dilluns, 31 de desembre del 2012
Ara seria específica segons el Diccionari WERT...
-La Lingua galega,llengua viva-
De tothom és ben sabut que la reforma de la LOMCE, amb un esborrany enviat darrerament als consellers autonòmics per part del “ministerio” del ministre Wert, ha tornat a encendre la foguera del menyspreu en la que crema la llengua catalana per desig del govern espanyol. Així, aquesta normativa situaria a la llengua al rang de llengua específica, àdhuc per sota de les estrangeres. Des d’amplis sectors de la societat ja s’ha mostrat el rebuig contra aquest fet, que ataca les competències educatives de Catalunya i la pròpia llengua.
Cal dir que ens sembla que un debat provocat en aquest sentit per Espanya no té cap finalitat educativa ni vol arribar a cap aspecte concret sinó que vol fer servir la llengua per assolir amb alguns milers de vots més per a les malmeses enquestes populars. Caldrà doncs, si tot segueix així, a fer una crida ètica contra la insubmissió legislativa. La seva llei, no pot ser la nostra, mai!!
Una notícia que no se’ns pot passar per alt és el fet que el Suprem ha anul·lat la prohibició de les emissions de TV3 al País Valencià, prohibició desenvolupada pel govern Camps i que va dur al tancament de les instal·lacions que permetien la difusió de la televisió catalana, a més de suposar una multa de 300.000 euros que es va imposar sobre la entitat promotora de les emissions, Acció Cultural del País Valencià.
La sentència exposa que ni el govern valencià era competent per imposar la multa ni per a clausurar els repetidors. Tot i la resposta agressiva del govern afirmant que no permetrà l¡obertura de repetidors i que l’emissió de TV3 ha de tenir reciprocitat a Catalunya amb Canal9 i respectar la “identitat” valenciana, esperem que aquestes emissions puguin tornar a ser difoses al País Valencià, produint-se un acte de justícia , que no podrà reparar per una banda el greuge rebut pels espectadors d’aquestes emissions durant el temps que no han estat possibles.
diumenge, 30 de desembre del 2012
Las mil y una desventuras de un gallego en Galicia
Las mil y una desventuras de un gallego en Galicia
PANCHO TRISTÁN SANTIAGO 02/07/2008 00:00 Actualizado: 02/07/2008 09:28
53 Comentarios
-Por falar su idioma-
Carlos Outeiro necesitó una intérprete para poder casarse en un juzgado. En Ferrol, Galicia, España, en el año 2005, cuando la Constitución que declaró el carácter cooficial de la lengua gallega tenía ya edad de mileurista: 27 años. Otro Carlos, Carlos Callón, dice desde el otro lado del teléfono: Todavía suceden las mismas cosas que hace más de 20 años.
Callón es el líder de la Mesa por la Normalización Lingüística, una ONG gallega con más de 3.200 socios que desde hace más de dos décadas defiende los derechos de los gallegohablantes, que vienen siendo la mayoría de los gallegos, según el CIS. Y el escritor Suso de Toro dice: La cultura española no se ha adecuado a los valores de la Constitución, al carácter co-oficial de las lenguas.
Los hechos dan la razón a Suso de Toro. No hay noticia, en Galicia, de ejemplos de vulneración de derechos de quienes se expresan en castellano. Sí que se conocen los problemas de los gallegohablantes. Como necesitar un intérprete para casarse. O como el caso de Xesús da Torre Martín, políglota hasta la médula: domina siete idiomas.
A principios de 2008, Xesús fue a una entrevista de trabajo en el Hotel Ciudad de Vigo. Desde el comienzo de la entrevista, el director del hotel se fue a la cuestión lingüística. Prohibido hablar en gallego, con clientes y con compañeros. La presión fue tal que Xesús decidió buscar trabajo en otro sitio.
Al fin y al cabo, si hubiese aceptado podría haberle pasado lo mismo que a Montse Irago, que perdió su empleo en una asesoría de Pontevedra por hablar en su idioma. O de otra trabajadora de una pizzería a la que le pasó tres cuartos de lo mismo. Sin empleo por hablar en gallego. 30 años después de la proclamación de la Constitución.
PANCHO TRISTÁN SANTIAGO 02/07/2008 00:00 Actualizado: 02/07/2008 09:28
53 Comentarios
-Por falar su idioma-
Carlos Outeiro necesitó una intérprete para poder casarse en un juzgado. En Ferrol, Galicia, España, en el año 2005, cuando la Constitución que declaró el carácter cooficial de la lengua gallega tenía ya edad de mileurista: 27 años. Otro Carlos, Carlos Callón, dice desde el otro lado del teléfono: Todavía suceden las mismas cosas que hace más de 20 años.
Callón es el líder de la Mesa por la Normalización Lingüística, una ONG gallega con más de 3.200 socios que desde hace más de dos décadas defiende los derechos de los gallegohablantes, que vienen siendo la mayoría de los gallegos, según el CIS. Y el escritor Suso de Toro dice: La cultura española no se ha adecuado a los valores de la Constitución, al carácter co-oficial de las lenguas.
Los hechos dan la razón a Suso de Toro. No hay noticia, en Galicia, de ejemplos de vulneración de derechos de quienes se expresan en castellano. Sí que se conocen los problemas de los gallegohablantes. Como necesitar un intérprete para casarse. O como el caso de Xesús da Torre Martín, políglota hasta la médula: domina siete idiomas.
A principios de 2008, Xesús fue a una entrevista de trabajo en el Hotel Ciudad de Vigo. Desde el comienzo de la entrevista, el director del hotel se fue a la cuestión lingüística. Prohibido hablar en gallego, con clientes y con compañeros. La presión fue tal que Xesús decidió buscar trabajo en otro sitio.
Al fin y al cabo, si hubiese aceptado podría haberle pasado lo mismo que a Montse Irago, que perdió su empleo en una asesoría de Pontevedra por hablar en su idioma. O de otra trabajadora de una pizzería a la que le pasó tres cuartos de lo mismo. Sin empleo por hablar en gallego. 30 años después de la proclamación de la Constitución.
dijous, 27 de desembre del 2012
Edicions Laiovento de Compostel.la (2012)
-L'Associació ProLingua, ha publicat recentment EdiciónsLaiovento de Santiago de Compostel·la-
El llibre l'he trobat al, per a mi, interessantíssim establiment Sargadelos de Barcelona, on, a més de la magnífica ceràmica que hi podeu trobar, hi ha una petita llibreria especialitzada en llibres en gallec (i portuguès).
Però què hi trobareu en aquest llibre, escrit en gallec (és un exercici molt interessant llegir en altres llengües romàniques davant de tant unidireccionisme anglosaxó!)?
Doncs senzillament 55 arguments per desarmar amb la força de les paraules tots aquells qui a Galícia, al País Basc, als Països Catalans i, sobretot, a Espanya s'entossudeixen a fer-nos creure que l'espanyol és una llengua "natural" en els territoris on hi ha una altra llengua -la gent la va optar, pel que sembla, lliurement- i que la defensa de les llengües pròpies va en contra dels drets de les persones...
L'equip que coordina Costas ens dóna, d'una forma molt documentada, argumentacions que permeten desmuntar totes aquelles fal·làcies que, malauradament, no paren de propagar alguns polítics i alguns mitjans de comunicació.
Malauradament, els intents del Govern del PSdeG-PSOE i del BNG de fer una política favorable a la llengua va ser un dels grans arguments en contra que van fer servir el PP (i UPyD, el partit de Rosa Díaz) durant la campanya electoral i que han fet retornar al poder el PP, el qual ha endegat una política lingüística que vol tornar a la situació del passat.
El llibre l'he trobat al, per a mi, interessantíssim establiment Sargadelos de Barcelona, on, a més de la magnífica ceràmica que hi podeu trobar, hi ha una petita llibreria especialitzada en llibres en gallec (i portuguès).
Però què hi trobareu en aquest llibre, escrit en gallec (és un exercici molt interessant llegir en altres llengües romàniques davant de tant unidireccionisme anglosaxó!)?
Doncs senzillament 55 arguments per desarmar amb la força de les paraules tots aquells qui a Galícia, al País Basc, als Països Catalans i, sobretot, a Espanya s'entossudeixen a fer-nos creure que l'espanyol és una llengua "natural" en els territoris on hi ha una altra llengua -la gent la va optar, pel que sembla, lliurement- i que la defensa de les llengües pròpies va en contra dels drets de les persones...
L'equip que coordina Costas ens dóna, d'una forma molt documentada, argumentacions que permeten desmuntar totes aquelles fal·làcies que, malauradament, no paren de propagar alguns polítics i alguns mitjans de comunicació.
Malauradament, els intents del Govern del PSdeG-PSOE i del BNG de fer una política favorable a la llengua va ser un dels grans arguments en contra que van fer servir el PP (i UPyD, el partit de Rosa Díaz) durant la campanya electoral i que han fet retornar al poder el PP, el qual ha endegat una política lingüística que vol tornar a la situació del passat.
dimarts, 25 de desembre del 2012
Unha nova Rúa no corazon de cidade (2012)
O alcalde visita as obras de Abeleira Menéndez, "unha nova rúa no corazón da cidade"
Abel Caballero amosou esta mañá a súa satisfacción pola evolución das obras da rúa Abeleira Menéndez, cun orzamento superior aos 300.000 euros. Estes traballos, que permitirán unir esta rúa con San Sebastián, son unha mostra máis, dixo, do proceso de recuperación "acelerado" que se está a levar a cabo no Casco Vello.
Abel Caballero, acompañado pola primeira tenente de alcalde e concelleira de Urbanismo, Carmela Silva e o concelleiro de Fomento, David Regades, achegouse hoxe venres ás obras de Abeleira Menéndez, unha nova escaleira que unirá as rúas de Abeleira Menéndez con San Sebastián, "unha nova rúa no corazón da cidade", en verbas do rexedor.
Durante a visita cifrou en máis de 300.000 euros o importe da obra, un valor "significativo" que ven demostrar o proceso de recuperación "acelerado" que está a acometer o Goberno municipal no Casco Vello "moi degradado cando nós chegamos ao Concello". Explicou que o granito usado é similar ao da zona para respectar o entorno, haberá zonas verdes, abstecemento, iluminación papeleiras, "unha humanización no termo máis noble".
Durante a súa intervención, felicitou á Carmela Silva e aos técnicos municipais e destacou a presenza de 21 traballadores na obra o que, na súa opinión, demostra a importancia dos inversións keynesianas.
O reitor da UNED confirma que a aula de Vigo abrirá as súas portas no mes de febreiro
O Concello enche o IFEVI de actividades de ocio infantil e familiar na décima edición de Vigolandia
O goberno local implementa novas medidas de promoción turística da cidade
Abel Caballero amosou esta mañá a súa satisfacción pola evolución das obras da rúa Abeleira Menéndez, cun orzamento superior aos 300.000 euros. Estes traballos, que permitirán unir esta rúa con San Sebastián, son unha mostra máis, dixo, do proceso de recuperación "acelerado" que se está a levar a cabo no Casco Vello.
Abel Caballero, acompañado pola primeira tenente de alcalde e concelleira de Urbanismo, Carmela Silva e o concelleiro de Fomento, David Regades, achegouse hoxe venres ás obras de Abeleira Menéndez, unha nova escaleira que unirá as rúas de Abeleira Menéndez con San Sebastián, "unha nova rúa no corazón da cidade", en verbas do rexedor.
Durante a visita cifrou en máis de 300.000 euros o importe da obra, un valor "significativo" que ven demostrar o proceso de recuperación "acelerado" que está a acometer o Goberno municipal no Casco Vello "moi degradado cando nós chegamos ao Concello". Explicou que o granito usado é similar ao da zona para respectar o entorno, haberá zonas verdes, abstecemento, iluminación papeleiras, "unha humanización no termo máis noble".
Durante a súa intervención, felicitou á Carmela Silva e aos técnicos municipais e destacou a presenza de 21 traballadores na obra o que, na súa opinión, demostra a importancia dos inversións keynesianas.
O reitor da UNED confirma que a aula de Vigo abrirá as súas portas no mes de febreiro
O Concello enche o IFEVI de actividades de ocio infantil e familiar na décima edición de Vigolandia
O goberno local implementa novas medidas de promoción turística da cidade
diumenge, 23 de desembre del 2012
Irmandade Nacionalista a Galliza
L'independentisme gallec revifa. Una imatge de l'assemblea constituent.
-Irmandade Nacionalista, és el nou partit independentista gallec.
Impulsat per militants escindits del BNG i amb el nom de Xose Manuel Beiras com un dels capdavanters, la nova formació nascuda aquest cap de setmana es defineix com a "radicalment democràtica" i defensora del "dret a l'autodeterminació fins a la independència".
Els analistes interpreten la nova formació com un revulsiu per l'independentisme gallec.
-Irmandade Nacionalista, és el nou partit independentista gallec.
Impulsat per militants escindits del BNG i amb el nom de Xose Manuel Beiras com un dels capdavanters, la nova formació nascuda aquest cap de setmana es defineix com a "radicalment democràtica" i defensora del "dret a l'autodeterminació fins a la independència".
Els analistes interpreten la nova formació com un revulsiu per l'independentisme gallec.
divendres, 21 de desembre del 2012
Que ninguén pense que se facía de calquera xeito...!
«Non é certo que o Derrame Rock costase 240.000 euros, eran 18.000 máis IVA en tres pagos, como se pode comprobar e como establecen as plicas que se fixeron para o contrato, que está aí para consultar; porque que ninguén pense que se facía de calquera xeito». Así de rotunda desmentía ayer la exteniente alcalde del Concello de Ourense, Isabel Pérez a Ana Garrido, su sucesora como responsable del área de Cultura.
A la exconcejala, que propició la llegada del festival a la ciudad, le extrañan algunos argumentos dados por su sustituta «porque calquera que saiba algo de contratación cultural sabe que os contratos cos grupos hai que facelos con tempo, e por iso, para un festival desta magnitude, ou para outro tipo de espectáculos de certo nivel, tes que empezar a cerrar compromisos un ano antes». Para Isabel Pérez es lógico que la organización del Derrame empezase con esos preparativos.
Pérez tampoco comparte la filosofía de la nueva concejala en cuanto a alejar el evento del casco urbano. Recuerda que ella siempre defendió que el dinero de Cultura no debe ser una limosna sino «unha inversión que revirta en dinamismo económico para a cidade, que teña retorno». Tampoco entiende el ofrecimiento del Concello de limitar la financiación a grupos locales pero hacerse cargo de las dotaciones e infraestructuras del festival.
«Ese ofrecemento é unha barbaridade, porque as infraestruturas para un festival con grupos deste nivel van custar máis dos 180.000 euros da subvención», señala Pérez. Opina que si al final se hace un festival de grupos ourensanos «é de ilusos crer que un concerto de grupos locais vai atraer as 20.000 persoas que viñan ao Derrame». Pérez recomienda que se revise el estudio económico de la Universidad o los datos de hoteles, asociación de hosteleros y comerciantes en ediciones anteriores.
La exconcejala asegura que además el coste real del evento de este año sería menor ya que el compromiso de la organización era prestar palcos y otras instalaciones «ademais de algún concerto para as festas de Ourense, que supón un aforro ao concello».>
dimecres, 19 de desembre del 2012
O papel de Lavacolla,cada vez mais desdebuxado
"O papel de Lavacolla como aeroporto de referencia, queda cada vez máis desdebuxado"
O concelleiro do BNG, Rafa Vilar, pídelle ó alcalde "que se poña as pilas" e traballe para recuperar enlaces e pasaxeiros // O edil sinala en Radio Obradoiro que nestes momentos o executivo compostelán "é un auténtido desgoberno, non hai cohesión de ningún tipo e o alcalde perdeu toda a autoridade"
Rafa Vilar foi o concelleiro do BNG encargado, esta semana, de analizar en Radio Obradoiro a actualidade municipal de Santiago. O edil afirma que "é evidente que as cousas están revoltas no grupo de goberno. Estamos diante dunha situación lamentable, que imos pagar os cidadáns". En opinión de Vilar, no executivo hai nestes momentos "un auténtico desgoberno, non hai cohesión de ningún tipo, e o alcalde perdeu toda a autoridade. Non se pensa estratéxicamente nos grandes temas".
A actual crise de goberno destapouse tra-la imputación da concelleira de Educación, Rebeca Domínguez, na chamada Operación Pokémon. Dende o BNG piden a súa demisión, "non tanto porque haxa unha imputación, senón por tódolos temas que se están manexando e que teñen que ver cunha xestión irregular. É máis o presunto delito que a imputación".
Vilar tamén falou da preocupante situación do aeroporto. Nas últimas horas coñecíase que Volotea non retomará no verán o seu vóo a Venecia, e que Lavacolla quedou excluído da rede nodal transeuropea, logo de que PP e PSOE chegaran a un acordo. Para o concelleiro, esta última cuestión non é un asunto menor porque "axudaría a dimensionar o aeroporto e tamén á captación de recursos".
Cre que, en materia aeroportuaria, "a Xunta e o goberno municipal estanse pasando a pelota". Ve urxente "planificar a programación de 2013, e ver que vai pasar con compañías como Ryanair. Hai moitas interrogantes enriba da mesa, pero ningunha proposta". Vilar sostén que "o papel de Lavacolla como aeroporto de referencia queda cada vez máis desdebuxado", e insta a Ángel Currás "a que se poña as pilas" e traballe para recuperar enlaces e pasaxeiros.
Por outra banda, o concelleiro nacionalista insistiu en pedir "unha revisión do plan de axuste, co que fomos moi críticos dende o principio". Un plan, engadiu, que "contén medidas que teñen que ver con recortes e coa laminación de dereitos económicos dos traballadores". Vilar expresoulles o seu total apoio, e confirmou que o BNG estará mañá na mobilización convocada polos funcionarios e "non asistiremos á recepción anual do goberno municipal ós traballadores".
Falando de traballadores, Vilar ve "moi difícil" que se poida facer algo no tocante ó ERE de Paradores. Na súa opinión, os plans da empresa pública están moi claros: "quérese que a rede de Paradores acabe en mans privadas". Malia que o caso de Santiago "podería ser diferente porque o Hostal dos Reis Católicos ten o seu propio convenio, vai ser difícil que non vaia no lote".
O concelleiro do BNG, Rafa Vilar, pídelle ó alcalde "que se poña as pilas" e traballe para recuperar enlaces e pasaxeiros // O edil sinala en Radio Obradoiro que nestes momentos o executivo compostelán "é un auténtido desgoberno, non hai cohesión de ningún tipo e o alcalde perdeu toda a autoridade"
Rafa Vilar foi o concelleiro do BNG encargado, esta semana, de analizar en Radio Obradoiro a actualidade municipal de Santiago. O edil afirma que "é evidente que as cousas están revoltas no grupo de goberno. Estamos diante dunha situación lamentable, que imos pagar os cidadáns". En opinión de Vilar, no executivo hai nestes momentos "un auténtico desgoberno, non hai cohesión de ningún tipo, e o alcalde perdeu toda a autoridade. Non se pensa estratéxicamente nos grandes temas".
A actual crise de goberno destapouse tra-la imputación da concelleira de Educación, Rebeca Domínguez, na chamada Operación Pokémon. Dende o BNG piden a súa demisión, "non tanto porque haxa unha imputación, senón por tódolos temas que se están manexando e que teñen que ver cunha xestión irregular. É máis o presunto delito que a imputación".
Vilar tamén falou da preocupante situación do aeroporto. Nas últimas horas coñecíase que Volotea non retomará no verán o seu vóo a Venecia, e que Lavacolla quedou excluído da rede nodal transeuropea, logo de que PP e PSOE chegaran a un acordo. Para o concelleiro, esta última cuestión non é un asunto menor porque "axudaría a dimensionar o aeroporto e tamén á captación de recursos".
Cre que, en materia aeroportuaria, "a Xunta e o goberno municipal estanse pasando a pelota". Ve urxente "planificar a programación de 2013, e ver que vai pasar con compañías como Ryanair. Hai moitas interrogantes enriba da mesa, pero ningunha proposta". Vilar sostén que "o papel de Lavacolla como aeroporto de referencia queda cada vez máis desdebuxado", e insta a Ángel Currás "a que se poña as pilas" e traballe para recuperar enlaces e pasaxeiros.
Por outra banda, o concelleiro nacionalista insistiu en pedir "unha revisión do plan de axuste, co que fomos moi críticos dende o principio". Un plan, engadiu, que "contén medidas que teñen que ver con recortes e coa laminación de dereitos económicos dos traballadores". Vilar expresoulles o seu total apoio, e confirmou que o BNG estará mañá na mobilización convocada polos funcionarios e "non asistiremos á recepción anual do goberno municipal ós traballadores".
Falando de traballadores, Vilar ve "moi difícil" que se poida facer algo no tocante ó ERE de Paradores. Na súa opinión, os plans da empresa pública están moi claros: "quérese que a rede de Paradores acabe en mans privadas". Malia que o caso de Santiago "podería ser diferente porque o Hostal dos Reis Católicos ten o seu propio convenio, vai ser difícil que non vaia no lote".
dilluns, 17 de desembre del 2012
Twitter comenza a falar galego (2012)
A rede social anunciou, a través do perfil oficial do seu tradutor, que incorporará dezaseis novas linguas ao seus sistema, entre as que se atopa o galego.
Hai uns días, a etiqueta #férvemeosangue converteuse nun dos temas máis comentados do momento (trending topics), apoios que se sumaron a unha intensa campaña posta en marcha polo usuario @tweet_en_galego para que a rede do paxariño non se esquecese da lingua de Galicia. Parece que Twitter, despois de incluír o eúscaro e o catalán, decidiu escoitar as peticións dos usuarios e darlle a quenda á versión do seu servizo en galego.
O tradutor da rede social pediu axuda, a través do seu blog oficial, a todos aqueles dispostos a colaborar no seu servizo, que deberán inscribirse no Centro de Tradución para axudar na nova versión galega de Twitter. Os interesados deberán entrar na web de inicio do tradutor dende a súa conta de Twitter e escoller o galego como lingua. Ademais do galego, Twitter incorporou outras linguas como o irlandés, o serbio ou o romanés.
A mediados de xuño, miles de usuarios demandaron poderen empregar a ferramenta no idioma de Galicia. A través da etiqueta #TwitterQuereGalego esixiron que se fixera caso do que consideran «unha necesidade e un dereito».
Hai uns días, a etiqueta #férvemeosangue converteuse nun dos temas máis comentados do momento (trending topics), apoios que se sumaron a unha intensa campaña posta en marcha polo usuario @tweet_en_galego para que a rede do paxariño non se esquecese da lingua de Galicia. Parece que Twitter, despois de incluír o eúscaro e o catalán, decidiu escoitar as peticións dos usuarios e darlle a quenda á versión do seu servizo en galego.
O tradutor da rede social pediu axuda, a través do seu blog oficial, a todos aqueles dispostos a colaborar no seu servizo, que deberán inscribirse no Centro de Tradución para axudar na nova versión galega de Twitter. Os interesados deberán entrar na web de inicio do tradutor dende a súa conta de Twitter e escoller o galego como lingua. Ademais do galego, Twitter incorporou outras linguas como o irlandés, o serbio ou o romanés.
A mediados de xuño, miles de usuarios demandaron poderen empregar a ferramenta no idioma de Galicia. A través da etiqueta #TwitterQuereGalego esixiron que se fixera caso do que consideran «unha necesidade e un dereito».
diumenge, 16 de desembre del 2012
Ciprianiz oferece ao Mosteiro de Samos propriedades em Vilaleo
Quod ego Petrus ciprinani filij de Pelagius uermues bono animo sana uoluntate oferesco ad samóós comigo quanta hereditatem habeo in ujlaleo, sub aule sancta Maria et de sancti Martini, quod est in casal de Palacios, et est de ipso casal da quinta ad me et de altera quinta a tercia qui fuit de petro scacha.
Ego do uobis ipsam hereditatem in ipso casali meu quinon et mia uos, quantam ibi habeo uel habere debeo in monte et in ualle et per ubi illa potueritis inuenire. Eo Abade de samóós facio tibi guarimento pro esto 1ª saia de aras et uno sorame polo ano et panos de lino e sapatos quantos le bastem, et quando quiser guarir no Monesterio auer rason de 1º scudeiro o melor, e quando quiser guarir en terra de Samóós, qual guarimento ouuer o for atale daren quanto le auonde, et esta indo por don Juliano ouensal.
Testes qui presentes fuerunt, pelagius petri prelatis Ecclesie Sancta Maria de uilaleo testis, sebastianus ruderici testis. Johanne Martijs,testis. fernandus petri dicto caualeiro, testis. pááz pedrez, testis. Garsia dominicj testis. paaz Martijs de guisandi testis.V octo dias por andar en febrario. Regnante rege domini Adelefonsi, tenentes sarria R. Plas G. ramiris infirmarios fratri rudericus N. fernandus Lucensi Episcopi Michael. Johannes notuit.
Ego Marina martis uxor cipriaes supra dicto quito uos ipsa hereditate que me destes in uilaleo pola que me destes in carualedo por istos omes presentes de suso dictos.
Ego do uobis ipsam hereditatem in ipso casali meu quinon et mia uos, quantam ibi habeo uel habere debeo in monte et in ualle et per ubi illa potueritis inuenire. Eo Abade de samóós facio tibi guarimento pro esto 1ª saia de aras et uno sorame polo ano et panos de lino e sapatos quantos le bastem, et quando quiser guarir no Monesterio auer rason de 1º scudeiro o melor, e quando quiser guarir en terra de Samóós, qual guarimento ouuer o for atale daren quanto le auonde, et esta indo por don Juliano ouensal.
Testes qui presentes fuerunt, pelagius petri prelatis Ecclesie Sancta Maria de uilaleo testis, sebastianus ruderici testis. Johanne Martijs,testis. fernandus petri dicto caualeiro, testis. pááz pedrez, testis. Garsia dominicj testis. paaz Martijs de guisandi testis.V octo dias por andar en febrario. Regnante rege domini Adelefonsi, tenentes sarria R. Plas G. ramiris infirmarios fratri rudericus N. fernandus Lucensi Episcopi Michael. Johannes notuit.
Ego Marina martis uxor cipriaes supra dicto quito uos ipsa hereditate que me destes in uilaleo pola que me destes in carualedo por istos omes presentes de suso dictos.
divendres, 14 de desembre del 2012
GALEUZCA:Galicia,Euskadi,Catalunya
És una ocasió que de cap manera podria desaprofitar, aquesta de saludar els
companys de Galeuzca aplegats en aquesta meravellosa ciutat de Tarragona, de
la qual solament te’n pots absentar físicament. Tarragona és un marc extraordinari
per a una trobada també excepcional. Aquest clima oníric de Tàrraco
escau perfectament per al llarg somni de solidaritat, el gran pacte d’entesa entre
tres nacions ben definides, i que anomenem Galeuzca.
Aquesta Galeuzca nostra ara acaba de complir setanta anys. Ha estat un llarg
període en què, també com en els somnis recurrents, hi ha hagut una pila d’alts
i baixos. En un clima oníric on hi podien mancar les llargues pauses d’ofec
–sempre provocat per un mateix adversari– alternades amb els moments, fins
ara massa breus, de l’esplendor somniada.
Galeuzca és, doncs, una formidable entesa entre tres pobles diferents,
agermanats per unes idèntiques vehemències morals. Aquí, a Tarragona, a
partir d’avui escrivim unes noves pàgines d’aquesta història inacabable, que és
la dels nostres països Galícia, Euskadi i Catalunya, units en el nom simbòlic
que ens concentra i aglutina: Galeuzca.
companys de Galeuzca aplegats en aquesta meravellosa ciutat de Tarragona, de
la qual solament te’n pots absentar físicament. Tarragona és un marc extraordinari
per a una trobada també excepcional. Aquest clima oníric de Tàrraco
escau perfectament per al llarg somni de solidaritat, el gran pacte d’entesa entre
tres nacions ben definides, i que anomenem Galeuzca.
Aquesta Galeuzca nostra ara acaba de complir setanta anys. Ha estat un llarg
període en què, també com en els somnis recurrents, hi ha hagut una pila d’alts
i baixos. En un clima oníric on hi podien mancar les llargues pauses d’ofec
–sempre provocat per un mateix adversari– alternades amb els moments, fins
ara massa breus, de l’esplendor somniada.
Galeuzca és, doncs, una formidable entesa entre tres pobles diferents,
agermanats per unes idèntiques vehemències morals. Aquí, a Tarragona, a
partir d’avui escrivim unes noves pàgines d’aquesta història inacabable, que és
la dels nostres països Galícia, Euskadi i Catalunya, units en el nom simbòlic
que ens concentra i aglutina: Galeuzca.
dijous, 13 de desembre del 2012
Foro Aberto da TVGalega i Francisco Vàzquez.
-Francisco Vázquez a Galliza.
"Non hai diferenza entre un xudeu perseguido polos nazis e un neno castigado por falar español"
O exalcalde socialista de A Coruña Francisco Vázquez xulga que "non hai ningunha diferenza" entre "un xudeu con estrela amarela perseguido polos nazis" e "un neno castigado por falar castelán no patio do colexio". "Non hai diferenza, é unha opresión", subliña.
Son as súas palabras no programa 'Foro Aberto' da TVG , onde quen tamén fose Embaixador ante a Santa Sé insistiu en que "é inconcibible nunha sociedade democrática" que un neno sexa castigado por "utilizar a súa lingua materna".
Cuestionado acerca da política lingüística para o ensino, mostrouse "defensor do que di a Constitución", que fixa que "todos os españois teñen o dereito e deber de usar e coñecer a lingua española" e que outorga a aquelas comunidades con lingua propia o "dereito" de facer o propio.
*Outra asunto sobre o que reflexiona no programa é a situación do seu partido, ao que achaca "un deriva radical". "Non nas posturas", matiza, senón de "ideoloxía", dado que agora "colle sempre as bandeiras 'frikis'.
"As dos antisistema, os okupas, os indignados. Non nos corresponde a nós e non debe preocuparnos, porque ao final son un ou dous millóns (de persoas), e as maiorías non están aí," remarcou, reivindicando así que o seu partido debería "ocupar o máis amplo espectro da esquerda".
Así, quen se define como "socialdemócrata, católico e españolista" contrapón a "solidariedade" que "preside" o ideario da súa formación coa "deslealdade" que "define a posición nacionalista", xa que "o seu único obxectivo é lograr a independencia e crear un estado propio".
"Non hai diferenza entre un xudeu perseguido polos nazis e un neno castigado por falar español"
O exalcalde socialista de A Coruña Francisco Vázquez xulga que "non hai ningunha diferenza" entre "un xudeu con estrela amarela perseguido polos nazis" e "un neno castigado por falar castelán no patio do colexio". "Non hai diferenza, é unha opresión", subliña.
Son as súas palabras no programa 'Foro Aberto' da TVG , onde quen tamén fose Embaixador ante a Santa Sé insistiu en que "é inconcibible nunha sociedade democrática" que un neno sexa castigado por "utilizar a súa lingua materna".
Cuestionado acerca da política lingüística para o ensino, mostrouse "defensor do que di a Constitución", que fixa que "todos os españois teñen o dereito e deber de usar e coñecer a lingua española" e que outorga a aquelas comunidades con lingua propia o "dereito" de facer o propio.
*Outra asunto sobre o que reflexiona no programa é a situación do seu partido, ao que achaca "un deriva radical". "Non nas posturas", matiza, senón de "ideoloxía", dado que agora "colle sempre as bandeiras 'frikis'.
"As dos antisistema, os okupas, os indignados. Non nos corresponde a nós e non debe preocuparnos, porque ao final son un ou dous millóns (de persoas), e as maiorías non están aí," remarcou, reivindicando así que o seu partido debería "ocupar o máis amplo espectro da esquerda".
Así, quen se define como "socialdemócrata, católico e españolista" contrapón a "solidariedade" que "preside" o ideario da súa formación coa "deslealdade" que "define a posición nacionalista", xa que "o seu único obxectivo é lograr a independencia e crear un estado propio".
dimecres, 12 de desembre del 2012
Luar na Lubre creat na cidade da Coruña.
Luar na Lubre foi creado en 1985 na cidade da Coruña por Bieito Romero (aínda que dous anos antes da creación oficial do grupo se editou unha maqueta chamada Ara Solis) e foi tecendo a súa traxectoria paseniñamente no eido musical galego até que a través da súa colaboración con Mike Oldfield nunha xira no ano 1992 tivo unha grande eclosión e a consecuencia desta deuse a coñecer a público ao que non chegara antes, isto viuse acrecentado pola versión que Oldfield fixo, e publicou con grande éxito, de "O son do ar" en ''The voyager co título "The song of the sun", un tema instrumental do grupo.
Non todos os grupos poden superar un éxito de tamañas dimensións sen diluír os seus principios ou saír da situación de tan boa maneira como conseguiron eles. Na actualidade continúan a súa singradura no seu estilo e, ao tempo, experimentando con algunhas novidades.
Os instrumentos que usan son: gaita galega (e algunha que outra introdución de uilleann pipe), acordeón diatónico, violín, frautas e whistles, chelo, guitarra acústica, bouzouki, pandeireta, bohdran e percusións. O grupo tivo na súa historia catro voces femininas: nos primeiros anos Ana Espinosa, posteriormente Rosa Cedrón e a portuguesa Sara Louraço Vidal, e, por último, a súa voz actual, a coruñesa Paula Rey.
Luar na Lubre resalta a cultura galega con temas tradicionais, mais tampouco quedan fora as influencias celtas de países como Irlanda, Escocia ou a Bretaña , así como unha estreita relación coa música portuguesa, pola estima que lle teñen a José Afonso, reflectida na canción "Tu gitana", que se veu reforzada coa entrada da nova cantante.
Este grupo tamén ten conciencia e compromiso social coa actualidade, plasmada en cancións coma "Memoria da noite", que comenta as consecuencias da catástrofe do Prestige no ano 2003 nas costas galegas. Evidentemente desde 1985 o estilo e tendencias do grupo evolucionou moito, cada vez soan mellor no estudio de gravación, pero sobresaen especialmente no directo.
En 2005 presentan Saudade, con poemas de García Lorca en galego adicados a Bos Aires, poemas de autores galegos homenaxeando os emigrantes, unha pandeirada de Celso Emilio Ferreiro dedicada ao Che Guevara, etc. Nesta edición participan Pablo Milanés, Emilio Cao, Adriana Varela e Lila Downs, entre outros.
No seu seguinte traballo, Camiños da fin da terra, publicado en 2007 fan un percorrido polos camiños que levan aos confíns do mundo, uns camiños cheos de lendas, tradicións, personaxes, historias que lle dan un profundo sabor a mar e frescura. A canción "Os animais", baseada nunha melodía tradicional irlandesa levada polos emigrantes a América, coñecida por ser a banda sonora dun coñecido anuncio dun automóbil, está sendo moi visitado en youtube onde foi número 1 en varias ocasións en diferentes apartados. O 3 de abril de 2008 na gala dos Premios da Música o grupo acadou recoñecemento de Mellor Álbum Tradicional por Camiños da fin da terra e Mellor Canción en Galego co tema "Canto de andar".
En 2009 publican un concerto en directo, Ao vivo, gravado en dous CDs e un DVD os días 22 e 23 de xaneiro de 2009 no Teatro Colón da Coruña, co gallo dos 24 anos de vida do grupo. Este concerto contou coas colaboracións de Diana Navarro ("Romeiro ao lonxe"), Pedro Guerra ("Memoria da noite"), Luz Casal ("Camariñas") e Ismael Serrano ("El derecho de vivir en paz"). O DVD ten coma extras o videoclip "El derecho de vivir en paz" e un spot promocional da cidade da Coruña cos seus lugares e monumentos máis coñecidos, coa música de O son do ar.
Non todos os grupos poden superar un éxito de tamañas dimensións sen diluír os seus principios ou saír da situación de tan boa maneira como conseguiron eles. Na actualidade continúan a súa singradura no seu estilo e, ao tempo, experimentando con algunhas novidades.
Os instrumentos que usan son: gaita galega (e algunha que outra introdución de uilleann pipe), acordeón diatónico, violín, frautas e whistles, chelo, guitarra acústica, bouzouki, pandeireta, bohdran e percusións. O grupo tivo na súa historia catro voces femininas: nos primeiros anos Ana Espinosa, posteriormente Rosa Cedrón e a portuguesa Sara Louraço Vidal, e, por último, a súa voz actual, a coruñesa Paula Rey.
Luar na Lubre resalta a cultura galega con temas tradicionais, mais tampouco quedan fora as influencias celtas de países como Irlanda, Escocia ou a Bretaña , así como unha estreita relación coa música portuguesa, pola estima que lle teñen a José Afonso, reflectida na canción "Tu gitana", que se veu reforzada coa entrada da nova cantante.
Este grupo tamén ten conciencia e compromiso social coa actualidade, plasmada en cancións coma "Memoria da noite", que comenta as consecuencias da catástrofe do Prestige no ano 2003 nas costas galegas. Evidentemente desde 1985 o estilo e tendencias do grupo evolucionou moito, cada vez soan mellor no estudio de gravación, pero sobresaen especialmente no directo.
En 2005 presentan Saudade, con poemas de García Lorca en galego adicados a Bos Aires, poemas de autores galegos homenaxeando os emigrantes, unha pandeirada de Celso Emilio Ferreiro dedicada ao Che Guevara, etc. Nesta edición participan Pablo Milanés, Emilio Cao, Adriana Varela e Lila Downs, entre outros.
No seu seguinte traballo, Camiños da fin da terra, publicado en 2007 fan un percorrido polos camiños que levan aos confíns do mundo, uns camiños cheos de lendas, tradicións, personaxes, historias que lle dan un profundo sabor a mar e frescura. A canción "Os animais", baseada nunha melodía tradicional irlandesa levada polos emigrantes a América, coñecida por ser a banda sonora dun coñecido anuncio dun automóbil, está sendo moi visitado en youtube onde foi número 1 en varias ocasións en diferentes apartados. O 3 de abril de 2008 na gala dos Premios da Música o grupo acadou recoñecemento de Mellor Álbum Tradicional por Camiños da fin da terra e Mellor Canción en Galego co tema "Canto de andar".
En 2009 publican un concerto en directo, Ao vivo, gravado en dous CDs e un DVD os días 22 e 23 de xaneiro de 2009 no Teatro Colón da Coruña, co gallo dos 24 anos de vida do grupo. Este concerto contou coas colaboracións de Diana Navarro ("Romeiro ao lonxe"), Pedro Guerra ("Memoria da noite"), Luz Casal ("Camariñas") e Ismael Serrano ("El derecho de vivir en paz"). O DVD ten coma extras o videoclip "El derecho de vivir en paz" e un spot promocional da cidade da Coruña cos seus lugares e monumentos máis coñecidos, coa música de O son do ar.
dilluns, 10 de desembre del 2012
Real Academia Gallega e Instituto de la Lingua Galega
Houve tempos em que eu (nas aulas de castelhano) podia fazer perguntas como estas, que os estudantes respondiam (adapto as respostas):
1.- A castelhana é língua de algum estado?
R.- Do Reino de España e de bastantes repúblicas de América.
2.- Por que se nota que esses são estados?
R.- Porque têm exército e polícia que obrigam a cumprir as leis do estado.
3.- A Galiza é estado?
R.- Não, não é estado, mas está incluída no Reino de España.
4.- Que exército e que polícia são as que a Galiza tem?
R.- Os espanhóis, os do Reino de España.
5.- Qual será, portanto, a língua nacional da Galiza?
R.- Não a galega, mas a castelhana, que é a língua nacional do Reino.
6.- Então, que é a que dizem "língua galega", formalizada como "língua de seu" ou língua independente (da portuguesa)?
R.- Apenas um sucedâneo da língua castelhana, um a modo de dialecto do castelhano, embora na formalização feita pelas instituições espanholas (Real Academia Gallega e Instituto de la Lengua Gallega) pareça mais bem um quase crioulo de castelhano e português, mas com dicção procuradamente castelhana (nem andaluza nem americana).
1.- A castelhana é língua de algum estado?
R.- Do Reino de España e de bastantes repúblicas de América.
2.- Por que se nota que esses são estados?
R.- Porque têm exército e polícia que obrigam a cumprir as leis do estado.
3.- A Galiza é estado?
R.- Não, não é estado, mas está incluída no Reino de España.
4.- Que exército e que polícia são as que a Galiza tem?
R.- Os espanhóis, os do Reino de España.
5.- Qual será, portanto, a língua nacional da Galiza?
R.- Não a galega, mas a castelhana, que é a língua nacional do Reino.
6.- Então, que é a que dizem "língua galega", formalizada como "língua de seu" ou língua independente (da portuguesa)?
R.- Apenas um sucedâneo da língua castelhana, um a modo de dialecto do castelhano, embora na formalização feita pelas instituições espanholas (Real Academia Gallega e Instituto de la Lengua Gallega) pareça mais bem um quase crioulo de castelhano e português, mas com dicção procuradamente castelhana (nem andaluza nem americana).
divendres, 7 de desembre del 2012
A lingua,o distintivo da identitate dun pobo.
Somos galegos, en parte, porque temos unha lingua que nos diferencia dos
falantes doutras comunidades lingüísticas e temos unha cultura que, ao expresarse
en lingua galega, incorpora un xenuíno trazo de singularidade, sen perder por isto
vocación universal.
O galego é o máis claro marcador da nosa personalidade colectiva
e o noso ben cultural máis prezado. Un tesouro que debemos preservar.
A Lei de normalización lingüística, aprobada por unanimidade no ano 1983,
e na que traballaron como deputados, con paixón e entusiasmo, Ramón Piñeiro e o
seu discípulo e colaborador Carlos Casares, é o marco legal de referencia para a política
lingüística en Galicia.
Esta lei, porén, carecía do acompañamento dun programa
de accións relacionadas e orientado a facer realidade os seus preceptos. Esta é, precisamente,
a función do Plan xeral de normalización da lingua galega, a cuxa aplicación
dedicará o Goberno que presido os esforzos e os medios necesarios.
O contido do plan, recollido no libro que teñen nas mans, aprobouse o 22 de
setembro de 2004, por unanimidade de todas as forzas políticas con representación
no Parlamento de Galicia. O consenso e o diálogo foron os impulsores do plan, refl
ectindo o desexo amplamente maioritario dos galegos e das galegas de desenvolver
a recuperación do galego dende a colaboración, o entendemento e a ausencia de
confl itos.
A chegada á Xunta de Galicia do novo Goberno prodúcese coincidindo co
momento no que o Plan xeral de normalización da lingua galega debe ser executado.
O Goberno galego deu axiña os primeiros pasos para facilitar este labor. A política
lingüística non será xa un elemento lateral da Administración e as accións dirixidas
a mellorar a situación do galego levaranse a cabo dende a totalidade da Xunta de
Galicia e das institucións que dela dependen.
Nesta dirección, unha das nosas primeiras decisións foi a de elevar o rango político
e administrativo do departamento que debe liderar o proceso de normalización
falantes doutras comunidades lingüísticas e temos unha cultura que, ao expresarse
en lingua galega, incorpora un xenuíno trazo de singularidade, sen perder por isto
vocación universal.
O galego é o máis claro marcador da nosa personalidade colectiva
e o noso ben cultural máis prezado. Un tesouro que debemos preservar.
A Lei de normalización lingüística, aprobada por unanimidade no ano 1983,
e na que traballaron como deputados, con paixón e entusiasmo, Ramón Piñeiro e o
seu discípulo e colaborador Carlos Casares, é o marco legal de referencia para a política
lingüística en Galicia.
Esta lei, porén, carecía do acompañamento dun programa
de accións relacionadas e orientado a facer realidade os seus preceptos. Esta é, precisamente,
a función do Plan xeral de normalización da lingua galega, a cuxa aplicación
dedicará o Goberno que presido os esforzos e os medios necesarios.
O contido do plan, recollido no libro que teñen nas mans, aprobouse o 22 de
setembro de 2004, por unanimidade de todas as forzas políticas con representación
no Parlamento de Galicia. O consenso e o diálogo foron os impulsores do plan, refl
ectindo o desexo amplamente maioritario dos galegos e das galegas de desenvolver
a recuperación do galego dende a colaboración, o entendemento e a ausencia de
confl itos.
A chegada á Xunta de Galicia do novo Goberno prodúcese coincidindo co
momento no que o Plan xeral de normalización da lingua galega debe ser executado.
O Goberno galego deu axiña os primeiros pasos para facilitar este labor. A política
lingüística non será xa un elemento lateral da Administración e as accións dirixidas
a mellorar a situación do galego levaranse a cabo dende a totalidade da Xunta de
Galicia e das institucións que dela dependen.
Nesta dirección, unha das nosas primeiras decisións foi a de elevar o rango político
e administrativo do departamento que debe liderar o proceso de normalización
dimecres, 5 de desembre del 2012
Onomatopeies del bordar dels gossos.
-Las onomatopeyas del ladrido del perro en
diferentes idiomas-
*Lamine Diack, por ejemplo, el actual presidente de la Federación Internacional de Atletismo, fue la persona que me dijo cómo ladraban los perros en senegalés: "mbow, mbow";el sonido en cubano: "jau, jau" Y Fekrou Kidane, un etiope, la onomatopeya en amharique: "oi, oi" (u, u).
*A Madrid la mayoría de los perros dicen "guau" los ladridos en otros idiomas que escucho por doquier, que atribuyo a la inmigración y a la gran variedad de nacionalidades que reside a Catalunya.
Por su idioma le reconocerán.
"Jam, jam" ladra el perro de mi vecino. Es rumano.
Catalán: bub (bub) *Gallego: guau (guau).Euskera: au, txau, zaunk (au, txau,zaunk).Castellano (España): guau (guau).Castellano (Cuba) jau (jau)
Francés: ouah (ua).Inglés: woof (uf).Alemán: wau (vau).Italiano: bau (bau)
Portugués: ão (ão).Sueco: varf (varf).Checo: haf (jaf).Eslovaco: hav (jau)Polaco: jau (jau).Griego: gab (gabe).Turco: hav (hau).Rumano: ham (jam)Noruego: voff, vov (vof, vove).Danés: vov (vou).Finlandés: hau,hauba, vuh (jau,jauba,vuj).Ruso: gavv.Holandés: woef (vuf).Búlgaro:: bau (bau)
Húngaro: vau (vau).Japonés: wan (uan).Chino: wo (uai).Wolof (Senegal): mbow.Sudanés: haw.Amharique (Etiopía):oi (u)
*Lamine Diack, por ejemplo, el actual presidente de la Federación Internacional de Atletismo, fue la persona que me dijo cómo ladraban los perros en senegalés: "mbow, mbow";el sonido en cubano: "jau, jau" Y Fekrou Kidane, un etiope, la onomatopeya en amharique: "oi, oi" (u, u).
*A Madrid la mayoría de los perros dicen "guau" los ladridos en otros idiomas que escucho por doquier, que atribuyo a la inmigración y a la gran variedad de nacionalidades que reside a Catalunya.
Por su idioma le reconocerán.
"Jam, jam" ladra el perro de mi vecino. Es rumano.
Catalán: bub (bub) *Gallego: guau (guau).Euskera: au, txau, zaunk (au, txau,zaunk).Castellano (España): guau (guau).Castellano (Cuba) jau (jau)
Francés: ouah (ua).Inglés: woof (uf).Alemán: wau (vau).Italiano: bau (bau)
Portugués: ão (ão).Sueco: varf (varf).Checo: haf (jaf).Eslovaco: hav (jau)Polaco: jau (jau).Griego: gab (gabe).Turco: hav (hau).Rumano: ham (jam)Noruego: voff, vov (vof, vove).Danés: vov (vou).Finlandés: hau,hauba, vuh (jau,jauba,vuj).Ruso: gavv.Holandés: woef (vuf).Búlgaro:: bau (bau)
Húngaro: vau (vau).Japonés: wan (uan).Chino: wo (uai).Wolof (Senegal): mbow.Sudanés: haw.Amharique (Etiopía):oi (u)
dilluns, 3 de desembre del 2012
Galicien-Zentrum da Universidade de Trier
É para mim uma honra e um prazer abordar hoje uma temática que, à primeira vista,
desperta o interesse uma vez que o conhecimento desta matéria não está demasiado
desenvolvido, é mesmo bastante vago.
Parto do princípio que os organizadores deste congresso pensaram neste longo período histórico
que separa a Antiguidade da Idade Média, caracterizado pelas chamadas Invasões
Germânicas (ou dos Bárbaros, no sentido clássico de “estrangeiros”) e que marca a
dissolução da relativa unidade romana e latina ou política e cultural do Império em
antigas regiões históricas ou étnicas e em línguas românicas individuais.
E será neste sentido que vou resumir alguns, poucos, aspectos da história da língua galega. A noção
de «germânico», no seu uso actual, refere-se também a um dos estados germânicos –a
Alemanha (em italiano Germania)– mas, curiosamente, não abarca a Inglaterra, a Holanda,
os países escandinavos.
No decorrer da historia medieval e moderna tem havido bastantes contactos entre a Europa germânica e a Galiza, aliás sem influência linguística ou cultural recíproca digna de menção. Não me ocuparei destas fases históricas posteriores às Grandes Invasões, interessantes em mais de um aspecto político, económico ou
cultural.
Também não vou tratar de um aspecto particular da história da linguística românica,
disciplina filológica importantíssima nascida na Alemanha do século XIX, ou
seja da formação científica «germânica» de alguns dos grandes romanistas galegos ou
da contribuição de romanistas alemães para os Estudos Galegos.
Quero apenas mencionar o mestre Joseph M. Piel, importante no contexto da minha temática e grande
amigo da Galiza e dos galegos, para realçar a transcendência da prevista reedição das
suas obras (inclusive os inéditos e um índice remissivo) aqui em Santiago. Feitas estas
reservas devo ainda acrescentar que prefiro, pessoalmente, dizer Galicia em vez da
forma portuguesa e popular Galiza; ela traduz uma realidade histórica contínua ao contrário
de muitos outros domínios de grande tradição, incluído o secular Portugal nascido
de terras «galegas» em palavras do Padre Sarmiento: nunca houve um «Portugal germânico.
».
desperta o interesse uma vez que o conhecimento desta matéria não está demasiado
desenvolvido, é mesmo bastante vago.
Parto do princípio que os organizadores deste congresso pensaram neste longo período histórico
que separa a Antiguidade da Idade Média, caracterizado pelas chamadas Invasões
Germânicas (ou dos Bárbaros, no sentido clássico de “estrangeiros”) e que marca a
dissolução da relativa unidade romana e latina ou política e cultural do Império em
antigas regiões históricas ou étnicas e em línguas românicas individuais.
E será neste sentido que vou resumir alguns, poucos, aspectos da história da língua galega. A noção
de «germânico», no seu uso actual, refere-se também a um dos estados germânicos –a
Alemanha (em italiano Germania)– mas, curiosamente, não abarca a Inglaterra, a Holanda,
os países escandinavos.
No decorrer da historia medieval e moderna tem havido bastantes contactos entre a Europa germânica e a Galiza, aliás sem influência linguística ou cultural recíproca digna de menção. Não me ocuparei destas fases históricas posteriores às Grandes Invasões, interessantes em mais de um aspecto político, económico ou
cultural.
Também não vou tratar de um aspecto particular da história da linguística românica,
disciplina filológica importantíssima nascida na Alemanha do século XIX, ou
seja da formação científica «germânica» de alguns dos grandes romanistas galegos ou
da contribuição de romanistas alemães para os Estudos Galegos.
Quero apenas mencionar o mestre Joseph M. Piel, importante no contexto da minha temática e grande
amigo da Galiza e dos galegos, para realçar a transcendência da prevista reedição das
suas obras (inclusive os inéditos e um índice remissivo) aqui em Santiago. Feitas estas
reservas devo ainda acrescentar que prefiro, pessoalmente, dizer Galicia em vez da
forma portuguesa e popular Galiza; ela traduz uma realidade histórica contínua ao contrário
de muitos outros domínios de grande tradição, incluído o secular Portugal nascido
de terras «galegas» em palavras do Padre Sarmiento: nunca houve um «Portugal germânico.
».
dimecres, 28 de novembre del 2012
Non,o galego non está en poxa.
Non,
o galego non está en poxa, mais semella ás veces, moitas, que segue a
ser tratado como unha mercadoría de segunda man. Dende logo, polas
administracións.
É imposíbel encontrar en Facenda en galego moitos dos impresos fiscais, malia existir a demanda. Nin sequera podes gozar dese masoquismo de declarar trabucos en galego! Vense de coñecer outro dato: o que recibe da Xunta cada ano a fundación Cela é 44 veces superior a todo o apoio para o labor, inxente, da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
Mais tamén hai xente que privatiza a lingua non como unha propiedade senón como un problema. Esa xente que profesa nos foros ou que se pon a predicar na radio ou no medio do bar cunha pregunta por bandeira: “Pero, para que serve o galego?”. Hai mesmo un personaxe ben curioso, que adoita ser dos primeiros en espetar esta pregunta, e é o tipo que só fala galego e un pésimo castelán: “Pero, para que carallo serve o galego?”.
Que unha pregunta así a faga unha persoa que leva boa parte da vida valéndose desa lingua éche un misterio do Pentecoste. Home, ao mellor é un infeliz e bótalle a culpa á lingua. Mais as linguas son xenerosas. Queren a calquera boca. O único que ten que facer a boca é chamar por unha palabra, por unha frase, por unha taco, por unha canción, e aló van, contentes á boca, como dicía o Don Quixote: “Este libro é feliz pois vai buscarvos”.
Así que na vez de teimar no retrouso de que o galego “non é patrimonio de ninguén”, mellor sería dicir que é patrimonio da xente toda. De quen o emprega e de quen non. De quen o respecta, aínda que non o fale, e de que non respecta, aínda que o fale. A xente pode ter prexuízos. A lingua, non. Está aí, por se alguén a quere, e brinca aos labios nun santiamén, sen preguntar de que idea ou partido é a boca que se abre.
Mais cómpre lembrar que se o idioma está aí é porque hai bocas que terman del. Os patrimonios, públicos ou privados, esmorecen e extínguense se non hai quen teña conta deles. E o galego non só é un patrimonio da xente galega. A súa custodia é unha obriga que se ten coa humanidade.
O 17 de maio, en convocatoria de Queremos Galego, en Santiago, saíron á rúa miles de persoas. Encheron a Quintana. Dáse a cifra de vinte e cinco mil. En todo caso, moita xente. Neste tempo, e en día festivo soleado, aínda que sexa festa das Letras, xuntar tantas almas e moito xuntar. É a expresión dun desacougo fondo. Nin un só partido, nin unha asociación nin sindicato é quen hoxe dunha mobilización así se non hai sentimento forte detrás.
Un sentimento de perda. Porque non só perturban as perdas económicas, o déficit nas contas, os buracos nas finanzas. Se non somos quen de querer a lingua que aquí naceu, como imos soster o que as palabras nomean?.O Goberno só se preocupou de sinalar co dedo a afiliación dos denunciantes e ignorar unha vez máis a denuncia. Disque había nacionalistas, ecoloxistas, vexetarianos e mesmo algún otorrinolaringólogo.
—E que a lingua non é patrimonio de ninguén!
Non. De señor ninguén é só o silencio.
É imposíbel encontrar en Facenda en galego moitos dos impresos fiscais, malia existir a demanda. Nin sequera podes gozar dese masoquismo de declarar trabucos en galego! Vense de coñecer outro dato: o que recibe da Xunta cada ano a fundación Cela é 44 veces superior a todo o apoio para o labor, inxente, da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
Mais tamén hai xente que privatiza a lingua non como unha propiedade senón como un problema. Esa xente que profesa nos foros ou que se pon a predicar na radio ou no medio do bar cunha pregunta por bandeira: “Pero, para que serve o galego?”. Hai mesmo un personaxe ben curioso, que adoita ser dos primeiros en espetar esta pregunta, e é o tipo que só fala galego e un pésimo castelán: “Pero, para que carallo serve o galego?”.
Que unha pregunta así a faga unha persoa que leva boa parte da vida valéndose desa lingua éche un misterio do Pentecoste. Home, ao mellor é un infeliz e bótalle a culpa á lingua. Mais as linguas son xenerosas. Queren a calquera boca. O único que ten que facer a boca é chamar por unha palabra, por unha frase, por unha taco, por unha canción, e aló van, contentes á boca, como dicía o Don Quixote: “Este libro é feliz pois vai buscarvos”.
Así que na vez de teimar no retrouso de que o galego “non é patrimonio de ninguén”, mellor sería dicir que é patrimonio da xente toda. De quen o emprega e de quen non. De quen o respecta, aínda que non o fale, e de que non respecta, aínda que o fale. A xente pode ter prexuízos. A lingua, non. Está aí, por se alguén a quere, e brinca aos labios nun santiamén, sen preguntar de que idea ou partido é a boca que se abre.
Mais cómpre lembrar que se o idioma está aí é porque hai bocas que terman del. Os patrimonios, públicos ou privados, esmorecen e extínguense se non hai quen teña conta deles. E o galego non só é un patrimonio da xente galega. A súa custodia é unha obriga que se ten coa humanidade.
O 17 de maio, en convocatoria de Queremos Galego, en Santiago, saíron á rúa miles de persoas. Encheron a Quintana. Dáse a cifra de vinte e cinco mil. En todo caso, moita xente. Neste tempo, e en día festivo soleado, aínda que sexa festa das Letras, xuntar tantas almas e moito xuntar. É a expresión dun desacougo fondo. Nin un só partido, nin unha asociación nin sindicato é quen hoxe dunha mobilización así se non hai sentimento forte detrás.
Un sentimento de perda. Porque non só perturban as perdas económicas, o déficit nas contas, os buracos nas finanzas. Se non somos quen de querer a lingua que aquí naceu, como imos soster o que as palabras nomean?.O Goberno só se preocupou de sinalar co dedo a afiliación dos denunciantes e ignorar unha vez máis a denuncia. Disque había nacionalistas, ecoloxistas, vexetarianos e mesmo algún otorrinolaringólogo.
—E que a lingua non é patrimonio de ninguén!
Non. De señor ninguén é só o silencio.
dimarts, 27 de novembre del 2012
O Movemento Agrario remove as vellas Estructures.
-Situación sociolingüística-
Características lingüísticas fundamentais:
Continúa a inquedanza pola elaboración dun estándar para o galego. Serán as Irmandades e o Seminario de Estudos Galegos os que leven a iniciativa coa publicación, respectivamente, do Vocabulario castellano-gallego e Algunhas normas pra unificazón do idioma galego e posteriormente a Engádega a algunhas normas pra unificazón do idioma galego. Algunhas achegas significativas deste momento son a escolla do i latino fronte ao grego, as grafías ll e ñ a elección de x, o abandono do apóstrofo, a redución do uso do guión e o uso do h etimolóxico.
Ademais, apareceron nesta época varias gramáticas como a de Carré Alvarellos Compendio de gramática galega e a Gramática do idioma galego de Lugrís Freire.
Contexto histórico:
Fúndase a RAG no 1905.
O movemento agrario remove as vellas estruturas sociais da sociedade galega.
Fúndanse as Irmandades da Fala, un dos seus obxectivos fundamentais é a promoción da lingua galega e cooficialidade co castelán en Galiza.
Fúndanse revistas literarias; a nosa terra e Nós entre outras.
Créase o Seminario de Estudos Galegos.
Todos estes feitos conclúen coa fundación do Partido Galeguista no 1931, a representación parlamentaria que vai obtendo durante a II República e a elaboración e posterior aprobación en referéndum do Estatuto de Autonomía que non chegou a entrar en vigor polo golpe militar do ano 1936.
Características lingüísticas fundamentais:
Continúa a inquedanza pola elaboración dun estándar para o galego. Serán as Irmandades e o Seminario de Estudos Galegos os que leven a iniciativa coa publicación, respectivamente, do Vocabulario castellano-gallego e Algunhas normas pra unificazón do idioma galego e posteriormente a Engádega a algunhas normas pra unificazón do idioma galego. Algunhas achegas significativas deste momento son a escolla do i latino fronte ao grego, as grafías ll e ñ a elección de x, o abandono do apóstrofo, a redución do uso do guión e o uso do h etimolóxico.
Ademais, apareceron nesta época varias gramáticas como a de Carré Alvarellos Compendio de gramática galega e a Gramática do idioma galego de Lugrís Freire.
Contexto histórico:
Fúndase a RAG no 1905.
O movemento agrario remove as vellas estruturas sociais da sociedade galega.
Fúndanse as Irmandades da Fala, un dos seus obxectivos fundamentais é a promoción da lingua galega e cooficialidade co castelán en Galiza.
Fúndanse revistas literarias; a nosa terra e Nós entre outras.
Créase o Seminario de Estudos Galegos.
Todos estes feitos conclúen coa fundación do Partido Galeguista no 1931, a representación parlamentaria que vai obtendo durante a II República e a elaboración e posterior aprobación en referéndum do Estatuto de Autonomía que non chegou a entrar en vigor polo golpe militar do ano 1936.
dissabte, 24 de novembre del 2012
Himno de Galícia,poema d'Eduardo Pondal
Himno Galego:
Comeza a selección de cantigas populares galegas co himno de Galicia
Que din os rumorosos
na costa verdecente,
ao raio transparente
do prácido luar?
do prácido luar?
Que din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?
-"Do teu verdor cinguido
e de benignos astros,
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono,
fogar de Breogán".
e de benignos astros,
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono,
fogar de Breogán".
"Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso rouco son,
mais sóo os iñorantes,
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non".
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso rouco son,
mais sóo os iñorantes,
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non".
"Os tempos son chegados
dos bardos das edades,
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán
dos bardos das edades,
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán
divendres, 23 de novembre del 2012
O futuro é posible a Galliza,segons Touriño (2012)
Un ateigado auditorio no Hotel Araguaney, en Santiago, recibiu este xoves entre aplausos a Emilio Pérez Touriño no acto de presentación do seu libro "O futuro é posible"
O expresidente
chegou acompañado de Víctor F. Freixanes, director xeral de Galaxia,
editora da obra, e do politólogo Ramón Maiz. Na sala, chea, público
variado, periodistas, históricos parlamentarios como Anxel Guerreiro e
persoeiros como o expresidente Fernández Albor. Había socialistas e
faltaban socialistas. De feito, non apareceron por alí os membros da
cúpula actual, con ausencias notables como a do líder, Pachi Vázquez, ou
Ricardo Varela, que foron conselleiros no Goberno de Touriño e que
reciben ambos duras críticas no libro.
Ramón Maiz achegouse á figura do expresidente socialista a través do proxecto, os principios e as perspectivas. Debuxouno cos trazos da democracia, a dignificación da vida parlamentaria, o impulso da igualdade, o ensino, a sanidade e todo o público; o compromiso desde o galeguismo e o federalismo coa reforma estatutaria; as políticas de xénero e de crecemento sustentable.
Tamén empezou con agradecementos o propio autor do libro. Emilio Pérez Touriño deulle as gracias a entidades e persoas e a Galaxia e a Freixanes por publicar a obra nun momento difícil. E clarexou, primeiro, os porqués do texto, que cualificou de "criatura". A primeira razón, dixo, é a maioría social que decidiu votar o proxecto nas eleccións de 2005 e tamén os que catro anos máis tarde, en 2009, apoiaron o Goberno de coalición. “Merecen unha explicación”, aseverou.
A segunda razón e o seu firme convencemento de que en Galicia é posible construír un proxecto alternativo, con vocación e opción de goberno, que asocie a socialdemocracia galeguista e o nacionalismo democrático. “É a tarefa á que temos que estar convocados”, porque “o cambio terá que vir da man do entendemento”.
Empezou
a falar Freixanes, que de contado lle agradeceu a Touriño a iniciativa
do libro, en palabras do director de Galaxia, unha reflexión e unha
viaxe necesaria, poñer papel o tempo vivido para abrir o debate. Algo
raro, dixo, que non é común neste “país de caladiños”.
Ramón Maiz achegouse á figura do expresidente socialista a través do proxecto, os principios e as perspectivas. Debuxouno cos trazos da democracia, a dignificación da vida parlamentaria, o impulso da igualdade, o ensino, a sanidade e todo o público; o compromiso desde o galeguismo e o federalismo coa reforma estatutaria; as políticas de xénero e de crecemento sustentable.
Tamén empezou con agradecementos o propio autor do libro. Emilio Pérez Touriño deulle as gracias a entidades e persoas e a Galaxia e a Freixanes por publicar a obra nun momento difícil. E clarexou, primeiro, os porqués do texto, que cualificou de "criatura". A primeira razón, dixo, é a maioría social que decidiu votar o proxecto nas eleccións de 2005 e tamén os que catro anos máis tarde, en 2009, apoiaron o Goberno de coalición. “Merecen unha explicación”, aseverou.
A segunda razón e o seu firme convencemento de que en Galicia é posible construír un proxecto alternativo, con vocación e opción de goberno, que asocie a socialdemocracia galeguista e o nacionalismo democrático. “É a tarefa á que temos que estar convocados”, porque “o cambio terá que vir da man do entendemento”.
Finalmente, criticou a
política de austeridade que se segue na actualidade en Galicia, España e
Europa, e apuntou que deberemos solucionar a crise desde Europa,
recuperando a política.
dilluns, 19 de novembre del 2012
Mananciais de Galicia,unha terra callada de lendas.
A Galicia, unha terra callada de lendas, de literatura e ata de cancións populares dedicadas ás súas augas, a tradición termal vénlle de lonxe.
Xa os romanos, que sabían ben o que facían, souberon utilizar os seus moitos mananciais para mellorar a saúde, mais tamén para divertirse e relaxarse. Por outra parte a xeografía galega está sementada daquelas pozas de sandar nas que os nosos tataravós encontraban alivio.
Durante a época dourada do termalismo -de mediados do s. XIX a comezos do s. XX- os balnearios galegos con máis tradición convertéronse en grandes centros sociais que congregaban a flor e a crema da sociedade.
Desde hai un anos os balnearios viven un segundo renacer.
*Moitos recuperaron a súa gloria de outrora incorporando instalacións de vangarda. Así atraeron un público máis novo, que, ademais dos seus tradicionais fins terapéuticos, buscan uns días de acougo e coidados, aboando a idea de que non é preciso estar enfermo para ir a un balneario. Outros, de nova planta, abriron as súas portas ligados a hoteis de ata catro e cinco estrelas
*Non obstante, máis que a cantidade de balnearios e talasos o máis salientable é a súa variedade, que permite que cada cliente atope, sen saír de Galicia, o que máis se axuste ás súas necesidades, gustos ou orzamento: dende un modesto balneario tradicional no que mellorarse dalgunha afección ata un establecemento á última no que optar por un tratamento de relax, estética ou saúde, ou mesmo combinar todas estas facetas ao tempo que se goza da natureza, dos deportes ao aire libre e, claro, da gastronomía local.
Xa os romanos, que sabían ben o que facían, souberon utilizar os seus moitos mananciais para mellorar a saúde, mais tamén para divertirse e relaxarse. Por outra parte a xeografía galega está sementada daquelas pozas de sandar nas que os nosos tataravós encontraban alivio.
Durante a época dourada do termalismo -de mediados do s. XIX a comezos do s. XX- os balnearios galegos con máis tradición convertéronse en grandes centros sociais que congregaban a flor e a crema da sociedade.
Desde hai un anos os balnearios viven un segundo renacer.
*Moitos recuperaron a súa gloria de outrora incorporando instalacións de vangarda. Así atraeron un público máis novo, que, ademais dos seus tradicionais fins terapéuticos, buscan uns días de acougo e coidados, aboando a idea de que non é preciso estar enfermo para ir a un balneario. Outros, de nova planta, abriron as súas portas ligados a hoteis de ata catro e cinco estrelas
*Non obstante, máis que a cantidade de balnearios e talasos o máis salientable é a súa variedade, que permite que cada cliente atope, sen saír de Galicia, o que máis se axuste ás súas necesidades, gustos ou orzamento: dende un modesto balneario tradicional no que mellorarse dalgunha afección ata un establecemento á última no que optar por un tratamento de relax, estética ou saúde, ou mesmo combinar todas estas facetas ao tempo que se goza da natureza, dos deportes ao aire libre e, claro, da gastronomía local.
dissabte, 17 de novembre del 2012
Boa organización e por momentos grandes paixases e vistas o mar.
-Pois si, apeteciame correr na terra que veu nacer os meus pais, e alá fun-
Como estas datas son un pouco complicadas ,de reunions e outros temas, tiña que organizar un dia de campo con uns amigos, e que mellor lugar que a praia de Morouzos, alá fumos 11 persoas entre maiores e nenos.
A media maña estaba pasando co coche polas mesmas estradas que logo ibamos percorrer, comida campestre, visita a orilla da praia cos cativos, e logo sobre as 6 da tarde, movo toda a infraestructura de 3 coches para o porto de Ortigueira, me colgo o dorsal no peito, me xunto cun par de compañeiros que iban tamen correr, quentamos , e alá vamos as 19 horas en punto.
As mismas costas que en coche parecian suaves, tornanse bastante mais duras e longas. Logo, dende a rotonda da praia, a volta pola costa e mais levadeira no desnivel pero non no tema do vento que pega de frente con forza.
O final rematamos con un sabor moi agradable, auga e platanos, ademais dunha camiseta. Boa organización e por momentos grandes paixases e vistas o mar.
O unico PERO, a meu modo de ver, era o escaso publico no recorrido, pouco e ainda enriba soso, poucos ou ningun aplauso, nin gritos de animo.
O final no meu sensor de pe sairon 7. 550 kms.
Como estas datas son un pouco complicadas ,de reunions e outros temas, tiña que organizar un dia de campo con uns amigos, e que mellor lugar que a praia de Morouzos, alá fumos 11 persoas entre maiores e nenos.
A media maña estaba pasando co coche polas mesmas estradas que logo ibamos percorrer, comida campestre, visita a orilla da praia cos cativos, e logo sobre as 6 da tarde, movo toda a infraestructura de 3 coches para o porto de Ortigueira, me colgo o dorsal no peito, me xunto cun par de compañeiros que iban tamen correr, quentamos , e alá vamos as 19 horas en punto.
As mismas costas que en coche parecian suaves, tornanse bastante mais duras e longas. Logo, dende a rotonda da praia, a volta pola costa e mais levadeira no desnivel pero non no tema do vento que pega de frente con forza.
O final rematamos con un sabor moi agradable, auga e platanos, ademais dunha camiseta. Boa organización e por momentos grandes paixases e vistas o mar.
O unico PERO, a meu modo de ver, era o escaso publico no recorrido, pouco e ainda enriba soso, poucos ou ningun aplauso, nin gritos de animo.
O final no meu sensor de pe sairon 7. 550 kms.
divendres, 16 de novembre del 2012
O que teño por diante: papeis e cousas que falan de tot.
A carón do meu ordenador, un milleiro de papeis e cousas que falan de todo o que teño por diante. O ciclo de literatura galega do Tortoni que, este ano, vai de Ferrín. O disco de Graciela Pereira que ten moi boa pinta. A lista dos libros que o neno maior vai usar este ano no colexio. Detrás, a lista dos teléfonos aos que teño que chamar para facer varias entrevistas.
As nubes brancas no ceo verde é un tríptico dun faro precioso de Marie-Anne Foucart que, algunha vez, quen sabe cando, vai ser un cadriño fermoso. A palabra serviettes me lembra os deberiños que teño sen facer para a clase de francés dos xoves. E, ainda que non se ven, teño as instruccións para escribir no milagre ese que é Praza e cousiñas que facer para a AIEG. Darei feito? Tecido por torredebabel en 10:43 2 nós no fío
Antes de ter fillos, non me preguntaba moito polos nomes das persoas. Tiña unha historia familiar sobre a maneira na que cada quen rematou sendo José, Grisel ou Marilín e gustábame pensar que, máis ou menos, a cousa sería así en todas as familias.
O caso é que, cando tiven que escoller eu un nome -daquela para o meu primeiro fillo- din en cavilar sobre os motivos, as pulsións que operan neses momentos. E apunto o de motivos e o de pulsións porque, se cadra, nin todo é tan conciente, nin tan irreflexivo como semella.
Coñezo xente que escolle o nome de moda, o de algún persoeiro ou celebridade e mesmo o das personaxes das teleseries. Aquí na Arxentina, na década dos ´90 pasaron unha telenovela protagonizada por un neno que era criado polos indios: Catriel. O éxito da historia e a novidade do horario no que a daban (ás 21) fixo que o que daquela era un nome descoñecido de todo pasase a ser levado por centos e centos de nenos.
Dende entón, a xente semella que descubriu os nomes vencellados aos poboadores orixinarios do país e hai unha chea de Ailén, Eilén, Tayel, Sami, Newén, Kalén, ou Wayra. O casó é que adoitan ser Ailén Fernández, Tayel Goldstein ou Newén Abbruzzesi.Outro tanto pasa cos filmes de Hollywood: cheíño está dos Kevin, Brian ou Jennifer que, de novo, son Brian Rodríguez, Kevin Steinschneider ou Jennifer Levecchi.
As mesturas, en si mesmas, no teñen nada de malo. Digo eu. Mesmo falan da escencia deste país: o coñecido crisol de razas. O malo, dende o meu punto de vista, é levar un nome que non é quen de decir algo de nós e da nosa historia.
Nisto, dende logo, hai cores para todos os gustos. E por iso, precisamente, chegado o momento de nomear aos nosos fillos, o meu home e mais eu buscamos que fosen o mesmo eles, a súa historia, a súa orixe e o seu nome.
As nubes brancas no ceo verde é un tríptico dun faro precioso de Marie-Anne Foucart que, algunha vez, quen sabe cando, vai ser un cadriño fermoso. A palabra serviettes me lembra os deberiños que teño sen facer para a clase de francés dos xoves. E, ainda que non se ven, teño as instruccións para escribir no milagre ese que é Praza e cousiñas que facer para a AIEG. Darei feito? Tecido por torredebabel en 10:43 2 nós no fío
Antes de ter fillos, non me preguntaba moito polos nomes das persoas. Tiña unha historia familiar sobre a maneira na que cada quen rematou sendo José, Grisel ou Marilín e gustábame pensar que, máis ou menos, a cousa sería así en todas as familias.
O caso é que, cando tiven que escoller eu un nome -daquela para o meu primeiro fillo- din en cavilar sobre os motivos, as pulsións que operan neses momentos. E apunto o de motivos e o de pulsións porque, se cadra, nin todo é tan conciente, nin tan irreflexivo como semella.
Coñezo xente que escolle o nome de moda, o de algún persoeiro ou celebridade e mesmo o das personaxes das teleseries. Aquí na Arxentina, na década dos ´90 pasaron unha telenovela protagonizada por un neno que era criado polos indios: Catriel. O éxito da historia e a novidade do horario no que a daban (ás 21) fixo que o que daquela era un nome descoñecido de todo pasase a ser levado por centos e centos de nenos.
Dende entón, a xente semella que descubriu os nomes vencellados aos poboadores orixinarios do país e hai unha chea de Ailén, Eilén, Tayel, Sami, Newén, Kalén, ou Wayra. O casó é que adoitan ser Ailén Fernández, Tayel Goldstein ou Newén Abbruzzesi.Outro tanto pasa cos filmes de Hollywood: cheíño está dos Kevin, Brian ou Jennifer que, de novo, son Brian Rodríguez, Kevin Steinschneider ou Jennifer Levecchi.
As mesturas, en si mesmas, no teñen nada de malo. Digo eu. Mesmo falan da escencia deste país: o coñecido crisol de razas. O malo, dende o meu punto de vista, é levar un nome que non é quen de decir algo de nós e da nosa historia.
Nisto, dende logo, hai cores para todos os gustos. E por iso, precisamente, chegado o momento de nomear aos nosos fillos, o meu home e mais eu buscamos que fosen o mesmo eles, a súa historia, a súa orixe e o seu nome.
dijous, 15 de novembre del 2012
É unha pena que ainda teñamos xente contra o galego
É unha pena que ainda teñamos xente en Galicia que pense como a Marta López.
A min prodúceme vergoña ver este tipo de declaracións e por si fose pouco dí que os avós falan galego .
Polo que non só é unha falla de respeto ós galegos senón que tamén o é para a súa propia familia .Marta López unha coruñesa renegada á que lle deberían pagar ben en Madrid para que non volvese, pois aqui non necesitamos xente que pense así.
Dito queda…espero non verte máis por Galicia e ós que pensen igual que sepan que aquí neste fermoso lugar non obrigamos a ninguén a estar ou vivir aqui.- Xa sabedes onde queda Castilla… ahhh…..susana…..Complicado o terá para ligar e calquera cidade sendo como é.
Saúdos a tódolos galegos. Orgullo de ser Galego , Do Galego e do pulpo á feira
A min prodúceme vergoña ver este tipo de declaracións e por si fose pouco dí que os avós falan galego .
Polo que non só é unha falla de respeto ós galegos senón que tamén o é para a súa propia familia .Marta López unha coruñesa renegada á que lle deberían pagar ben en Madrid para que non volvese, pois aqui non necesitamos xente que pense así.
Dito queda…espero non verte máis por Galicia e ós que pensen igual que sepan que aquí neste fermoso lugar non obrigamos a ninguén a estar ou vivir aqui.- Xa sabedes onde queda Castilla… ahhh…..susana…..Complicado o terá para ligar e calquera cidade sendo como é.
Saúdos a tódolos galegos. Orgullo de ser Galego , Do Galego e do pulpo á feira
dimecres, 14 de novembre del 2012
A Saúde Mental i os equipos de continuidade
Saúde Mental
As necesidades relacionadas coa saúde mental aténdense a través de dispositivos específicos e programas que inclúen a todas as idades, desde os maiores -atención psicoxeriátrica- ata a poboación infantil.
As persoas que requiran atención especializada ambulatoria en saúde mental accederán aos servizos nun período inferior a 30 días; e, no caso da demanda preferente, antes dos 15 días.
As estruturas básicas de saúde mental están formadas por psiquiatras e psicólogos clínicos que apoian aos equipos de Atención Primaria e coordinan a atención do paciente nos distintos niveis asistenciais en saúde mental e os servizos xerais.
A atención urxente realízase en colaboración coa Fundación Urxencias Sanitarias de Galicia-061 e os Puntos de Atención Continuada de Atención Primaria.O ámbito da saúde mental dispón de programas de prevención, asistencia, rehabilitación, formación e investigación. A oferta asistencial en saúde mental comprende as seguintes modalidades
Equipos de continuidade de coidados en todas as áreas sanitarias ofrecen un programa de alta intensidade de atención a domicilio para aqueles pacientes que o requiran.
Programa ambulatorio específico dirixido a persoas con diagnóstico de trastorno mental severo.
Programas residenciais e de rehabilitación e equipos de continuidade, dedicados a garantir que o paciente manteña o tratamento.
Cobertura das urxencias psiquiátricas hospitalarias as 24 horas ao día e durante todo o ano en todas as áreas, mediante protocolos especializados, o cal inclúe intervención en crise en medios extrahospitalarios, a domicilio en colaboración co 061 e hospitalaria.
Os servizos ofértanse a través de Centros de saúde mental para adultos, infantís e xuvenís, prazas extrahospitalarias (pisos protexidos, vivendas de transición, unidades residenciais, prazas residenciais, centros de rehabilitación e reinserción psicosocial y laboral), Hospitais de día de saúde mental, unidades de hospitalización (adultos, xeriátricas, infanto-xuvenís ,e servizos de urxencia, 061.
A atención da saúde metal realizase mediante equipos de psiquiatras, psicólogos clínicos e enfermeiras especializadas en saúde mental, coa participación do movemento asociativo e do voluntariado.
diumenge, 11 de novembre del 2012
A taxa de docents con cátedra na USC triplica súas compañeiras.
-Docentes con cátedra na USC triplica a das súas compañeiras-
*O 21% dos profesores acada o máximo nivel // Entre as mulleres só o consegue o 6,53% // Elas son maioría por debaixo dos 35 anos e minoría nos demais tramos de idade
*Hai xa máis dun cuarto de século que as mulleres son maioría nas aulas universitarias españolas. As mozas inician en maior proporción estudos superiores e acadan tamén maiores taxas de éxito, pero fan en menor medida teses de doutoramento.
*Pero a maior fenda dáse no máximo nivel académico: na Universidade de Santiago de Compostela (USC), o 21% dos seus profesores chegan a ser catedráticos, unha proporción que cae ao 6,53% entre as profesoras, segundo recolle a actualización do diagnóstico de igualdade da USC, realizado pola Oficina de Igualdade de Xénero da institución.
*Ou visto doutro xeito: mentres máis de 3 de cada 10 homes maiores de 51 anos (32,7%) ocupan unha cátedra, entre as mulleres da mesa idade só o conseguen o 14,46%.
*O 21% dos profesores acada o máximo nivel // Entre as mulleres só o consegue o 6,53% // Elas son maioría por debaixo dos 35 anos e minoría nos demais tramos de idade
*Hai xa máis dun cuarto de século que as mulleres son maioría nas aulas universitarias españolas. As mozas inician en maior proporción estudos superiores e acadan tamén maiores taxas de éxito, pero fan en menor medida teses de doutoramento.
*Pero a maior fenda dáse no máximo nivel académico: na Universidade de Santiago de Compostela (USC), o 21% dos seus profesores chegan a ser catedráticos, unha proporción que cae ao 6,53% entre as profesoras, segundo recolle a actualización do diagnóstico de igualdade da USC, realizado pola Oficina de Igualdade de Xénero da institución.
*Ou visto doutro xeito: mentres máis de 3 de cada 10 homes maiores de 51 anos (32,7%) ocupan unha cátedra, entre as mulleres da mesa idade só o conseguen o 14,46%.
Nova York i Cataluña (2012)
-Gerardo Fernández Albor,expresidente de la Xunta de Galliza-
*Sobre EEUU y Cataluña ya ha triunfado Barack Obama en las elecciones celebradas en EEUU el pasado martes día 6 de noviembre.
*Muchos pensábamos que esto sucedería, porque es muy difícil que un presidente que se presenta a la reelección pierda cuando aspira a su segundo mandato; y además, el huracán Sandy, que azotó Nueva York y otras zonas de los EEUU, evidentemente le ha favorecido en la etapa final de la campaña electoral (¡lo que son las cosas!).
*Lo que me ha sorprendido es la alegría de muchos en España creyendo que el triunfo de Barack Obama nos va a favorecer más que el de Mitt Romney. Pensar eso es ignorar que la política exterior de una gran potencia, como los EEUU, responde a sus intereses nacionales, no a las diferencias políticas de ambos contendientes.
*Dónde se han visto manifestaciones, ataques e insultos al contrario? A uno le gusta recordar la cena con el Arzobispo de Nueva York, los discursos del ganador y del perdedor, su patriotismo y sus palabras de unión y de fe en el futuro de su pueblo y en la continuidad de su sistema democrático.
*Y no este muy triste espectáculo que está dando Artur Mas diciendo por ahí cosas tan pintorescas como, "este proceso no lo podrá frenar nadie, ni tribunales, ni constituciones". Y que esto lo diga el representante (y que por eso además cobra) del Estado en la comunidad autónoma de Cataluña no es solamente pintoresco y triste para un demócrata...!!
Y que conste que, personalmente por mi viejo amor a Cataluña a la que tanto debo, me duele tener que decir estas palabras del presidente de ese gran pueblo.
Expresidente de la Xunta
*Sobre EEUU y Cataluña ya ha triunfado Barack Obama en las elecciones celebradas en EEUU el pasado martes día 6 de noviembre.
*Muchos pensábamos que esto sucedería, porque es muy difícil que un presidente que se presenta a la reelección pierda cuando aspira a su segundo mandato; y además, el huracán Sandy, que azotó Nueva York y otras zonas de los EEUU, evidentemente le ha favorecido en la etapa final de la campaña electoral (¡lo que son las cosas!).
*Lo que me ha sorprendido es la alegría de muchos en España creyendo que el triunfo de Barack Obama nos va a favorecer más que el de Mitt Romney. Pensar eso es ignorar que la política exterior de una gran potencia, como los EEUU, responde a sus intereses nacionales, no a las diferencias políticas de ambos contendientes.
*Dónde se han visto manifestaciones, ataques e insultos al contrario? A uno le gusta recordar la cena con el Arzobispo de Nueva York, los discursos del ganador y del perdedor, su patriotismo y sus palabras de unión y de fe en el futuro de su pueblo y en la continuidad de su sistema democrático.
*Y no este muy triste espectáculo que está dando Artur Mas diciendo por ahí cosas tan pintorescas como, "este proceso no lo podrá frenar nadie, ni tribunales, ni constituciones". Y que esto lo diga el representante (y que por eso además cobra) del Estado en la comunidad autónoma de Cataluña no es solamente pintoresco y triste para un demócrata...!!
Y que conste que, personalmente por mi viejo amor a Cataluña a la que tanto debo, me duele tener que decir estas palabras del presidente de ese gran pueblo.
Expresidente de la Xunta
dimecres, 7 de novembre del 2012
A Galiza Nova apoian os Països Catalans
-Os Països Catalans apoian a Galiza Nova e ao BNG diante do 21-Octubre.
Tanto as JERC como os Joves d'Esquerra Nacionalista-PSM veñen de facer público o seu apoio diante das eleccións galegas á candidatura do BNG. Ambas organizacións que manteñen desde hai anos unha estreita relación con Galiza Nova fan fincapé no apoio á militancia de Galiza Nova e do BNG.
“Pedimos o voto para os compañeiros do BNG porqué cremos que unha Galiza mais xusta e máis libre é posíbel!”, segundo o comunicado das JEN-PSM, e “Unha vez máis, queremos transmitir o noso ánimo a tod@s os militantes tanto de Galiza Nova como do BNG na súa infatigábel loita contra o goberno de Núñez Feijóo
Reafirmamos a nosa silidariedade co pobo galego e seu lexítimo dereito á autodeterminación, así como na súa loita pola xustiza social e a radicalidade democrática, por todo isto, na Galiza, no comunicado das JERC.
Desde Galiza Nova queremos agradecer aos compañeir@s mallorquin@s e cataláns o seu apoio e solidariedade. Saben que son recíprocos e na mesma loita nos atoparemos.
Visca els Països Catalans!
Tanto as JERC como os Joves d'Esquerra Nacionalista-PSM veñen de facer público o seu apoio diante das eleccións galegas á candidatura do BNG. Ambas organizacións que manteñen desde hai anos unha estreita relación con Galiza Nova fan fincapé no apoio á militancia de Galiza Nova e do BNG.
“Pedimos o voto para os compañeiros do BNG porqué cremos que unha Galiza mais xusta e máis libre é posíbel!”, segundo o comunicado das JEN-PSM, e “Unha vez máis, queremos transmitir o noso ánimo a tod@s os militantes tanto de Galiza Nova como do BNG na súa infatigábel loita contra o goberno de Núñez Feijóo
Reafirmamos a nosa silidariedade co pobo galego e seu lexítimo dereito á autodeterminación, así como na súa loita pola xustiza social e a radicalidade democrática, por todo isto, na Galiza, no comunicado das JERC.
Desde Galiza Nova queremos agradecer aos compañeir@s mallorquin@s e cataláns o seu apoio e solidariedade. Saben que son recíprocos e na mesma loita nos atoparemos.
Visca els Països Catalans!
dilluns, 5 de novembre del 2012
Braga considera a Galiza "un fragmento de Portugal" 2012
B raga considera a Galiza "um fragmento de Portugal, que ficou fóra do progresso de nacionalidade", e que, "apesar de todos os esforços da desmembração politica", "não dei xou de i nfl uir nas formas da sociedade e da l i tteratura portugueza
As povoações do Ale mtejo chamam gallegos a todos os moradores do Ribatejo, pela transmissão inconsciente de uma adição perdida. Isto bastará para explicar o assombro que deve causar aos conterraneos o vêre m a poesia moderna gallega occupando um logar devido ao lado da poesia portugueza, como uma das suas formas archaicas; seguimos o vigoroso criterio scientifico, deixando as preocupações vulgare s .
Pelo estudo da poesia gallega, é que se podem comprehender as formas do lyrismo portuguez; e a desmembração d'esse territorio, que ethnicamente nos pertence tem permanecido para nós extranho durante tantos seculos, é que prova a falta absoluta de plano na nossa vida politica. A verdadeira origem da
tradição lyrica da Galliza está ligada á sua constituição ethnica;
Para Teófi :o afastamento d a Galliza de Portugal provém do esquecimento da tradição nacional e da falta de plano politico e m todos os que nos tem governado. Em Portugal o espirito moderno penetra, mas ainda, é considerado como revolucionario.
Na Galliza o estudo da tradição começou j á.som todas estas i deias eram perfeitamente originais no ambi ente cultural da época; tinham antecedentes na hitoriografi a romántica galeguista.
As povoações do Ale mtejo chamam gallegos a todos os moradores do Ribatejo, pela transmissão inconsciente de uma adição perdida. Isto bastará para explicar o assombro que deve causar aos conterraneos o vêre m a poesia moderna gallega occupando um logar devido ao lado da poesia portugueza, como uma das suas formas archaicas; seguimos o vigoroso criterio scientifico, deixando as preocupações vulgare s .
Pelo estudo da poesia gallega, é que se podem comprehender as formas do lyrismo portuguez; e a desmembração d'esse territorio, que ethnicamente nos pertence tem permanecido para nós extranho durante tantos seculos, é que prova a falta absoluta de plano na nossa vida politica. A verdadeira origem da
tradição lyrica da Galliza está ligada á sua constituição ethnica;
Para Teófi :o afastamento d a Galliza de Portugal provém do esquecimento da tradição nacional e da falta de plano politico e m todos os que nos tem governado. Em Portugal o espirito moderno penetra, mas ainda, é considerado como revolucionario.
Na Galliza o estudo da tradição começou j á.som todas estas i deias eram perfeitamente originais no ambi ente cultural da época; tinham antecedentes na hitoriografi a romántica galeguista.
dijous, 1 de novembre del 2012
A Audiència Nacional ordena ingresso...
-A Audiência Nacional ordena ingresso em prisom para Júlio-
Na manha do 1 de novembro o independentista detido esta semana em umha montagem policial, sem precedentes nos últimos tempos, passou a declarar diante do juiz Eloy Velasco, quem ordenou o seu ingresso em prisom sem fiança. Júlio foi trasladado á prisom de Soto del Real. A incomunicaçom prolongou-se até a declaraçom diante do juiz, onde nom puido estar presente o seu avogado, e na que nom declarou.
Segundo nos relatarom os avogados das pessoas detidas, a prova pola que enviam á prisom ao Júlio é umha carta que aparecera num registro policial num domicílio na operaçom do 30 de novembro do passado ano. Este documento está escrito a mám, e ainda que nom está assinado mais que pola legenda DMQE (denantes mortos que escravos), é atribuído pola investigaçom ao Júlio. Neste texto, supostamente segundo a versom policial, se relatava o estado das contas de Resistência Galega naquela altura.
Montagem policial
Neste caso, e já que sería escandaloso de mais que, depois da operaçom policial, ficaram as duas pessoas detidas em liberdade, o Júlio é enviado a prisom, por ser o suposto autor desta missiva.
Liberdade sem fiança para Sílvia
Sílvia declarou também esta manha diante do juiz, que lhe mantém a imputaçom de colaboraçom com banda armada, mas é mui provável que na próxima semana deixe de estar imputada neste processo judicial.
Os dous independentistas relatarom-lhes aos avogados que o trato fora correto nas dependências policiais, mas no traslado de carro de Ferrol a Madrid, a Sílvia figérom-lhe um interrrogatório agressivo as policias que a acompanharom na viagem, submetendo-a a pressom psicológica, e ameaçando-a co seu ingresso em prisom.
Umha prova mais da montagem policial é o facto de que na noite da detençom de Sílvia e Júlio, os Policias lhe advertiram a Sílvia que colhera quartos para o autocarro ou comboio de volta desde Madrid. Isto mostra que desde o primeiro momento conheciam a febleza das suas acusaçons neste caso.
Na manha do 1 de novembro o independentista detido esta semana em umha montagem policial, sem precedentes nos últimos tempos, passou a declarar diante do juiz Eloy Velasco, quem ordenou o seu ingresso em prisom sem fiança. Júlio foi trasladado á prisom de Soto del Real. A incomunicaçom prolongou-se até a declaraçom diante do juiz, onde nom puido estar presente o seu avogado, e na que nom declarou.
Segundo nos relatarom os avogados das pessoas detidas, a prova pola que enviam á prisom ao Júlio é umha carta que aparecera num registro policial num domicílio na operaçom do 30 de novembro do passado ano. Este documento está escrito a mám, e ainda que nom está assinado mais que pola legenda DMQE (denantes mortos que escravos), é atribuído pola investigaçom ao Júlio. Neste texto, supostamente segundo a versom policial, se relatava o estado das contas de Resistência Galega naquela altura.
Montagem policial
Neste caso, e já que sería escandaloso de mais que, depois da operaçom policial, ficaram as duas pessoas detidas em liberdade, o Júlio é enviado a prisom, por ser o suposto autor desta missiva.
Liberdade sem fiança para Sílvia
Sílvia declarou também esta manha diante do juiz, que lhe mantém a imputaçom de colaboraçom com banda armada, mas é mui provável que na próxima semana deixe de estar imputada neste processo judicial.
Os dous independentistas relatarom-lhes aos avogados que o trato fora correto nas dependências policiais, mas no traslado de carro de Ferrol a Madrid, a Sílvia figérom-lhe um interrrogatório agressivo as policias que a acompanharom na viagem, submetendo-a a pressom psicológica, e ameaçando-a co seu ingresso em prisom.
Umha prova mais da montagem policial é o facto de que na noite da detençom de Sílvia e Júlio, os Policias lhe advertiram a Sílvia que colhera quartos para o autocarro ou comboio de volta desde Madrid. Isto mostra que desde o primeiro momento conheciam a febleza das suas acusaçons neste caso.
dimarts, 30 d’octubre del 2012
Só 33 coches foron denunciados na campaña de vixilancia
Os vehículos sometidos a control foron 4.678
O concelleiro de Tráfico, Albino Vázquez, deu conta dos resultados da campaña sobre o respecto aos semáforos en vermello realizada entre o 22 e o 28 de outubro. Os datos indican que só o 0,74% dos condutores se saltaron o semáforo en vermello.
A campaña realizouse ó longo de toda a semana en diferentes puntos da cidade e de maneira esporádica. Os vehículos sometidos a control foron 4.678 e tan só 33 foron denunciados.
Para o concelleiro, estes datos son "moi significativos e positivos". A campaña tiña como obxectivo concienciar os condutores sobre a importancia do respecto aos semáforos. Anunciou igualmente que na vindeira semana se realizará unha campaña de transporte escolar e, no mes de decembro, outra de alcoholemia
O concelleiro de Tráfico, Albino Vázquez, deu conta dos resultados da campaña sobre o respecto aos semáforos en vermello realizada entre o 22 e o 28 de outubro. Os datos indican que só o 0,74% dos condutores se saltaron o semáforo en vermello.
A campaña realizouse ó longo de toda a semana en diferentes puntos da cidade e de maneira esporádica. Os vehículos sometidos a control foron 4.678 e tan só 33 foron denunciados.
Para o concelleiro, estes datos son "moi significativos e positivos". A campaña tiña como obxectivo concienciar os condutores sobre a importancia do respecto aos semáforos. Anunciou igualmente que na vindeira semana se realizará unha campaña de transporte escolar e, no mes de decembro, outra de alcoholemia
dilluns, 29 d’octubre del 2012
Terra Eo-NaviaA Terra Eo-Navia,Navia-Eo.
Mapa do dominio lingüistico galego ou galego-portugués nos 19 concellos da Terra Eo-Navia. Ibias (1), Degaña (2), Allande (3), Grandas de Salime (4), Pezós (5), San Martín de Ozcos (6), Santalla de Ozcos (7), Eilao (8), Vilanova de Ozcos (9), Taramundi (10), Santiso de Abres (11), A Veiga (12), Boal (13), Villaión (14), Navia (15), Coaña (16), El Franco (17), Tapia (18) e Castropol (19).
A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao río Navia). A pesar das diferenzas administrativas entre as diversas zonas desta longa franxa, todas teñen en común unha lingua e por tanto en boa parte unha cultura que comparten aínda hoxe coa Galicia autonómica.
Tradicionalmente vénse dividindo ou agrupando estes territorios en tres partes: Eo-Navia, Bierzo e Portelas / Seabra. Se ben, recentemente apareceu unha nova proposta de comarcalización destes territorios por parte dunha organización política[5] que divide estes territorios en cinco comarcas: Terra do Navia-Eo, Val do Ibias, o Bierzo, a Cabreira e a Seabra. Analizamos aquí as diferentes comarcas atendendo á primeira división por ser a máis estendida e coñecida:
Terra Eo-NaviaA Terra Eo-Navia, Navia-Eo ou Entrambasaguas, son as denominacións que recibe a rexión de lingua galega que se atopa no occidente do Principado de Asturias, limítrofe con Galicia e que comprende 19 concellos situados entre os ríos Eo e Navia. O termo Terra Eo-Navia, trátase dunha denominación de recente creación que non se corresponde con ningunha división territorial oficial ou de uso cotián tradicional, e na que se inclúen os seguinte concellos:
A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao río Navia). A pesar das diferenzas administrativas entre as diversas zonas desta longa franxa, todas teñen en común unha lingua e por tanto en boa parte unha cultura que comparten aínda hoxe coa Galicia autonómica.
Tradicionalmente vénse dividindo ou agrupando estes territorios en tres partes: Eo-Navia, Bierzo e Portelas / Seabra. Se ben, recentemente apareceu unha nova proposta de comarcalización destes territorios por parte dunha organización política[5] que divide estes territorios en cinco comarcas: Terra do Navia-Eo, Val do Ibias, o Bierzo, a Cabreira e a Seabra. Analizamos aquí as diferentes comarcas atendendo á primeira división por ser a máis estendida e coñecida:
Terra Eo-NaviaA Terra Eo-Navia, Navia-Eo ou Entrambasaguas, son as denominacións que recibe a rexión de lingua galega que se atopa no occidente do Principado de Asturias, limítrofe con Galicia e que comprende 19 concellos situados entre os ríos Eo e Navia. O termo Terra Eo-Navia, trátase dunha denominación de recente creación que non se corresponde con ningunha división territorial oficial ou de uso cotián tradicional, e na que se inclúen os seguinte concellos:
divendres, 26 d’octubre del 2012
Conselho de Desenvolvimento de Comunidade Negra
-História de Galiza-
Segundo o relatório do Conselho de Desenvolvimento da Comunidade Negra, a área era, há mais de cem anos, a fazenda Macacos, um engenho de Coriolano Bahia. O fazendeiro prometeu dar a propriedade das terras aos seus empregados, o que jamais aconteceu.
Com a saída do fazendeiro, quem estava lá herdou, na realidade, aquela região e seus bens. Porém, por deixar dívidas tributárias junto a Salvador, Simões Filho se apropriou de partes da terra e, em 1960, doou a área para os militares. Por outro lado, existem registros de que os escravos habitavam as terras há 238 anos.
A Constituição Federal, no artigo 68 dos Atos das Disposições Constitucionais Transitórias, determina que aos quilombolas seja dada “a propriedade definitiva das terras ocupadas, cabendo ao Estado emitir-lhes os respectivos títulos”. Contudo, o governo petista de Dilma Rousseff, atendendo aos interesses de latifundiários e da própria União, faz de todo possível para impedir que os quilombolas exerçam esse direito.
Segundo o relatório do Conselho de Desenvolvimento da Comunidade Negra, a área era, há mais de cem anos, a fazenda Macacos, um engenho de Coriolano Bahia. O fazendeiro prometeu dar a propriedade das terras aos seus empregados, o que jamais aconteceu.
Com a saída do fazendeiro, quem estava lá herdou, na realidade, aquela região e seus bens. Porém, por deixar dívidas tributárias junto a Salvador, Simões Filho se apropriou de partes da terra e, em 1960, doou a área para os militares. Por outro lado, existem registros de que os escravos habitavam as terras há 238 anos.
A Constituição Federal, no artigo 68 dos Atos das Disposições Constitucionais Transitórias, determina que aos quilombolas seja dada “a propriedade definitiva das terras ocupadas, cabendo ao Estado emitir-lhes os respectivos títulos”. Contudo, o governo petista de Dilma Rousseff, atendendo aos interesses de latifundiários e da própria União, faz de todo possível para impedir que os quilombolas exerçam esse direito.
dimecres, 24 d’octubre del 2012
As persoas atendidas por Cruz Vermella medran...
-As persoas atendidas por Cruz Vermella en Santiago medran entre un 10 e un 20%-
A ONG consegue manter o seu orzamento global, "grazas ó apoio da xente e das empresas" // O seu coordinador en Compostela afirma en Radio Obradoiro que o número de socios se duplicou na comarca dende que comezou a crise
A- A+ A enquisa de condicións de vida elaborada polo Instituto Nacional de Estadística reflicte que o 11,9 por cento dos fogares galegos chega a fin de mes con moita dificultade, que o risco de pobreza en Galicia é do 18,8 por cento e que un terzo dos fogares galegos non dispón de cartos para imprevistos. Unha realidade que constatan día a día aqueles que traballan cos máis desfavorecidos. En Caixón de sastre, o magacín matutino de Radio Obradoiro, o coordinador comarcal de Cruz Vermella en Santiago explicaba que en Compostela, dende que se iniciou a crise, se duplicou o número de persoas que acoden á ONG e que se atopan por debaixo do umbral da pobreza.
Segundo Cibrán Vázquez, este 2012 rematará cun incremento de "entre un 10 e un 20 por cento" no número de persoas atendidas por Cruz Vermella na comarca de Santiago. Tamén dixo que cada vez se achegan á ONG máis xóvenes e familias, ó tempo que se revertiu a tendencia no número de inmigrantes, superados xa polos autóctonos. Para poder atender mellor as distintas necesidades que se lles presentan, Vázquez abogou pola "especialización do persoal técnico e do voluntariado nos diferentes programas nos que traballamos".
Destacou ademais que a diminución de axudas institucionais se está a ver compensada polo incremento de socios. "Nos últimos catro anos duplicamos o número na comarca". Por sorte, tamén cada vez son máis os voluntarios que queren colaborar con Cruz Vermella. Cibrán Vázquez explicaba que conseguiron manter o orzamento global "grazas á apoio da xente e das empresas".
A ONG consegue manter o seu orzamento global, "grazas ó apoio da xente e das empresas" // O seu coordinador en Compostela afirma en Radio Obradoiro que o número de socios se duplicou na comarca dende que comezou a crise
A- A+ A enquisa de condicións de vida elaborada polo Instituto Nacional de Estadística reflicte que o 11,9 por cento dos fogares galegos chega a fin de mes con moita dificultade, que o risco de pobreza en Galicia é do 18,8 por cento e que un terzo dos fogares galegos non dispón de cartos para imprevistos. Unha realidade que constatan día a día aqueles que traballan cos máis desfavorecidos. En Caixón de sastre, o magacín matutino de Radio Obradoiro, o coordinador comarcal de Cruz Vermella en Santiago explicaba que en Compostela, dende que se iniciou a crise, se duplicou o número de persoas que acoden á ONG e que se atopan por debaixo do umbral da pobreza.
Segundo Cibrán Vázquez, este 2012 rematará cun incremento de "entre un 10 e un 20 por cento" no número de persoas atendidas por Cruz Vermella na comarca de Santiago. Tamén dixo que cada vez se achegan á ONG máis xóvenes e familias, ó tempo que se revertiu a tendencia no número de inmigrantes, superados xa polos autóctonos. Para poder atender mellor as distintas necesidades que se lles presentan, Vázquez abogou pola "especialización do persoal técnico e do voluntariado nos diferentes programas nos que traballamos".
Destacou ademais que a diminución de axudas institucionais se está a ver compensada polo incremento de socios. "Nos últimos catro anos duplicamos o número na comarca". Por sorte, tamén cada vez son máis os voluntarios que queren colaborar con Cruz Vermella. Cibrán Vázquez explicaba que conseguiron manter o orzamento global "grazas á apoio da xente e das empresas".
diumenge, 21 d’octubre del 2012
Majoria Absoluta a Galicia
21/10/2012 21:42
Al 95% de l'escrutini
Feijóo amplia la majoria absoluta del PP a Galícia
Redacció
El president de la Xunta de Galícia, Alberto Núñez Feijóo, no només ha travessat tres anys de crisi econòmica sense desgast a les urnes, sinó que fins i tot ha aconseguit millorar resultats. Fins al punt d'ampliar la majoria absoluta de què ja gaudia.
Amb el 95,21% del vot escrutat, el PP obté 41 escons al parlament gallec, per sobre dels 38 (la majoria absoluta justa) de què disposava fins ara. En segon lloc se situen els socialistes del PSdeG, que cauen dels 25 del 2009 a 18. A continuació, amb poca distància, les dues formacions nacionalistes: Alternativa Galega de Esquerda, la coalició entre l'escissió de l'històric ex-BNG Xosé Manuel Beiras, EU i Equo, amb 9 escons, i el BNG, amb 7.
Al 95% de l'escrutini
Feijóo amplia la majoria absoluta del PP a Galícia
Redacció
El president de la Xunta de Galícia, Alberto Núñez Feijóo, no només ha travessat tres anys de crisi econòmica sense desgast a les urnes, sinó que fins i tot ha aconseguit millorar resultats. Fins al punt d'ampliar la majoria absoluta de què ja gaudia.
Amb el 95,21% del vot escrutat, el PP obté 41 escons al parlament gallec, per sobre dels 38 (la majoria absoluta justa) de què disposava fins ara. En segon lloc se situen els socialistes del PSdeG, que cauen dels 25 del 2009 a 18. A continuació, amb poca distància, les dues formacions nacionalistes: Alternativa Galega de Esquerda, la coalició entre l'escissió de l'històric ex-BNG Xosé Manuel Beiras, EU i Equo, amb 9 escons, i el BNG, amb 7.
dijous, 18 d’octubre del 2012
Movilización en apoyo de Sta. Cruz de Barillas.
A Coruña en Loita y la participación de miembros del CC del PCm-Galiza, del MpB o de otras organizaciónes, para denunciar la presión a la que son sometidas las mujeres en la localidad guatemalteca de Sta. Cruz de Barillas, por parte de los soldados y de matones contratados por empresas hidroelectricas españolas que pretenden la construccion de una central hido-electrica en terrenos de la comunidad y que sus pobladores, en su mayoria de etnia Maya rechazan.
Despues de unos graves incidentes en los que fue asesinado un dirigente local por sicarios de la empresa Hidralia Energia, el gobierno del general Pérez Molina, declaró el estado de emergencia y la militarización de la zona, cercana a la frontera del estado mexicano de Chiapas.
Luego de leer por diversas compañeras un comunicado, se realizo una marcha "ensangrentada" que recorrio diversas calles de la ciudad para concluir frente a la vivienda del antiguo alcalde de la ciudad Francisco Vazquez, que fue socio de los hermanos Castro Valdivia dueños de la empresa Hidralia.
Hace unos meses la coordinadora A Coruña en Loita organizo una concentación de repudio frente a la cede central de Hidralia Energia en A Coruña (Galicia)
dimecres, 17 d’octubre del 2012
É problemático o caso dos Suevos
É problemático o caso dos Suevos, e não posso entrar em mais pormenores: basta remitir,
por exemplo, ao colóquio dedicado aos «Suevos» realizado em Braga nesta Primavera7.
De facto, nada ou muito pouco sabemos deste grupo germânico e não deixa de ser controversa a sua proveniência e composição étnica. Parece que devem identificar-se com os Quados e que passaram algum tempo na Pannonia (hoje Hungria), também pátria de São Martinho de Dume ou de Braga.
É pouco segura a identificação com os actuais Schwaben (Suabos) da Alemanha, e tentar estabelecer uma ligação linguística entre Suevos e Suabos não passa de pura especulação. Pensa-se, no entanto, que os Suevos pertencem ao ramo chamado ocidental do germânico, ao contrário dos Godos ou Vândalos germanico-orientais.
Mas nada sabemos da sua língua, e a onomástica dos reis suevos é predominantemente goda.As fontes que nos podem fornecer algum indício de uma eventual influência linguística germânica são na sua totalidade indirectas. Não há, repito-o, nenhum documento da fase chamada «histórica» dos Hispano-godos que esteja escrito em godo ou faça menção desta lingua germânica, relativamente bem conhecida. Temos de deduzir os nossos conhecimentos dos textos e documentos da época escritos em latim e dos quais o melhor conhecedor é o Prof. Díaz y Díaz.
São especialmente importantes os textos legais (que contêm alguns, poucos, termos germânicos de índole administrativo: gardingus, guardia, scancia, tiufadus e sagio) e as notabilíssimas actas dos concílios hispânicos, só transmitidos em cópias medievais.como a colecção original dos documentos, na sua maior parte fragmentá .
Mas na realidade essas fontes fornecem-nos bem pouca informação: Parece que uma eventual língua hispano-gótica falada não teve qualquer impacto sobre a estrutura morfológica ou fonética do latim, relativamente conservativo, da época.
O pequeno grupo dos empréstimos lexicais só se pode «destilar» das línguas românicas ulteriores. O que resta é o impressionante acervo dos nomes pessoais.
por exemplo, ao colóquio dedicado aos «Suevos» realizado em Braga nesta Primavera7.
De facto, nada ou muito pouco sabemos deste grupo germânico e não deixa de ser controversa a sua proveniência e composição étnica. Parece que devem identificar-se com os Quados e que passaram algum tempo na Pannonia (hoje Hungria), também pátria de São Martinho de Dume ou de Braga.
É pouco segura a identificação com os actuais Schwaben (Suabos) da Alemanha, e tentar estabelecer uma ligação linguística entre Suevos e Suabos não passa de pura especulação. Pensa-se, no entanto, que os Suevos pertencem ao ramo chamado ocidental do germânico, ao contrário dos Godos ou Vândalos germanico-orientais.
Mas nada sabemos da sua língua, e a onomástica dos reis suevos é predominantemente goda.As fontes que nos podem fornecer algum indício de uma eventual influência linguística germânica são na sua totalidade indirectas. Não há, repito-o, nenhum documento da fase chamada «histórica» dos Hispano-godos que esteja escrito em godo ou faça menção desta lingua germânica, relativamente bem conhecida. Temos de deduzir os nossos conhecimentos dos textos e documentos da época escritos em latim e dos quais o melhor conhecedor é o Prof. Díaz y Díaz.
São especialmente importantes os textos legais (que contêm alguns, poucos, termos germânicos de índole administrativo: gardingus, guardia, scancia, tiufadus e sagio) e as notabilíssimas actas dos concílios hispânicos, só transmitidos em cópias medievais.como a colecção original dos documentos, na sua maior parte fragmentá .
Mas na realidade essas fontes fornecem-nos bem pouca informação: Parece que uma eventual língua hispano-gótica falada não teve qualquer impacto sobre a estrutura morfológica ou fonética do latim, relativamente conservativo, da época.
O pequeno grupo dos empréstimos lexicais só se pode «destilar» das línguas românicas ulteriores. O que resta é o impressionante acervo dos nomes pessoais.
dilluns, 15 d’octubre del 2012
A Bandera Gallega neix al segle XIX
La bandera gallega moderna va néixer durant el segle XIX inspirada en la bandera de la Comandància Naval de la Corunya. Això va ser degut a que durant aquest període milers de gallecs emigraven cap Amèrica per fugir de la depressió econòmica i política en la qual es trobava Galícia i el principal port de sortida d'emigrants era el de la Corunya
Pel que sembla els emigrants van pensar que la bandera de la comandància naval de Corunya que onejava en el port i en els transatlàntics era de fet la bandera de Galícia. Arribats al nou continent, els emigrants galaico-americans van començar a utilitzar la bandera naval de Corunya com a bandera gallega. Anys més tard, la bandera blanca i blava va creuar l'atlàntic de tornada i va ser adoptada a Galícia com la bandera gallega moderna.
"La Bandera Gallega només té dos colors: blanc i blau. El fons és blanc, i des de l'angle superior de l'esquerra fins a l'angle inferior de la dreta, travessant el centre, una franja de color blau que ha de tenir d'ample la tercera part de l'alt o ample total de la bandera", publicat l'any 1898 en el periòdic "L'Eco de Galícia", L'Havana, Cuba-.La Creu de Sant Andreu a la Bandera Gallega
Originalment, la bandera naval de La Corunya era una creu diagonal blava sobre fons blanc. Aquesta creu en forma diagonal és coneguda pel nom de "Creu de Sant Andreu". Sant Andreu és el Sant Patró d'Escòcia i també és un dels sants més populars de Galícia amb 72 parròquies gallegues dedicades al seu nom.
Al 1891, la creu de San Andreu va ser modificada per a evitar confusions amb la bandera de la marina imperial de Rússia, que també tenia com bandera una creu diagonal blava sobre blanc. La modificació va consistir en llevar-li a la creu un dels seus dos braços diagonals, quedant així el format de la bandera gallega moderna.
La gairebé totalitat de les banderes nacionals europees estan inspirades en creus llatines, en creus gregues, en bandes horitzontals o en bandes verticals. La raó per la qual la bandera gallega consisteix en una banda diagonal és perquè està inspirada, de manera similar a l'escocesa, en la creu de Sant Andreu.
Bandera d'Escòcia on hi ha la creu de Sant Andreu
Bandera naval de la Corunya amb la creu de Sant Andreu (1845-1891)
Bandera gallega actual
Bandera Civil i Bandera d'Estat
Pel que sembla els emigrants van pensar que la bandera de la comandància naval de Corunya que onejava en el port i en els transatlàntics era de fet la bandera de Galícia. Arribats al nou continent, els emigrants galaico-americans van començar a utilitzar la bandera naval de Corunya com a bandera gallega. Anys més tard, la bandera blanca i blava va creuar l'atlàntic de tornada i va ser adoptada a Galícia com la bandera gallega moderna.
"La Bandera Gallega només té dos colors: blanc i blau. El fons és blanc, i des de l'angle superior de l'esquerra fins a l'angle inferior de la dreta, travessant el centre, una franja de color blau que ha de tenir d'ample la tercera part de l'alt o ample total de la bandera", publicat l'any 1898 en el periòdic "L'Eco de Galícia", L'Havana, Cuba-.La Creu de Sant Andreu a la Bandera Gallega
Originalment, la bandera naval de La Corunya era una creu diagonal blava sobre fons blanc. Aquesta creu en forma diagonal és coneguda pel nom de "Creu de Sant Andreu". Sant Andreu és el Sant Patró d'Escòcia i també és un dels sants més populars de Galícia amb 72 parròquies gallegues dedicades al seu nom.
Al 1891, la creu de San Andreu va ser modificada per a evitar confusions amb la bandera de la marina imperial de Rússia, que també tenia com bandera una creu diagonal blava sobre blanc. La modificació va consistir en llevar-li a la creu un dels seus dos braços diagonals, quedant així el format de la bandera gallega moderna.
La gairebé totalitat de les banderes nacionals europees estan inspirades en creus llatines, en creus gregues, en bandes horitzontals o en bandes verticals. La raó per la qual la bandera gallega consisteix en una banda diagonal és perquè està inspirada, de manera similar a l'escocesa, en la creu de Sant Andreu.
Bandera d'Escòcia on hi ha la creu de Sant Andreu
Bandera naval de la Corunya amb la creu de Sant Andreu (1845-1891)
Bandera gallega actual
Bandera Civil i Bandera d'Estat
diumenge, 14 d’octubre del 2012
A Conselleria de Cultura da rede de Dinamización Lingüística.
A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria continúa promovendo o uso da lingua galega nos concellos da Rede de Dinamización Lingüística (RDL), por medio do programa de actividades ‘FalaRedes’, impulsado desde a Secretaría Xeral de Política Lingüística, que chegará esta longa fin de semana aos municipios da Laracha, A Estrada, Ponteceso, A Cañiza, A Bola e Celanova.
Logo do parón estival, a actividade destinada ao público xuvenil comezará a recta final do programa na Laracha, onde os alumnos do IES Agra de Leborís poderán aprender a arte do hip-hop cun profesor de luxo, García MC, voz do grupo Dios ke te Crew. Unha vez aprendidas as técnicas básicas e un pouco de historia sobre esta moderna forma de expresión, serán os propios adolescentes os que se lancen á composición dunha canción. Os titiriteiros de Viravolta, mentres tanto, introducirán aos asistentes na confección dun monicreque, co que finalmente deberán interpretar a súa peza musical.
Todas as actuacións serán gravadas en vídeo e penduradas despois no blog http://titerehop.wordpress.com/, onde estarán a disposición dos novos artistas para poder descargalas en formato mp3 e engadilas a calquera dispositivo móbil. A actividade tamén chegará ao Carballiño na tarde do luns.
Galego de ine
Os máis pequenos da casa tamén teñen un oco na programación de actividades gratuítas que compoñen FalaRedes. Con Galego de cine, os rapaces de 6 a 12 anos poderán converterse en espectadores das mellores curtametraxes producidas en galego sen moverse da súa vila. Un cinema con rodas achegaralles máis dunha ducia de filmes de animación e permitiralles dar o salto á grande pantalla mediante un video-matón. Será o revisor das palabras quen guíe aos cativos na linguaxe audiovisual e na comprensión das temáticas propostas nas diferentes curtas. Ao final da sesión, todos os participantes crearán unha nova historia improvisando cada un deles unha parte.
Como en Titerehop, todas as experiencias estarán ao dispor dos asistentes e as súas familias en www.galegodecine.org, web na que se abrirá unha votación ao remate do programa para escoller a mellor curtametraxe. Esta fin de semana, engrosarán a lista de máis de 90 peciñas audiovisuais as que creen os rapaces de Ponteceso que se acheguen á Fundación Eduardo Pondal. A actividade desenvólvese no marco do coñecido Outono Pondaliano que a fundación pontecesá, membro integrante da RDL, programa durante este mes.
Logo do parón estival, a actividade destinada ao público xuvenil comezará a recta final do programa na Laracha, onde os alumnos do IES Agra de Leborís poderán aprender a arte do hip-hop cun profesor de luxo, García MC, voz do grupo Dios ke te Crew. Unha vez aprendidas as técnicas básicas e un pouco de historia sobre esta moderna forma de expresión, serán os propios adolescentes os que se lancen á composición dunha canción. Os titiriteiros de Viravolta, mentres tanto, introducirán aos asistentes na confección dun monicreque, co que finalmente deberán interpretar a súa peza musical.
Todas as actuacións serán gravadas en vídeo e penduradas despois no blog http://titerehop.wordpress.com/, onde estarán a disposición dos novos artistas para poder descargalas en formato mp3 e engadilas a calquera dispositivo móbil. A actividade tamén chegará ao Carballiño na tarde do luns.
Galego de ine
Os máis pequenos da casa tamén teñen un oco na programación de actividades gratuítas que compoñen FalaRedes. Con Galego de cine, os rapaces de 6 a 12 anos poderán converterse en espectadores das mellores curtametraxes producidas en galego sen moverse da súa vila. Un cinema con rodas achegaralles máis dunha ducia de filmes de animación e permitiralles dar o salto á grande pantalla mediante un video-matón. Será o revisor das palabras quen guíe aos cativos na linguaxe audiovisual e na comprensión das temáticas propostas nas diferentes curtas. Ao final da sesión, todos os participantes crearán unha nova historia improvisando cada un deles unha parte.
Como en Titerehop, todas as experiencias estarán ao dispor dos asistentes e as súas familias en www.galegodecine.org, web na que se abrirá unha votación ao remate do programa para escoller a mellor curtametraxe. Esta fin de semana, engrosarán a lista de máis de 90 peciñas audiovisuais as que creen os rapaces de Ponteceso que se acheguen á Fundación Eduardo Pondal. A actividade desenvólvese no marco do coñecido Outono Pondaliano que a fundación pontecesá, membro integrante da RDL, programa durante este mes.
dissabte, 13 d’octubre del 2012
Vocé pode ajudar amigos,contactos e outras pessoas
"Ao fazer recomendações usando o botão +1, você pode ajudar amigos, contatos e outras pessoas na web a encontrar o que há de melhor durante suas pesquisas."
O Google anúnciou a poucos dias uma nova maneira de partilhar suas indicações, uma forma muito simples e que tem total envolvimento com o próprio Google.com, sim, o site de pesquisas.
O sistema oferece basicamente, que o usuário do "botão +1" se relacione com o sistema de pesquisa do Google, quando algum amigo for fazer uma pesquisa por exemplo, faz com que o que você compartilhe e o conteúdo se torne mais importante e relevante para um amigo que pesquise sobre algo em comum entre vocês.
Com o botão na Web podemos obter os melhores resultados de pesquisas, um bom motivo disto é de entrar em várias páginas na web e encontrar o que procura em apenas uma.
O Google anúnciou a poucos dias uma nova maneira de partilhar suas indicações, uma forma muito simples e que tem total envolvimento com o próprio Google.com, sim, o site de pesquisas.
O sistema oferece basicamente, que o usuário do "botão +1" se relacione com o sistema de pesquisa do Google, quando algum amigo for fazer uma pesquisa por exemplo, faz com que o que você compartilhe e o conteúdo se torne mais importante e relevante para um amigo que pesquise sobre algo em comum entre vocês.
Com o botão na Web podemos obter os melhores resultados de pesquisas, um bom motivo disto é de entrar em várias páginas na web e encontrar o que procura em apenas uma.
dijous, 11 d’octubre del 2012
Ourense festexa as Lletras (2012)
Ourense Libros na rúa para festexar as Letras
Libreiros ourensáns sacan ao Paseo títulos en galego polo 17 de maio
1 estrella 2 estrellas 3 estrellas 4 estrellas 5 estrellas 4 votos ¡Gracias! Envíando datos... Espere, por favor. O Paseo de Ourense volta a converterse en libraría co gallo da celebración do Día das Letras Galegas. A obra de Valentín Paz-Andrade comparte espazo con clásicos da literatura galega e con novidades infantís.
Un concerto da Banda Municipal de Música completa o programa lúdico do Día das Letras na cidade de As Burgas
Libreiros ourensáns sacan ao Paseo títulos en galego polo 17 de maio
1 estrella 2 estrellas 3 estrellas 4 estrellas 5 estrellas 4 votos ¡Gracias! Envíando datos... Espere, por favor. O Paseo de Ourense volta a converterse en libraría co gallo da celebración do Día das Letras Galegas. A obra de Valentín Paz-Andrade comparte espazo con clásicos da literatura galega e con novidades infantís.
Un concerto da Banda Municipal de Música completa o programa lúdico do Día das Letras na cidade de As Burgas
dimecres, 10 d’octubre del 2012
A Lusofonia e a Lingua Portuguesa da Galiza (2012)
La idea de creació d'una acadèmia de caràcter lusòfon en Galícia va ser del professor Ricardo Carvalho Calero, però la proposta va ser defensada pel professor Montero Santalha en un article publicat en 1994 en la revista Temas do Ensino sota el títol "A Lusofonia e a Língua Portuguesa da Galiza":
Dificuldades do presente e tarefas para o futuro' i més recentment en una intervenció en Bragança, en octubre de 2006, durant la celebració del V Col·loqui Anual de la Lusofonia titulada 'Um novo projecto: a Academia Galega da língua Portuguesa'.
Amb l'ordre de fer efectiva aquesta proposta neix l'1 de desembre de 2007 l'Associação Pró-Academia Galega da Língua Portuguesa en Compostel·la integrada per diverses persones de diferents àmbits de defensa de la llengua i amb el suport d'organitzacions lusòfones com l'Associação de Amizade Galiza-Portugal, l'Associação Galega da Língua,
Ll'Associação Sócio-Pedagógica Galego-Portuguesa i el Movimento Defesa da Língua. El 7 d'abril de 2008 la Pró-Academia va participar en l'Assemblea de la República de Portugal en la Conferència Internacional/Audiència Parlamentària sobre l'acord ortogràfic de l'idioma portuguès per mitjà del seu president d'AGAL, Alexandre Banhos.
Aquestes intervencions van tindre una gran repercussió en els mitjans de comunicació. Finalment, va ser constituïda el 20 de setembre de 2008 realitzant la seva sessió inaugural el 6 d'octubre de 2008.
Dificuldades do presente e tarefas para o futuro' i més recentment en una intervenció en Bragança, en octubre de 2006, durant la celebració del V Col·loqui Anual de la Lusofonia titulada 'Um novo projecto: a Academia Galega da língua Portuguesa'.
Amb l'ordre de fer efectiva aquesta proposta neix l'1 de desembre de 2007 l'Associação Pró-Academia Galega da Língua Portuguesa en Compostel·la integrada per diverses persones de diferents àmbits de defensa de la llengua i amb el suport d'organitzacions lusòfones com l'Associação de Amizade Galiza-Portugal, l'Associação Galega da Língua,
Ll'Associação Sócio-Pedagógica Galego-Portuguesa i el Movimento Defesa da Língua. El 7 d'abril de 2008 la Pró-Academia va participar en l'Assemblea de la República de Portugal en la Conferència Internacional/Audiència Parlamentària sobre l'acord ortogràfic de l'idioma portuguès per mitjà del seu president d'AGAL, Alexandre Banhos.
Aquestes intervencions van tindre una gran repercussió en els mitjans de comunicació. Finalment, va ser constituïda el 20 de setembre de 2008 realitzant la seva sessió inaugural el 6 d'octubre de 2008.
dimarts, 9 d’octubre del 2012
O primeiro Debate-cara a cara na TVG
Feijóo anuncia barcos para o naval, hospitais e prazas para nenos e maiores, e Vázquez creará emprego e elimina copago e decreto do galego
Vázquez acusa ao PPdeG de empeorar a situación dos galegos e promete habilitar, nos primeiros cen días de goberno, bolsas contrato para 25.000 mozas e mozos // Propón que paguen os que máis teñan e que se rescate ás familias, aos parados e aos pequenos empresarios // Feijóo comprometeuse a crear 6.000 novas prazas para nenos e maiores, incrementar o número de alumnos con novas tecnoloxías, os centros trilingües, a rematar o hospital de Vigo e iniciar o de Pontevedra, o da Mariña e abrir 17 centros de saúde // Vázquez anulará o decreto do galego
As Empresas Audiovisuais Galegas (2012)
-Gabinete de Comunicación da Xunta de Galicia-
A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria apoia a presenza do audiovisual galego na vixésimo oitava edición do MIPCOM de Cannes, o principal mercado internacional para contidos audiovisuais televisivos e de entretemento, no que ata o xoves 11 está a participar unha delegación comercial integrada polas empresas Zenit TV, Frida Films, Xamalú Films e CTV.
Ademais, e como en anteriores edicións desta destacada cita profesional, a Xunta de Galicia contará cun espazo propio para a difusión do audiovisual galego dentro do pavillón de Audiovisual from Spain, plataforma promovida polo Instituto de Comercio Exterior (ICEX) do Goberno de España e da que forman parte, así mesmo, outras 23 empresas e institucións tanto de ámbito estatal como autonómico.
Este espazo está a disposición de todos os profesionais que integran a delegación empresarial galega –resultante dunha convocatoria aberta a todas as compañías do sector interesadas– coa que a Consellería colabora a través da Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais), asumindo os gastos de viaxe e de inscrición dos seus integrantes. Xunto con estas catro compañías, tamén participan no MIPCOM representantes de Televisión de Galicia.
Entre as actividades de difusión no marco deste multitudinario encontro, dirixido fundamentalmente á comercialización de todo tipo de formatos, programas e servizos para televisión, a Agadic está a distribuír o catálogo Films from Galicia que, xunto coas longametraxes máis recentes de ficción, documental e animación, recolle a última produción de programas para televisión. Atópase tamén entre os materiais promocionais do sector audiovisual galego a publicación Ways to Film, dirixida a promover Galicia como escenario para as rodaxes cinematográficas.
Estas accións insírense, á súa vez, no acordo de colaboración entre a Agadic e o Instituto Galego de Promoción Económica (IGAPE) co obxectivo de favorecer e impulsar a internacionalización do sector audiovisual galego.
A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria apoia a presenza do audiovisual galego na vixésimo oitava edición do MIPCOM de Cannes, o principal mercado internacional para contidos audiovisuais televisivos e de entretemento, no que ata o xoves 11 está a participar unha delegación comercial integrada polas empresas Zenit TV, Frida Films, Xamalú Films e CTV.
Ademais, e como en anteriores edicións desta destacada cita profesional, a Xunta de Galicia contará cun espazo propio para a difusión do audiovisual galego dentro do pavillón de Audiovisual from Spain, plataforma promovida polo Instituto de Comercio Exterior (ICEX) do Goberno de España e da que forman parte, así mesmo, outras 23 empresas e institucións tanto de ámbito estatal como autonómico.
Este espazo está a disposición de todos os profesionais que integran a delegación empresarial galega –resultante dunha convocatoria aberta a todas as compañías do sector interesadas– coa que a Consellería colabora a través da Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais), asumindo os gastos de viaxe e de inscrición dos seus integrantes. Xunto con estas catro compañías, tamén participan no MIPCOM representantes de Televisión de Galicia.
Entre as actividades de difusión no marco deste multitudinario encontro, dirixido fundamentalmente á comercialización de todo tipo de formatos, programas e servizos para televisión, a Agadic está a distribuír o catálogo Films from Galicia que, xunto coas longametraxes máis recentes de ficción, documental e animación, recolle a última produción de programas para televisión. Atópase tamén entre os materiais promocionais do sector audiovisual galego a publicación Ways to Film, dirixida a promover Galicia como escenario para as rodaxes cinematográficas.
Estas accións insírense, á súa vez, no acordo de colaboración entre a Agadic e o Instituto Galego de Promoción Económica (IGAPE) co obxectivo de favorecer e impulsar a internacionalización do sector audiovisual galego.
dilluns, 1 d’octubre del 2012
A Bandeira Galega blanca,,,?
Un saúdo a todos. so quería facer unha reflexión e abrir un debate a cerca da bandeira incluida na artigo, que aparece de cor azul co escudo que todos coñecemos.
Creo que é incorrecta, sendo a auténtica bandeira do antigo reino de Galicia toda branca, co escudo. A orixe da confusión viría de tomar o campo do escudo, que efectivamente é azul, como a cor da bandeira; esto é, o grial e as cruces do escudo están seobre un campo azul (coma no escudo actual), pero isto non quer dicir qe a bandeira fora azul, senón branca, tal e como recoñece a Real Academia Galega en reunión o día 8 de xullo de 1930, onde acordan que:
-“La bandera de Galicia fue blanca en siglos pasados”.
-“La bandera de Galicia ha sido blanca, con una banda azul celeste en diagonal del ángulo superior izquierdo al inferior de la derecha y de ancho proporcionado a las dimensiones de la enseña, durante el intenso renacer del sentimiento regional en los cinco últimos lustros”.
Tras unha deliberación entre os académicos asistentes dictamínase por unanimidade que a bandera siga sendo esta última: “blanca, con una faja azul celeste en diagonal del ángulo superior izquierdo al inferior de la derecha y de ancho proporcionado a las dimensiones de la enseña, interrumpida en el centro para intercalar el escudo regional, consistente en un cáliz áureo y sobre él la hostia de plata, en campo de azur, en el que destacarán las siete cruces evocadoras de las siete provincias del antiguo Reino; y al timbre, corona real”.
Creo que é incorrecta, sendo a auténtica bandeira do antigo reino de Galicia toda branca, co escudo. A orixe da confusión viría de tomar o campo do escudo, que efectivamente é azul, como a cor da bandeira; esto é, o grial e as cruces do escudo están seobre un campo azul (coma no escudo actual), pero isto non quer dicir qe a bandeira fora azul, senón branca, tal e como recoñece a Real Academia Galega en reunión o día 8 de xullo de 1930, onde acordan que:
-“La bandera de Galicia fue blanca en siglos pasados”.
-“La bandera de Galicia ha sido blanca, con una banda azul celeste en diagonal del ángulo superior izquierdo al inferior de la derecha y de ancho proporcionado a las dimensiones de la enseña, durante el intenso renacer del sentimiento regional en los cinco últimos lustros”.
Tras unha deliberación entre os académicos asistentes dictamínase por unanimidade que a bandera siga sendo esta última: “blanca, con una faja azul celeste en diagonal del ángulo superior izquierdo al inferior de la derecha y de ancho proporcionado a las dimensiones de la enseña, interrumpida en el centro para intercalar el escudo regional, consistente en un cáliz áureo y sobre él la hostia de plata, en campo de azur, en el que destacarán las siete cruces evocadoras de las siete provincias del antiguo Reino; y al timbre, corona real”.
diumenge, 30 de setembre del 2012
A Pardo Bazán nom està sozinha...!..
Pardo Bazán , cujo prestígio e i n f l u ên c i a tornava m - n a q u ase i natacáve l, pedirá, enfim, ao poeta galego "que sus versos parezcan pensados y senti dos por u n aldeano; Ó, aI menos, que no haya en e llos cosa que con traste ó desafine de chocante modo, ni donde e l escritor urbano, que lee periódi cos y discute en cafés, asome la punta de la oreja.
Para tudo o mais lá estava o sistema espanhol.O carácter essencialista de muita da produçom regionalista colocava o sistema numha i mportante fraqueza competitiva a respeito do seu referente de oposi çom .
O repertório galegu ista privilegiado por alguns escritores era extremamente conservador, reagindo a toda a novaçom, e ficava ainda reduzido nas suas possi bilidades expansivas,dada a centrali dade que o elemento fo\clori zante (humor, costumes, etc.) ocupava.
O galeguista Pardo Becerra sintetiza em 1 88 9 esta situaçom: E unha proba crara e compreta de q u ' o lengu axe gal lego non s' hacha n-o seu estado natural, é a fal i a d' obras que sirvan , de verdadeira i strución.
E certo qu' a poesía gallega, d ' u n tempo á esta parte, adiquiriu grande vô, pro esto mesmo, este intrés soilo pol-a poesia, y en particolar pol-a hu morística, ê causa de que moi tos non l Ie dian ô gallego a estima que l Ie corresponde 10.
A procura da legitimaçom: cultura, história e política no movimento galeguista, um sistema sitiado.A di versi dade de perspecti vas sobre o que o regionalismo cultu ral devia ser, estava naturalmente i nterrelacionada (nem sempre de maneira l i ne ar) com as pol íticas. No caso de grupos reivindic adores de especifi cidades, sobretudo nacionalitári as , ressalta com maior evidência a interacçom ntre os campos cul tu ral e o do poder e o espaço
Pardo B azán, uEI olor de l a tierra", texto em que se defende a poética do galego Lamas Carvajal frente a outras manifestaçons galeguistas .Pardo Bazán nom está sozinha. . .; n a galeguista revista CaUda, aparece em Junho de um artigo de Arévalo, antirregionalista, a elogiar a sua posiçom .
Para tudo o mais lá estava o sistema espanhol.O carácter essencialista de muita da produçom regionalista colocava o sistema numha i mportante fraqueza competitiva a respeito do seu referente de oposi çom .
O repertório galegu ista privilegiado por alguns escritores era extremamente conservador, reagindo a toda a novaçom, e ficava ainda reduzido nas suas possi bilidades expansivas,dada a centrali dade que o elemento fo\clori zante (humor, costumes, etc.) ocupava.
O galeguista Pardo Becerra sintetiza em 1 88 9 esta situaçom: E unha proba crara e compreta de q u ' o lengu axe gal lego non s' hacha n-o seu estado natural, é a fal i a d' obras que sirvan , de verdadeira i strución.
E certo qu' a poesía gallega, d ' u n tempo á esta parte, adiquiriu grande vô, pro esto mesmo, este intrés soilo pol-a poesia, y en particolar pol-a hu morística, ê causa de que moi tos non l Ie dian ô gallego a estima que l Ie corresponde 10.
A procura da legitimaçom: cultura, história e política no movimento galeguista, um sistema sitiado.A di versi dade de perspecti vas sobre o que o regionalismo cultu ral devia ser, estava naturalmente i nterrelacionada (nem sempre de maneira l i ne ar) com as pol íticas. No caso de grupos reivindic adores de especifi cidades, sobretudo nacionalitári as , ressalta com maior evidência a interacçom ntre os campos cul tu ral e o do poder e o espaço
Pardo B azán, uEI olor de l a tierra", texto em que se defende a poética do galego Lamas Carvajal frente a outras manifestaçons galeguistas .Pardo Bazán nom está sozinha. . .; n a galeguista revista CaUda, aparece em Junho de um artigo de Arévalo, antirregionalista, a elogiar a sua posiçom .
divendres, 28 de setembre del 2012
Agrupación folclórica Cantigas e Agarimos
A histórica agrupación folclórica Cantigas e Agarimos mantén aberto o prazo de matrícula para as súas actividades. O seu presidente explicou en Radio Obradoiro que a Escola oferta este ano os cursos habituais (baile e percusión tradicional, gaita, pandeireta e solfexo) e incorpora novas actividades, como requinta, piano, acordeón e guitarra.
Antón Fernández sinalou que os cursos van dirixidos a todas as idades e que o custe da matrícula é moasequible. "Os nosos prezos levan moitos anos sendo 'anticrise'. Hai cinco anos que non os subimos".
Cantigas e Agarimos, que se trasladou do seu local na Algalia de Arriba ao barrio do Castiñeiriño en abril de 2011, tamén realiza obradoiros de 10 e 15 horas relacionados co baile e a música tradicional.
Os interesados en matricularse poden facelo achegándose en horario de tarde á sede da agrupación, no primeiro andar do antigo colexio do Castiñeiriño. Máis información na web de Cantigas e Agarimos.
Antón Fernández sinalou que os cursos van dirixidos a todas as idades e que o custe da matrícula é moasequible. "Os nosos prezos levan moitos anos sendo 'anticrise'. Hai cinco anos que non os subimos".
Cantigas e Agarimos, que se trasladou do seu local na Algalia de Arriba ao barrio do Castiñeiriño en abril de 2011, tamén realiza obradoiros de 10 e 15 horas relacionados co baile e a música tradicional.
Os interesados en matricularse poden facelo achegándose en horario de tarde á sede da agrupación, no primeiro andar do antigo colexio do Castiñeiriño. Máis información na web de Cantigas e Agarimos.
dijous, 27 de setembre del 2012
Ortigueira un "revulsivo turistico" das Rias Altas
O festival internacional do mundo celta presentouse onte e celebrarase do 12 ao 15 de xullo//Blazin Fiddles, Jamie Smith's Mabon e Electric Céilí, en cartel.
Rafael Girón e Carmen Pardo, onte na presentación do Festival de Ortigueira -2012
O grupo escocés Blazin fiddles, os galeses Jamie Smith's Mabon e os irlandeses Electric Céilí serán as bandas que encabezarán a XXVIII edición do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira (A Coruña), que actuará de "revulsivo turístico" das Rías Altas dende o día 12 ao 15 de xullo.
Así o presentaron este sábado, en rolda de prensa, a secretaria xeral para ou Turismo, Carmen Pardo; o alcalde de Ortigueira, Rafael Girón; e o coordinador do evento, Alberto Balboa, os que coincidiron ao destacar que o "esforzo" realizado polo Concello ortegano para "sacar adiante" unha nova edición desta cita folk malia a "limitación económica".
En concreto, o coordinador do certame detallou que as "tres claves" do cartel 2012 serán a "oferta de concertos únicos en España", como os de Blazin fiddles, Jamie Smith' s Mabon e Electric céilí; "o apoio a grupos emerxentes" a través do concurso Runas' así como o "grande protagonismo" das bandas de gaitas de celtas como Bretaña, Escocia e, "por suposto", Galicia.
dimecres, 26 de setembre del 2012
Xoias das Catedrais galegas na Idade Media.
O Gaiás xa custodia as obras da exposición "Códices".
Xoias das catedrais galegas na Idade Media.
Das doce pezas da mostra, dúas foron cedidas pola Catedral de Lugo, o Libro X de Pergameos Reais e o Libro XI de Bulas Papais; unha pola Catedral de Mondoñedo, o Tombo Pechado e outra polo Seminario de Mondoñedo, a Legenda Maior; o Misal Auriense e o Breviario Auriense da Catedral de Ourense; catro da Catedral de Santiago: Códice Calixtino, o Breviario de Miranda, Tombo A e Historia Compostelá; e dúas da Catedral de Tui, Pontifical e Pasionario Tudense.
A consellerías asegura que o traslado das doce pezas efectuouse seguindo de xeito escrupuloso as condicións de transporte, conservación e seguridade estipuladas nos protocolos
O Museo Centro Gaiás da Cidade da Cultura de Galicia custodia xa as obras que integrarán a exposición “Códices. Xoias das catedrais galegas na Idade Media”, mostra organizada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, que reúne códices orixinais de entre os séculos IX e XV, auténticos tesouros do patrimonio documental e bibliográfico galego que por primeira vez serán exhibidos xuntos ao público.
A selección de doce pezas, entre as que se atopan obras como o Códice Calixtino, o Breviario de Miranda, o Misal Auriense ou o Tombo Pechado, poderán visitarse a partir de mañá á tarde no Museo Centro Gaiás, nunha exposición que será de balde e permanecerá aberta ao público ata o 6 de xaneiro.
O traslado dos códices, prestados polos cinco arquivos das catedrais galegas e pola Biblioteca do Seminario de Mondoñedo, efectuouse por parte de persoal especializado, baixo a supervisión das institucións que prestan as pezas e dos técnicos da Fundación Cidade da Cultura de Galicia, e cumprindo coas condicións de conservación e seguridade indicadas para obras de arte deste valor. Con motivo da organización desta mostra, algunhas das obras foron previamente restauradas polos técnicos do Arquivo do Reino de Galicia.
As pezas atópanse no museo protexidas por un dispositivo de vixilancia permanente, que incorpora os protocolos de seguridade establecidos polas unidades especializadas da Policía Nacional e da Policía Autonómica.
As obras exhibiranse cumprindo todas as condicións de conservación en canto a temperatura, humidade e luminosidade necesarias para garantir a seu perfecto estado durante os tres meses que durará a mostra. Ademais, limitarase a un máximo de 15 persoas o acceso simultáneo ao espazo de exhibición.
Comisariada por Xosé Manuel Sánchez, técnico medievalista do Arquivo da Catedral de Santiago, o comité científico da mostra está integrado polos arquiveiros das cinco catedrais galegas, polo deán da Catedral de Santiago de Compostela, e polo reitor do Seminario de Mondoñedo.
Coa organización desta exposición, a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria desenvolve un importante labor divulgativo e de posta en valor do rico patrimonio cultural e relixioso que durante séculos foi custodiado pola Igrexa.
Xoias das catedrais galegas na Idade Media.
Das doce pezas da mostra, dúas foron cedidas pola Catedral de Lugo, o Libro X de Pergameos Reais e o Libro XI de Bulas Papais; unha pola Catedral de Mondoñedo, o Tombo Pechado e outra polo Seminario de Mondoñedo, a Legenda Maior; o Misal Auriense e o Breviario Auriense da Catedral de Ourense; catro da Catedral de Santiago: Códice Calixtino, o Breviario de Miranda, Tombo A e Historia Compostelá; e dúas da Catedral de Tui, Pontifical e Pasionario Tudense.
A consellerías asegura que o traslado das doce pezas efectuouse seguindo de xeito escrupuloso as condicións de transporte, conservación e seguridade estipuladas nos protocolos
O Museo Centro Gaiás da Cidade da Cultura de Galicia custodia xa as obras que integrarán a exposición “Códices. Xoias das catedrais galegas na Idade Media”, mostra organizada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, que reúne códices orixinais de entre os séculos IX e XV, auténticos tesouros do patrimonio documental e bibliográfico galego que por primeira vez serán exhibidos xuntos ao público.
A selección de doce pezas, entre as que se atopan obras como o Códice Calixtino, o Breviario de Miranda, o Misal Auriense ou o Tombo Pechado, poderán visitarse a partir de mañá á tarde no Museo Centro Gaiás, nunha exposición que será de balde e permanecerá aberta ao público ata o 6 de xaneiro.
O traslado dos códices, prestados polos cinco arquivos das catedrais galegas e pola Biblioteca do Seminario de Mondoñedo, efectuouse por parte de persoal especializado, baixo a supervisión das institucións que prestan as pezas e dos técnicos da Fundación Cidade da Cultura de Galicia, e cumprindo coas condicións de conservación e seguridade indicadas para obras de arte deste valor. Con motivo da organización desta mostra, algunhas das obras foron previamente restauradas polos técnicos do Arquivo do Reino de Galicia.
As pezas atópanse no museo protexidas por un dispositivo de vixilancia permanente, que incorpora os protocolos de seguridade establecidos polas unidades especializadas da Policía Nacional e da Policía Autonómica.
As obras exhibiranse cumprindo todas as condicións de conservación en canto a temperatura, humidade e luminosidade necesarias para garantir a seu perfecto estado durante os tres meses que durará a mostra. Ademais, limitarase a un máximo de 15 persoas o acceso simultáneo ao espazo de exhibición.
Comisariada por Xosé Manuel Sánchez, técnico medievalista do Arquivo da Catedral de Santiago, o comité científico da mostra está integrado polos arquiveiros das cinco catedrais galegas, polo deán da Catedral de Santiago de Compostela, e polo reitor do Seminario de Mondoñedo.
Coa organización desta exposición, a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria desenvolve un importante labor divulgativo e de posta en valor do rico patrimonio cultural e relixioso que durante séculos foi custodiado pola Igrexa.
dilluns, 24 de setembre del 2012
Os cavalos de Tróia a Galliza
Mas alguns desses "males" estám n a raiz do movi mento: nem todos os grupos postu lavam a suficiênc i a sistémica, pretendendo alguns um subsistema galego do sistema espanh o l , como periferi a ou como construto da u n i dade superior.
De entre estas atitudes sali enta-se a que designo de "cavalos de Tró i a" : i ntelectuais postul adores da subalternidade que, colocados no sistema espanhol, se reclamam i gualmente pertencentes ao g alego e até dele l íderes, e cujas críticas aumentam ao ritmo dos tímidos avanços autonomistas.
Pardo Bazán é a representante mais característica dessa atitude, e o seu mel hor compêndio De mi tierra ( 1 8 8 8 ) , l i vro onde, no que di respeito ao caso que •• tratamos, defe nde a l i teratura espanh o l a (referente de oposi çom galeguista) como superior à portuguesa (referente de reintegraçom6),e em que combate "lo que en el terreno político representa l a l i teratura regional" e manifesta as suas "dudas acerca de su utilidad y porvenir", provocadas por:
*Lo mucho que complica e l estudio y conocimiento de una literatura nacional su di visión en varias lenguas.
*La l i mitada esfe ra de acción que corresponde á l as obras literarias cuando sólo pueden ser debidamente apreciadas en un territorio circunscrito y dependiente.
*EI carácter arqueológico de los renac i m i e ntos regi o n a l e sA." S u forzoso e x c l u s i v i s mo y condición en cierto modo negativa.S: EI impulso inevitable de toda nacionalidad á extinguir los dialectos y á que prevalezca e l más perfecto y general de entre e llos, que constituye l a lengua patria'.
Para o desenvolvi mento dos conceitos "referente de oposiçom" e "referente de reintegraçom", cfr., por exemplo, Beramendi, "EI Partido Galleguista y poco más" i n Los Nacionalismos en la Espafiaa de la II República, J u sto G . Beramendi
"La Poesía Reg ional Gallega", "Discurso presidencial, leído en la Velada que, para honrar l a memoria de Rosalía Castro, ha celebrado e l Liceo de Artesanos de l a Coruna, el día 2 de Septiembre de 1 885" (que, diga-se de passage, mais parece o combate a qualquer possibilidade separatista do que elogio à poeta), in De mi Tierra.
Pardo Bazán , c uj o prestíg i o e i n f l u ên c i a torn a v a m - n a q u ase i natacáve l, pedirá, enfim, ao poeta galego "que sus versos parezcan pensados y senti dos por u n aldeano; Ó, aI menos, que no haya en e llos cosa que con traste ó desafine de chocante modo, ni donde e l escritor urbano, que lee periódi cos y discute en cafés, asome la punta de l a oreja.
O carácter essencialista de muita da produçom regionalista colocava o sistema numha i mportante fraqueza competitiva a respeito do seu referente de oposi çom . O repertório galegu ista privilegiado por alguns escritores era extremamente conservador, reagindo a toda a i novaçom, e ficava ainda reduzido nas suas possi bilidades expansivas,dada a centrali dade que o elemento fo\clori zante (humor, costumes,etc.) ocupava.
O galeguista Pardo Becerra sintetiza em 1 88 9 esta situaçom: E unha proba crara e compreta de q u ' o lengu axe gal lego non s' hacha n-o seu estado natural, é a fal i a d' obras que sirvan , de verdadeira i strución. E certo qu' a poesía gallega, d ' u n tempo á esta parte, adiquiriu grande vô, pro esto mesmo, este
intrés soilo pol-a poesia, y en particolar pol-a hu morística, ê causa de que moi tos non l Ie dian ô gallego a estima que l Ie corresponde 10.
A procura da legitimaçom: cultura, história e política no movimento galeguista, um sistema sitiado A di versi dade de perspecti vas sobre o que o regionalismo cultu ral devia ser, estava naturalmente i nterrelacionada (nem sempre de maneira l i ne ar) com as pol íticas. No caso de grupos reivindic adores de especifi cidades, sobretudo nacionalitári as , ressalta com maior evidência a interacçom ntre os campos cul tu ral e o do poder e o espaço
Pardo B azán, uEI olor de l a tierra", p. 50 texto em que se defende a poética do galego Lamas Carvajal frente a outras manifestaçons galeguistas ( in De mi Tierra,).
P. Bazán nom está sozinha. . .; n a galeguista revista CaUda, aparece em Junho de 1 888 um artigo de 1. de Arévalo, anti rregionalista, a elogiar a sua posiçom . A Monteira, número 4, de 26 de Outubro de 1 8876.
diumenge, 23 de setembre del 2012
Afectados polas preferentes piden a devolució do diñeiro.
-Gran manifestación en Santiago-
Afectados polas preferentes piden a devolución íntegra do diñeiro e denuncian unha "arbitraxe a dedo"-.Reprochan que o decreto do Goberno "blinda que os bancos e caixas non teñan que devolver o diñeiro" -.Los manifestantes en la plaza del Obradoiro, en Santiago
Unhas mil persoas manifestáronse en Santiago --os organizadores falan de 5.000-- en protesta pola "estafa" das participacións preferentes baixo o lema 'Estafados polos bancos. Expropiados polo goberno'. As 25 plataformas de afectados reclaman a "devolución íntegra" do diñeiro ao "100 por cen dos afectados" e acusaron ao Goberno galego de "elixir a dedo" aos encargados de realizar a arbitraxe.
A protesta partiu pasadas as 11.30 da mañá desde Porta Faxeira, coa presenza das 25 plataformas de afectados chegadas en autobuses e coches particulares desde as diferentes comarcas galegas. A elas sumaronse varias asociacións e colectivos, así como representantes do BNG como o candidato ao Parlamento galego por Pontevedra Carlos Aymerich, e o portavoz municipal en Santiago, Rubén Cela, quen cualificou de "auténtica estafa legalizada polo último decreto do PP".
O portavoz da plataforma de afectados en Santiago de Compostela, Xesús Domínguez, censurou que o real decreto aprobado o pasado 30 de agosto "blinda que os bancos e caixas non teñan que devolver o diñeiro" a "particulares, aforradores e comerciantes polo miúdo" aos que lle foron "endosadas con engano" participacións preferentes e obrigacións subordinadas.
Pola súa banda, Aymerich asegurou que o problema debe resolverse a través de "non contestar á demanda da fiscalía" e, desde a Xunta, "impugnando o decreto lei 24 do ano 2012" que articula "o roubo a miles de galegos".
"Non imos parar ata que o Goberno estatal, a Xunta de Galicia e o Europarlamento recoñezan que somos aforrados e devólvannos o 100 por cen dos nosos aforros. Non somos investidores", esgrimiu Domínguez.
Pola súa banda, o representante da plataforma do Salnés, José Manuel Vázquez, sinalou que a selección das persoas encargadas de realizar a arbitraxe estase realizando "a dedo" xa que "en ningún momento estanse baseando nalgún criterio".
Preguntado pola posibilidade de que os afectados polas preferentes poidan ser empregados como arma electoral, Vázquez afirmou que lles dá "igual a cor de quen goberne", porque o "único" que lles poden ajudar". "Calquera desculpa non é válida, aquí é válido que cobremos todos", remachou Vázquez.
Ao seu paso polas sedes de Nova Galicia Banco, os manifestantes proferiron consignas como "Aí está a cova de Alí Babá" ou "Banqueiros a prisión, queremos solución", ata producíndose lanzamentos de ovos e pegadas de carteis nas cristaleiras por parte dalgúns concentrados.
A protesta encheu de ruído as rúas de Compostela por onde pasou; con cacerolas, bombos, gaitas e bucinas que os manifestantes non deixaron de facer soar ao longo de toda a protesta.
A manifestación transcorreu con normalidade ata a súa chegada á Praza do Obradoiro, lugar onde finalizou a protesta coa lectura dun manifesto por parte da actriz Isabel Risco. "Segundo as propias palabras de Novagalicia Banco a arbitraxe será a solución só para o 15 por cento dos afectados. O banco está rexeitando 3 de cada 4 solicitudes, os casos resoltos por esta vía non chegan ao 1 ou 2 por cento dos 43.000 afectados e en diñeiro non devolveron nin o 1 ou 2 por mil do roubado", rezaba o manifesto.
Así mesmo, a actriz galega reclamou ao presidente da Xunta en nome dos afectados que a "demanda sexa admitida a trámite canto antes, que se acuda nesa demanda da Fiscalía, que impugne o Real Decreto do espolio e que diga a Madrid e a Bruxelas" que os afectados foron "estafados e enganados".
Para finalizar, os organizadores invitaron aos alí presentes a desprazarse ata a Colexiata de Sar, onde na tarde do sábado celébrase a voda dun fillo do ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón. Tamén chamaron a unha nova mobilización o próximo 4 de outubro en Santiago de Compostela.
Subscriure's a:
Missatges (Atom)
