O povo dos Suevos tem um papel fundamental na Galicia Germânica. Depois de os Asdingos –que tinham ocupado o território da actual Galiza, aos Suevos coube o Norte do actual Portugal– se deslocarem para a Bética e em seguida para a Africa (como consequência de os Visigodos terem aniquilados os Silingos e Alanos) os Suevos dominam todo o Noroeste peninsular, a Gallaecia e grande parte da Lusitânia –sendo a capital Mérida posto avançado dos Visigodos– com repetidas tentativas para se apoderar das outras províncias romanas.
A corte encontra-se em Braga, Porto é praça forte. Mas depois de 468, pouco depois da importante derrota contra os Visigodos, reina um silêncio absoluto que só será interrompido a partir dos anos 60 do século seguinte, em plena actividade de São Martinho de Dume e a poucos anos do fim do reino.
Desde 585 (e seguramente já alguns anos antes) até 711 a Gallaecia faz parte do Reino visigodo e é de notar, com José Mattoso, «o pouco interesse que até agora tem despertado a temática Godos e Gallaecia» (podia acrescentar-se Lusitania).
É problemático o caso dos Suevos, e não posso entrar em mais pormenores: basta remitir,por exemplo, ao colóquio dedicado aos «Suevos» realizado em Braga nesta Primavera. De facto, nada ou muito pouco sabemos deste grupo germânico e não deixa de ser controversa a sua proveniência e composição étnica.
Parece que devem identificar-se com os Quados e que passaram algum tempo na Pannonia (hoje Hungria), também pátria de São Martinho de Dume ou de Braga. É pouco segura a identificação com os actuais Schwaben (Suabos) da Alemanha, e tentar estabelecer uma ligação linguística entre Suevos e Suabos não passa de pura especulação.
Pensa-se, no entanto, que os Suevos pertencem ao ramo chamado ocidental do germânico, ao contrário dos Godos ou Vândalos germanico-orientais. Mas nada sabemos da sua língua, e a onomástica dos reis suevos é predominantemente goda.
As fontes que nos podem fornecer algum indício de uma eventual influência linguística germânica são na sua totalidade indirectas. Não há, repito-o, nenhum documento da fase chamada «histórica» dos Hispano-godos que esteja escrito em godo ou faça menção desta língua germânica, relativamente bem conhecida.
Temos de deduzir os nossos conhecimentos dos textos e documentos da época escritos em latim e dos quais o melhor conhecedor é o Prof. Díaz y Díaz. São especialmente importantes os textos legais (que contêm alguns,poucos, termos germânicos de índole administrativo: gardingus, guardia, scancia, tiufadus
e sagio) e as notabilíssimas actas dos concílios hispânicos, só transmitidos em cópias medievais,assim como a colecção original dos documentos, na sua maior parte fragmentá-
dijous, 31 de gener del 2013
dimarts, 29 de gener del 2013
Galicia estremeira -Galicia irredenta ou Faixa leste.
-Galicia estremeira-
Administración 47 concellos .Comunidades actuais Castela e León e Asturias .Superficie aproximada 3.200 km² e Poboación aproximada 60.000 hab.
Galicia estremeira ou Galiza irredenta é a denominación que reciben todos aqueles territorios galegofalantes, que na actualidade se atopan fóra das fronteiras de Galicia, baixo a administración de Castela e León e Asturias.
Vencellados lingüística, cultural e tradicionalmente a Galicia, existe neles e arredor deles, a reivindicación histórica de pertenza á cultura galega e nalgúns casos de incorporación ou reincorporación na propia Galicia
Xeografía
Terra Eo-Navia,As Portelas e Calabor .O Bierzo.
Historia
O Bierzo (1486)
As Portelas e Calabor (1789)
Eo-Navia (século XII)
Lingua e Peculiaridades
Concepto e termo
O termo irredenta, que é o máis amplamente estendido, fai referencia, segundo o dicionario da Real Academia Galega, a aquilo que está sen redimir, aplicado en particular ao territorio que, por razóns étnicas ou históricas unha nación quere anexionar.De xeito máis minoritario, este territorio tamén recibe o nome de Faixa oriental, Faixa Leste, Galiza exterior, Galiza oriental, Galiza Leste ou Galiza non autonómica.
Xeografía:Mapa do dominio lingüistico galego ou galego-portugués nos 19 concellos da Terra Eo-Navia. Ibias (1), Degaña (2), Allande (3), Grandas de Salime (4), Pezós (5), San Martín de Ozcos (6), Santalla de Ozcos (7), Eilao (8), Vilanova de Ozcos (9), Taramundi (10), Santiso de Abres (11), A Veiga (12), Boal (13), Villaión (14), Navia (15), Coaña (16), El Franco (17), Tapia (18) e Castropol (19).A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao
Administración 47 concellos .Comunidades actuais Castela e León e Asturias .Superficie aproximada 3.200 km² e Poboación aproximada 60.000 hab.
Galicia estremeira ou Galiza irredenta é a denominación que reciben todos aqueles territorios galegofalantes, que na actualidade se atopan fóra das fronteiras de Galicia, baixo a administración de Castela e León e Asturias.
Vencellados lingüística, cultural e tradicionalmente a Galicia, existe neles e arredor deles, a reivindicación histórica de pertenza á cultura galega e nalgúns casos de incorporación ou reincorporación na propia Galicia
Xeografía
Terra Eo-Navia,As Portelas e Calabor .O Bierzo.
Historia
O Bierzo (1486)
As Portelas e Calabor (1789)
Eo-Navia (século XII)
Lingua e Peculiaridades
Concepto e termo
O termo irredenta, que é o máis amplamente estendido, fai referencia, segundo o dicionario da Real Academia Galega, a aquilo que está sen redimir, aplicado en particular ao territorio que, por razóns étnicas ou históricas unha nación quere anexionar.De xeito máis minoritario, este territorio tamén recibe o nome de Faixa oriental, Faixa Leste, Galiza exterior, Galiza oriental, Galiza Leste ou Galiza non autonómica.
Xeografía:Mapa do dominio lingüistico galego ou galego-portugués nos 19 concellos da Terra Eo-Navia. Ibias (1), Degaña (2), Allande (3), Grandas de Salime (4), Pezós (5), San Martín de Ozcos (6), Santalla de Ozcos (7), Eilao (8), Vilanova de Ozcos (9), Taramundi (10), Santiso de Abres (11), A Veiga (12), Boal (13), Villaión (14), Navia (15), Coaña (16), El Franco (17), Tapia (18) e Castropol (19).A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao
diumenge, 27 de gener del 2013
No Consello Escolar la retirada da LOMCE (2013)
-A CIG-Ensino defende no Consello Escolar do Estado a retirada da LOMCE-
Cualifica de escandalosa a intención do ministro de que as comunidade autónomas sufraguen unha reforma que vai contra elas
Anxo Louzao, membro do Consello Escolar de Galiza, en representación da CIG, defendeu, este xoves, no Consello Escolar do Estado, un informe alternativo ao ditame deste organismo, solicitando a retirada da LOMCE.
A CIG-Ensino, xunto con outras entidades e organizacións, rexeitou participar no debate das emendas parciais e, despois de presentar o informe alternativo, no que se explicaban as razóns desta solicitude, desistiu na medida en que todas as súas disposicións son contrarias á defensa do ensino publico galego (Vai en documento anexado).
“Baixo ningún concepto se pode aprobar unha norma de consecuencias tan nocivas que poñan en tea de xuízo o dereito fundamental á educación, a igualdade de oportunidades e o dereito a termos un sistema educativo galego e, que pola contra, afonda na súa privatización, na expulsión das clases sociais máis desfavorecidas”, explicou Anxo Louzao. O informe alternativo defendido pola CIG-Ensino tivo 20 votos a favor, 53 en contra e 14 abstencións. Un resultado similar ao das outras organizacións que defenderon a retirada do anteproxecto.
Anxo Louzao solicitou a retirada do anteproxecto porque a LOMCE é unha lei que pretende adecuar o ensino aos principios neoliberais e avanzar na privatización, mercantilización, españolización e confesionalidade. Para a CIG-Ensino, a LOMCE conforma un sistema máis selectivo, elistista e clasista, que vai segregar o alumnado mediante itinerarios no ensino obrigatorio e que vai expulsar do mesmo os sectores máis desfavorecidos da sociedade.
A CIG-Ensino tamén quere denunciar a actitude do representante do Consello Escolar de Galiza, que actúa en nome do Conselleiro de Educación, por votar a favor do ditame sen ter levado, previamente, o anteproxecto de Lei ao Consello Escolar de Galiza para coñecer a posición do mesmo.
A CIG-Ensino cualifica de vergoñenta a actitude do Ministro Wert que presentou onte a memoria económica sen sequera anexala ao proxecto que hoxe está sendo ditaminado. Máis grave é aínda que pretenda que os distintos gobernos autonómicos sufraguen unha contrarreforma que é totalmente ideolóxica, que invade as cativas competencias que temos e que pretende impor modelos lingüísticos que perseguen a exterminación da nosa lingua e a súa eliminación como lingua de ensino.
Cualifica de escandalosa a intención do ministro de que as comunidade autónomas sufraguen unha reforma que vai contra elas
Anxo Louzao, membro do Consello Escolar de Galiza, en representación da CIG, defendeu, este xoves, no Consello Escolar do Estado, un informe alternativo ao ditame deste organismo, solicitando a retirada da LOMCE.
A CIG-Ensino, xunto con outras entidades e organizacións, rexeitou participar no debate das emendas parciais e, despois de presentar o informe alternativo, no que se explicaban as razóns desta solicitude, desistiu na medida en que todas as súas disposicións son contrarias á defensa do ensino publico galego (Vai en documento anexado).
“Baixo ningún concepto se pode aprobar unha norma de consecuencias tan nocivas que poñan en tea de xuízo o dereito fundamental á educación, a igualdade de oportunidades e o dereito a termos un sistema educativo galego e, que pola contra, afonda na súa privatización, na expulsión das clases sociais máis desfavorecidas”, explicou Anxo Louzao. O informe alternativo defendido pola CIG-Ensino tivo 20 votos a favor, 53 en contra e 14 abstencións. Un resultado similar ao das outras organizacións que defenderon a retirada do anteproxecto.
Anxo Louzao solicitou a retirada do anteproxecto porque a LOMCE é unha lei que pretende adecuar o ensino aos principios neoliberais e avanzar na privatización, mercantilización, españolización e confesionalidade. Para a CIG-Ensino, a LOMCE conforma un sistema máis selectivo, elistista e clasista, que vai segregar o alumnado mediante itinerarios no ensino obrigatorio e que vai expulsar do mesmo os sectores máis desfavorecidos da sociedade.
A CIG-Ensino tamén quere denunciar a actitude do representante do Consello Escolar de Galiza, que actúa en nome do Conselleiro de Educación, por votar a favor do ditame sen ter levado, previamente, o anteproxecto de Lei ao Consello Escolar de Galiza para coñecer a posición do mesmo.
A CIG-Ensino cualifica de vergoñenta a actitude do Ministro Wert que presentou onte a memoria económica sen sequera anexala ao proxecto que hoxe está sendo ditaminado. Máis grave é aínda que pretenda que os distintos gobernos autonómicos sufraguen unha contrarreforma que é totalmente ideolóxica, que invade as cativas competencias que temos e que pretende impor modelos lingüísticos que perseguen a exterminación da nosa lingua e a súa eliminación como lingua de ensino.
dissabte, 26 de gener del 2013
Na Galipedia,a Wikipedia en galegon (2013)
-Na Galipedia, a Wikipedia en galego-
Facsímile do Estatuto de Galicia de 1936 en pdf.O Estatuto de Autonomía de Galicia de 1936 foi un estatuto de autonomía, apoiado maioritariamente en referendo o 28 de xuño, pero que non chegou a ser aprobado en Cortes, e tan só foi admitido a trámite, por mor da Guerra Civil española e tamén debido a que Galicia foi territorio en poder dos sublevados dende o inicio da contenda.
O proceso autonómico galego foi protagonizado nun primeiro momento polos republicanos da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA), entre eles os nacionalistas Villar Ponte e Lois Peña Novo [1]. A ORGA foi sempre maioritaria nas comisións redactoras, nas Asembleas etc. ata 1932. Porén, a partir da aprobación do proxecto estatutario na Asemblea de municipios celebrada en Santiago de Compostela a finais de 1932, foi o Partido Galeguista o verdadeiro impulsor e dinamizador do proceso estatutario, especialmente na preparación e desenvolvemento do plebiscito de 1936 e en tódolos pasos seguintes.
Fundación do Partido Galeguista.Os primeiros movementos para dotar dunha constitución a un futuro Estado galego poden datarse na segunda metade do século XIX. Co Rexurdimento literario xorde tamén un movemento historicista dentro do cal Manuel Murguía comeza a escribir o que serán as bases ideolóxicas dos futuros rexionalismo e nacionalismo galegos. A Revolución de 1868, coa expulsión da raíña Isabel II, trouxo consigo o nacemento de movementos e partidos federalistas, como o Pacto Galaico-Asturiano asinado na Coruña o 18 de xullo de 1869, que propugnaba a creación dun estado federado formado pola confluencia de Galicia e Asturias.
No mesmo contexto, outras tendencias, como a asemblea de demócratas de Ferrol de 1868, reclamaban a república federal da que formaría parte unha "Galicia independiente, pero parte integrante de la nación española". Na mesma liña, o alcalde de Santiago José Sánchez Villamarín e o seu grupo, o Centro de Iniciativas para Galicia, reclamaba en 1873, co gallo da proclamación da República, que os galegos tivesen capacidade lexislativa sobre os seus propios asuntos.
Así, non cabe estrañar que a constitución republicana de 1873 declarase o estado como unha República democrática federal, e a Galicia un estado federal integrante da nación española cunha elevada capacidade de autogoberno. Pero, como queira que esta constitución quedou abortada coa reinstauración da monarquía en 1874 e o regreso a un estado puramente centralista, todo quedou en nada.
Pero aínda baixo a monarquía borbónica, o Partido Republicano Federal mantivo viva a aspiración federalista e, en 1883, o Consello Federal de Galicia, baixo a presidencia de Segundo Moreno Barcia, redactou un "Proyecto de Constitución para el futuro Estado Gallego" que sería aprobado en 1887. Este proxecto establecía que a rexión galega se erixía en Estado autónomo e soberano cun modelo de goberno democrático-republicano federal, prometendo "vivir perpetua e indisolublemente unida ó resto dos Estados irmáns da nación española ... para cooperar á grandeza da patria común". O proxecto non mencionaba aspectos lingüísticos ou culturais.
Facsímile do Estatuto de Galicia de 1936 en pdf.O Estatuto de Autonomía de Galicia de 1936 foi un estatuto de autonomía, apoiado maioritariamente en referendo o 28 de xuño, pero que non chegou a ser aprobado en Cortes, e tan só foi admitido a trámite, por mor da Guerra Civil española e tamén debido a que Galicia foi territorio en poder dos sublevados dende o inicio da contenda.
O proceso autonómico galego foi protagonizado nun primeiro momento polos republicanos da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA), entre eles os nacionalistas Villar Ponte e Lois Peña Novo [1]. A ORGA foi sempre maioritaria nas comisións redactoras, nas Asembleas etc. ata 1932. Porén, a partir da aprobación do proxecto estatutario na Asemblea de municipios celebrada en Santiago de Compostela a finais de 1932, foi o Partido Galeguista o verdadeiro impulsor e dinamizador do proceso estatutario, especialmente na preparación e desenvolvemento do plebiscito de 1936 e en tódolos pasos seguintes.
Fundación do Partido Galeguista.Os primeiros movementos para dotar dunha constitución a un futuro Estado galego poden datarse na segunda metade do século XIX. Co Rexurdimento literario xorde tamén un movemento historicista dentro do cal Manuel Murguía comeza a escribir o que serán as bases ideolóxicas dos futuros rexionalismo e nacionalismo galegos. A Revolución de 1868, coa expulsión da raíña Isabel II, trouxo consigo o nacemento de movementos e partidos federalistas, como o Pacto Galaico-Asturiano asinado na Coruña o 18 de xullo de 1869, que propugnaba a creación dun estado federado formado pola confluencia de Galicia e Asturias.
No mesmo contexto, outras tendencias, como a asemblea de demócratas de Ferrol de 1868, reclamaban a república federal da que formaría parte unha "Galicia independiente, pero parte integrante de la nación española". Na mesma liña, o alcalde de Santiago José Sánchez Villamarín e o seu grupo, o Centro de Iniciativas para Galicia, reclamaba en 1873, co gallo da proclamación da República, que os galegos tivesen capacidade lexislativa sobre os seus propios asuntos.
Así, non cabe estrañar que a constitución republicana de 1873 declarase o estado como unha República democrática federal, e a Galicia un estado federal integrante da nación española cunha elevada capacidade de autogoberno. Pero, como queira que esta constitución quedou abortada coa reinstauración da monarquía en 1874 e o regreso a un estado puramente centralista, todo quedou en nada.
Pero aínda baixo a monarquía borbónica, o Partido Republicano Federal mantivo viva a aspiración federalista e, en 1883, o Consello Federal de Galicia, baixo a presidencia de Segundo Moreno Barcia, redactou un "Proyecto de Constitución para el futuro Estado Gallego" que sería aprobado en 1887. Este proxecto establecía que a rexión galega se erixía en Estado autónomo e soberano cun modelo de goberno democrático-republicano federal, prometendo "vivir perpetua e indisolublemente unida ó resto dos Estados irmáns da nación española ... para cooperar á grandeza da patria común". O proxecto non mencionaba aspectos lingüísticos ou culturais.
divendres, 25 de gener del 2013
Viva Galiza e Viva a lingua galega (2013) !!
"A forza do noso amor non pode ser inútil. Viva Galiza e viva a lingua galega!". Amb este desig ha conclòs el president de la Mesa pola Normalización Lingüística la manifestació en defensa del gallec celebrada hui a Compostela, històrica tant pel nombre de participants (uns cent mil, segons els organitzadors) com per la seua pluralitat ideològica, amb representants de tots els partits i sindicats (excepte PP i UPyD), tots amb dues reivindicacions comunes: exigir "el dret a viure en gallec" i protestar per la política lingüística de la Xunta del PP.
La manifestació ha partit passades les 12:15h des d'A Alameda i a les 13:30h encara hi havia gent que no havia pogut començar a caminar. La actriu Isabel Risco, que es va encarregar de mantindre l'ànim festiu a la Praza da Quintana, va ironitzar amb la possibilitat "d'anar tirant parets" per a acollir tothom.
De fet, en saber-se que la marxa no acabava de poder eixir des d'A Alameda, els assistents que ja anaven aplegant a Quintana van començar a cridar "Obradoiro, Obradoiro", per ser esta plaça més gran i amb major capacitat.
El vicepresident de la Mesa, Fran Rei, va explicar que "qüestions tècniques" i "simbòliques" van impedir que així fóra, alhora que demanava "disculpes" per vore sobrepassades totes les previsions. "Una vegada més els gallecs i les gallegues demostren que quan ens toquen una cosa tan bàsica com la llengua, la nostra essència, responem", i va advertir que "mentre estiguem ací donant esta lliçò de civisme no hi haurà cap govern, vinga qui vinga, que ens puga fer callar".
La manifestació ha partit passades les 12:15h des d'A Alameda i a les 13:30h encara hi havia gent que no havia pogut començar a caminar. La actriu Isabel Risco, que es va encarregar de mantindre l'ànim festiu a la Praza da Quintana, va ironitzar amb la possibilitat "d'anar tirant parets" per a acollir tothom.
De fet, en saber-se que la marxa no acabava de poder eixir des d'A Alameda, els assistents que ja anaven aplegant a Quintana van començar a cridar "Obradoiro, Obradoiro", per ser esta plaça més gran i amb major capacitat.
El vicepresident de la Mesa, Fran Rei, va explicar que "qüestions tècniques" i "simbòliques" van impedir que així fóra, alhora que demanava "disculpes" per vore sobrepassades totes les previsions. "Una vegada més els gallecs i les gallegues demostren que quan ens toquen una cosa tan bàsica com la llengua, la nostra essència, responem", i va advertir que "mentre estiguem ací donant esta lliçò de civisme no hi haurà cap govern, vinga qui vinga, que ens puga fer callar".
dijous, 24 de gener del 2013
CELGA 2013.Convocatoria das probas lingua galega
CELGA 2013. Convocatoria das probas para a obtención dos certificados de lingua galega, niveis Celga 1, 2, 3 e 4
No DOG de hoxe, 16.1.2013, publícase a RESOLUCIÓN do 28 de decembro de 2012, da Secretaría Xeral de Política Lingüística, pola que se convocan as probas para a obtención dos certificados de lingua galega, niveis Celga 1, 2, 3 e 4, no ano 2013 (ED114A).
O prazo para presentar as solicitudes e aboar a taxa que se indica na convocatoria será desde o día seguinte ao da publicación desta resolución no Diario Oficial de Galicia ata o día 3 de abril de 2013 (inclusive). Se o último día do prazo é inhábil, entenderase prorrogado ao primeiro día hábil seguinte.
Segundo o previsto na Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia, o importe da taxa para inscribirse nas probas Celga será de 15,61 euros.
Datas de realización das probas.Celga 4: 1 de xuño de 2013.Celga 2: 2 de xuño de 2013.Celga 3: 8 de xuño de 2013.Celga 1: 9 de xuño de 2013.Para mais información ver a resolución publicada no DOG
No DOG de hoxe, 16.1.2013, publícase a RESOLUCIÓN do 28 de decembro de 2012, da Secretaría Xeral de Política Lingüística, pola que se convocan as probas para a obtención dos certificados de lingua galega, niveis Celga 1, 2, 3 e 4, no ano 2013 (ED114A).
O prazo para presentar as solicitudes e aboar a taxa que se indica na convocatoria será desde o día seguinte ao da publicación desta resolución no Diario Oficial de Galicia ata o día 3 de abril de 2013 (inclusive). Se o último día do prazo é inhábil, entenderase prorrogado ao primeiro día hábil seguinte.
Segundo o previsto na Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia, o importe da taxa para inscribirse nas probas Celga será de 15,61 euros.
Datas de realización das probas.Celga 4: 1 de xuño de 2013.Celga 2: 2 de xuño de 2013.Celga 3: 8 de xuño de 2013.Celga 1: 9 de xuño de 2013.Para mais información ver a resolución publicada no DOG
dimarts, 22 de gener del 2013
Para mañá día 23 de xaneiro de 2013 NEVADAS
A Axencia Estatal de Meteoroloxía e Meteogalicia avisan dun fenómeno meteorolóxico adverso para mañá día 23 de xaneiro de 2013 por NEVADAS que afectarán ás zonas de adverso meteorolóxico da Montaña de Lugo e Montaña de Ourense, con acumulación de neve superior a 10 cm; e no Sur de Lugo, Sur de Ourense e Valdeorras, unha acumulación superior a 2 cm.
Ante a devandita situación de risco, a Comisión de Alertas acordou para mañá, día 23 de xaneiro de 2013, o seguinte:
A suspensión da actividade docente e do transporte escolar nos centros escolares situados nas zonas de montaña de Lugo e de Ourense.
A non suspensión da actividade docente nin do transporte escolar nos centros escolares situados no resto das zonas afectadas, aconsellando un especial coidado no caso da realización de actividades no exterior das instalacións do centro extremando as condicións de circulación do transporte, con seguimento das condicións climáticas.
Solicítase que permanezan atentos á información subministrada a través da páxina web do CAE112 e se extreme a vixilancia por se as condicións meteorolóxicas da localidade de onde se sitúe o centro puideran supoñer un risco superior ao declarado inicialmente.
Ante a devandita situación de risco, a Comisión de Alertas acordou para mañá, día 23 de xaneiro de 2013, o seguinte:
A suspensión da actividade docente e do transporte escolar nos centros escolares situados nas zonas de montaña de Lugo e de Ourense.
A non suspensión da actividade docente nin do transporte escolar nos centros escolares situados no resto das zonas afectadas, aconsellando un especial coidado no caso da realización de actividades no exterior das instalacións do centro extremando as condicións de circulación do transporte, con seguimento das condicións climáticas.
Solicítase que permanezan atentos á información subministrada a través da páxina web do CAE112 e se extreme a vixilancia por se as condicións meteorolóxicas da localidade de onde se sitúe o centro puideran supoñer un risco superior ao declarado inicialmente.
divendres, 18 de gener del 2013
O curso de Lingua e Cultura Galega (2013)
-Embaixadores da lingua galega-
O curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros combinará as horas nas aulas con seminarios e visitas que amosarán a quince alumnos un anaco da historia de Galicia
O director, os profesores e os alumnos do curso de galego xunto á directora de Normalización Lingüística e ao reitor José María Barja. / eduardo vicente
Curiosidades intelectuais, morriña dun antepasado emigrante ou desexos de traballar en Galicia son algunhas das motivacións de alumnos como Eliana, Paolo, Eliska ou Giorgo para pasar catro semanas na Coruña en compañía doutros once estudantes para realizar o curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros que organiza a Universidade. Horas lectivas na facultade de Filoloxía, seminarios e visitas a lugares como A Costa da Morte ou Santiago de Compostela romperán todo tipo de prexuízos sobre o uso do galego
Unha quincena de alumnos procedentes de países como Italia, Bosnia, República Checa, Cuba, Reino Unido ou Croacia darán vida aos corredores da facultade de Filoloxía da Coruña durante as próximas catro semanas ao tempo que se familiarizan coa cultura, as xentes e a terra galega.
A terceira edición do curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros compaxinará as horas lectivas nas aulas con seminarios, actividades complementarias e viaxes culturais con destinos como Santiago de Compostela ou A Costa da Morte co obxectivo de mesturar o coñecemento básico do galego cun xeito de radiografía "de como somos e como vivimos os galegos", apuntou a directora de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña, Goretti Sanmartín Rei.
"Cando paseedes pola cidade igual vos parece que o galego non existe nas rúas, pero non é certo; non vos deixedes levar por primeiras impresións, porque nos barrios segue vivo", asegurou Sanmartín aos que se converterán en embaixadores da lingua unha vez volten aos seus lugares de orixe.
O curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros combinará as horas nas aulas con seminarios e visitas que amosarán a quince alumnos un anaco da historia de Galicia
O director, os profesores e os alumnos do curso de galego xunto á directora de Normalización Lingüística e ao reitor José María Barja. / eduardo vicente
Curiosidades intelectuais, morriña dun antepasado emigrante ou desexos de traballar en Galicia son algunhas das motivacións de alumnos como Eliana, Paolo, Eliska ou Giorgo para pasar catro semanas na Coruña en compañía doutros once estudantes para realizar o curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros que organiza a Universidade. Horas lectivas na facultade de Filoloxía, seminarios e visitas a lugares como A Costa da Morte ou Santiago de Compostela romperán todo tipo de prexuízos sobre o uso do galego
Unha quincena de alumnos procedentes de países como Italia, Bosnia, República Checa, Cuba, Reino Unido ou Croacia darán vida aos corredores da facultade de Filoloxía da Coruña durante as próximas catro semanas ao tempo que se familiarizan coa cultura, as xentes e a terra galega.
A terceira edición do curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros compaxinará as horas lectivas nas aulas con seminarios, actividades complementarias e viaxes culturais con destinos como Santiago de Compostela ou A Costa da Morte co obxectivo de mesturar o coñecemento básico do galego cun xeito de radiografía "de como somos e como vivimos os galegos", apuntou a directora de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña, Goretti Sanmartín Rei.
"Cando paseedes pola cidade igual vos parece que o galego non existe nas rúas, pero non é certo; non vos deixedes levar por primeiras impresións, porque nos barrios segue vivo", asegurou Sanmartín aos que se converterán en embaixadores da lingua unha vez volten aos seus lugares de orixe.
dijous, 17 de gener del 2013
O Bierzo é galego Bierzo Galiza Ponferrada (2013)
O bierzo é galego Bierzo Galiza Ponferrada
O bierzo é Galiza,vinho da 5º provincia Galiza ceive O bierzo é galego.Terra Navia-Eu é Galiza.Val do Ibias é galego.Cabreira é galega.Seabra é galego.Todos falamos em galego.
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para indicar que te gusta el vídeo de munhizgz. ..Iniciar sesión
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para indicar que no te gusta el vídeo de munhizgz. ..Iniciar sesión Información Compartir Añadir a
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para añadir el vídeo de munhizgz a tu lista de reproducción. ..Iniciar sesión
A ver eu son galego e sinceramente, dame un pouco de vergonza que a xente vaia dicindo por ahí que o Bierzo e Asturias asta o Navia son Galicia. Non son Galicia, que falan galego en parte, pois sí, pero eso non quer dicir que non se sintan asturianos ou bercianos/leoneses. Con estes videos o único q conseguides e crear antipatía... Un saúdo á boa xente berciana!
O bierzo é Galiza,vinho da 5º provincia Galiza ceive O bierzo é galego.Terra Navia-Eu é Galiza.Val do Ibias é galego.Cabreira é galega.Seabra é galego.Todos falamos em galego.
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para indicar que te gusta el vídeo de munhizgz. ..Iniciar sesión
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para indicar que no te gusta el vídeo de munhizgz. ..Iniciar sesión Información Compartir Añadir a
Inicia sesión en YouTubeInicia sesión con tu cuenta de YouTube (en YouTube, Google+, Gmail, orkut, Picasa o Chrome) para añadir el vídeo de munhizgz a tu lista de reproducción. ..Iniciar sesión
A ver eu son galego e sinceramente, dame un pouco de vergonza que a xente vaia dicindo por ahí que o Bierzo e Asturias asta o Navia son Galicia. Non son Galicia, que falan galego en parte, pois sí, pero eso non quer dicir que non se sintan asturianos ou bercianos/leoneses. Con estes videos o único q conseguides e crear antipatía... Un saúdo á boa xente berciana!
dimarts, 15 de gener del 2013
O conhecimento pela entrada na Península Ibèrica.
A abundante historiografia –entre as várias histórias da Hispânia germânica cito aqui apenas a geral sob a direcção de Menéndez Pidal e a de José Orlandis e, para o Reino dos Suevos, a de Casimiro Torres– deixa entrever por um lado a continuidade de estructuras sociais, administrativas e agrárias romanas e por outro o forte impacto dos «invasores» para a unidade político-jurídica da Hispânia, incluindo o «apéndice» da Septimânia. É precisamente o termo de «invasores», além de «bárbaros», que se presta a mal-entendidos.
Na realidade, a Hispânia foi, para Suevos e Visigodos, a última pátria. Confundiram-se com a população indígena. As nações medievais já não correspondem a etnias,são resultado de uma secular convivência e integração de «raças» distintas. É na verdade extremamente difícil captar, em todos os seus momentos, este processo histórico de assimilação entre germanos e as várias etnias da Península.
Temos de ter em conta a relação demográfica que seria de 1:20 (ou 5% de Germanos), e ao mesmo tempo a diversificação das camadas sociais: a romanização teria avançado muito mais rapidamente na aristocracia –a classe dominante parece integrar as grandes famílias de tradição romana–,as tradições góticas ter-se-iam mantido até bem entrado o século VII entre a população humilde do campo.
Durante o «período histórico» é nítido o conceito de germanidade. O rei era obrigatoriamente de estirpe goda. Ao mesmo tempo e como consequência de uma legislação única para todos, assistimos ao nascer de uma nacionalidade comum romano-germânica.
Parece que o «neo-gotismo» da primeira fase da Reconquista significa precisamente a restauração desta unidade nacional e não racial, sendo uma tradição propriamente germânica ainda característica de algumas grandes famílias. Parece-me importante insistir na continuidade do pós 711: os Visigodos não «morreram como 5 Orlandis.
Na realidade, a Hispânia foi, para Suevos e Visigodos, a última pátria. Confundiram-se com a população indígena. As nações medievais já não correspondem a etnias,são resultado de uma secular convivência e integração de «raças» distintas. É na verdade extremamente difícil captar, em todos os seus momentos, este processo histórico de assimilação entre germanos e as várias etnias da Península.
Temos de ter em conta a relação demográfica que seria de 1:20 (ou 5% de Germanos), e ao mesmo tempo a diversificação das camadas sociais: a romanização teria avançado muito mais rapidamente na aristocracia –a classe dominante parece integrar as grandes famílias de tradição romana–,as tradições góticas ter-se-iam mantido até bem entrado o século VII entre a população humilde do campo.
Durante o «período histórico» é nítido o conceito de germanidade. O rei era obrigatoriamente de estirpe goda. Ao mesmo tempo e como consequência de uma legislação única para todos, assistimos ao nascer de uma nacionalidade comum romano-germânica.
Parece que o «neo-gotismo» da primeira fase da Reconquista significa precisamente a restauração desta unidade nacional e não racial, sendo uma tradição propriamente germânica ainda característica de algumas grandes famílias. Parece-me importante insistir na continuidade do pós 711: os Visigodos não «morreram como 5 Orlandis.
diumenge, 13 de gener del 2013
Escoitar a Lingua Galega e Portuguesa
Aqui vos deixo uns arquivos para escoitardes as línguas de Galiza e Portugal. Deixo várias variantes dialetais. Estou certo de que ides gostar
*Galego Atlântico. O galego à marge oeste do rio Minho (Corunha e Ponte Vedra): http://www.culturagalega.org/mp3/andromeda.php?q=m&m=%2Fa_nosa_fala%2F01-03.mp3
*Galego do Leste. à marge leste do rio Minho (em Lugo e Ourense) moi castelhanizado : http://www.culturagalega.org/mp3/andromeda.php?q=m&m=%2Fa_nosa_fala%2F02-12.mp3
*Galaico-português (o português do norte. O português dos "galegos do sul" assim é como lhe chamamos aos habitantes do norte de Portugal carinhosamente em Galiza. Som os galaico-portugueses ): http://www.instituto-camoes.pt/cvc/hlp/geografia/som1.html
*Português Lusófono: Dim os lingüísticas que está influenciado polo romanço lusitano. Um romanço perdido pola invasom árabe pero que ficou vivo na fonética dos luso-portugueses com rasgos como umha "r" afrancesada e a pronunciaçom do "v" ou o cámbio do "çom" dos galaicos polo "ção" dos lusos: http://www.instituto-camoes.pt/cvc/hlp/geografia/som22.html
Espero que gostedes.
*Galego Atlântico. O galego à marge oeste do rio Minho (Corunha e Ponte Vedra): http://www.culturagalega.org/mp3/andromeda.php?q=m&m=%2Fa_nosa_fala%2F01-03.mp3
*Galego do Leste. à marge leste do rio Minho (em Lugo e Ourense) moi castelhanizado : http://www.culturagalega.org/mp3/andromeda.php?q=m&m=%2Fa_nosa_fala%2F02-12.mp3
*Galaico-português (o português do norte. O português dos "galegos do sul" assim é como lhe chamamos aos habitantes do norte de Portugal carinhosamente em Galiza. Som os galaico-portugueses ): http://www.instituto-camoes.pt/cvc/hlp/geografia/som1.html
*Português Lusófono: Dim os lingüísticas que está influenciado polo romanço lusitano. Um romanço perdido pola invasom árabe pero que ficou vivo na fonética dos luso-portugueses com rasgos como umha "r" afrancesada e a pronunciaçom do "v" ou o cámbio do "çom" dos galaicos polo "ção" dos lusos: http://www.instituto-camoes.pt/cvc/hlp/geografia/som22.html
Espero que gostedes.
dijous, 10 de gener del 2013
Follas novas,pertanyen a l'escola germànica...!!
-Poesia subjectiva Rosalia de Castro-
Els textos subjectius de Follas novas podrien pertànyer a l'escola germànica (composicions breus, de estil sincer, espontànies, impressionistes, intimistes i suggerents), de la qual és representant Bécquer. La lírica de Rosalía, però, és diferent de la becqueriana, perquè Rosalía s'allunya del sentimentalisme per facilitar-nos, mediant la introspecció, la seua vida radical, angoixada i pessimista; la recerca del sentit de l'existència.
Vaguedás, es una mena d'"Arte poètica" relativa a la relació entre poesia i vida: Follas novas", risa dáme ese nome que levás.Non "follas novas"; ramallo de toxos e silvas sós: irta, como as miñas penas;feras como a miña dor.
Sen ulido nin frescura,bravas magoás e ferís... En Do íntimo i els poemes subjectius de Varia predomina la saudade i l'alienació:...xa non sentín máis tormentos nin soupen qué era delor;soupen só que non sei qué me faltaba en donde o cravo faltou,e seica, seica tiven soidades daquela pena... ¡Bon Dios!
Els textos subjectius de Follas novas podrien pertànyer a l'escola germànica (composicions breus, de estil sincer, espontànies, impressionistes, intimistes i suggerents), de la qual és representant Bécquer. La lírica de Rosalía, però, és diferent de la becqueriana, perquè Rosalía s'allunya del sentimentalisme per facilitar-nos, mediant la introspecció, la seua vida radical, angoixada i pessimista; la recerca del sentit de l'existència.
Vaguedás, es una mena d'"Arte poètica" relativa a la relació entre poesia i vida: Follas novas", risa dáme ese nome que levás.Non "follas novas"; ramallo de toxos e silvas sós: irta, como as miñas penas;feras como a miña dor.
Sen ulido nin frescura,bravas magoás e ferís... En Do íntimo i els poemes subjectius de Varia predomina la saudade i l'alienació:...xa non sentín máis tormentos nin soupen qué era delor;soupen só que non sei qué me faltaba en donde o cravo faltou,e seica, seica tiven soidades daquela pena... ¡Bon Dios!
dimecres, 9 de gener del 2013
O conhecimento dos primeiros Pobos germànics
-Pela entrada na Península Ibérica-
Dos primeiros povos germânicos –Vândalos (Asdingos e Silingos), Alanos e Suevos– no ano 409 e a catástrofe de 711, não é escasso, apesar da falta de fontes directas.
A abundante historiografia –entre as várias histórias da Hispânia germânica cito aqui apenas a geral sob a direcção de Menéndez Pidal e a de José Orlandis e, para o Reino dos Suevos, a de Casimiro Torres– deixa entrever por um lado a continuidade de estructuras sociais, administrativas e agrárias romanas e por outro o forte impacto dos «invasores» para a unidade político-jurídica da Hispânia, incluindo o «apéndice» da Septimânia.
É precisamente o termo de «invasores», além de «bárbaros», que se presta a mal-entendidos.Na realidade, a Hispânia foi, para Suevos e Visigodos, a última pátria. Confundiram-se com a população indígena. As nações medievais já não correspondem a etnias,são resultado de uma secular convivência e integração de «raças» distintas.
É na verdade histórica de assimilação entre germanos e as várias etnias da Península. Temos de ter em conta a relação demográfica que seria de 1:20 (ou 5% de Germanos), e ao mesmo tempo a diversificação
das camadas sociais: a romanização teria avançado muito mais rapidamente na aristocracia –a classe dominante parece integrar as grandes famílias de tradição romana–,as tradições góticas ter-se-iam mantido até bem entrado o século VII entre a população humilde do campo. Durante o «período histórico» é nítido o conceito de germanidade.
O rei era obrigatoriamente de estirpe goda. Ao mesmo tempo e como consequência de uma legislação única para todos, assistimos ao nascer de uma nacionalidade comum romano-germânica. Parece que o «neo-gotismo» da primeira fase da Reconquista significa precisamente a restauração desta unidade nacional e não racial, sendo uma tradição propriamente germânica ainda característica de algumas grandes famílias. Parece-me importante insistir na continuidade do pós 711: os Visigodos não «morreram".
Povo» (Piel) –já não existiam como tal– nem foram expulsos da Península, não se registando qualquer êxodo populacional: eles sobrevivem na sociedade medieval.O povo dos Suevos tem um papel fundamental na Galicia Germânica. Depois de os Asdingos –que tinham ocupado o território da actual Galiza, aos Suevos coube o Norte do actual Portugal– se deslocarem para a Bética e em seguida para a Africa (como consequência de os Visigodos terem aniquilados os Silingos e Alanos) os Suevos dominam todo o Noroeste e encontra-se em Braga, Porto é praça forte. Mas depois de 468, pouco depois da importante derrota contra os Visigodos, reina um silêncio absoluto que só será interrompido a partir dos anos 60 do século seguinte, em plena actividade de São Martinho de Dume e a poucos anos do fim do reino.
Desde 585 (e seguramente já alguns anos antes) até 711 a Gallaecia faz parte do Reino visigodo e é de notar, com José Mattoso, «o pouco interesse que até agora tem despertado a temática Godos ecia» (podia acrescentar-se Lusitania).
Dos primeiros povos germânicos –Vândalos (Asdingos e Silingos), Alanos e Suevos– no ano 409 e a catástrofe de 711, não é escasso, apesar da falta de fontes directas.
A abundante historiografia –entre as várias histórias da Hispânia germânica cito aqui apenas a geral sob a direcção de Menéndez Pidal e a de José Orlandis e, para o Reino dos Suevos, a de Casimiro Torres– deixa entrever por um lado a continuidade de estructuras sociais, administrativas e agrárias romanas e por outro o forte impacto dos «invasores» para a unidade político-jurídica da Hispânia, incluindo o «apéndice» da Septimânia.
É precisamente o termo de «invasores», além de «bárbaros», que se presta a mal-entendidos.Na realidade, a Hispânia foi, para Suevos e Visigodos, a última pátria. Confundiram-se com a população indígena. As nações medievais já não correspondem a etnias,são resultado de uma secular convivência e integração de «raças» distintas.
É na verdade histórica de assimilação entre germanos e as várias etnias da Península. Temos de ter em conta a relação demográfica que seria de 1:20 (ou 5% de Germanos), e ao mesmo tempo a diversificação
das camadas sociais: a romanização teria avançado muito mais rapidamente na aristocracia –a classe dominante parece integrar as grandes famílias de tradição romana–,as tradições góticas ter-se-iam mantido até bem entrado o século VII entre a população humilde do campo. Durante o «período histórico» é nítido o conceito de germanidade.
O rei era obrigatoriamente de estirpe goda. Ao mesmo tempo e como consequência de uma legislação única para todos, assistimos ao nascer de uma nacionalidade comum romano-germânica. Parece que o «neo-gotismo» da primeira fase da Reconquista significa precisamente a restauração desta unidade nacional e não racial, sendo uma tradição propriamente germânica ainda característica de algumas grandes famílias. Parece-me importante insistir na continuidade do pós 711: os Visigodos não «morreram".
Povo» (Piel) –já não existiam como tal– nem foram expulsos da Península, não se registando qualquer êxodo populacional: eles sobrevivem na sociedade medieval.O povo dos Suevos tem um papel fundamental na Galicia Germânica. Depois de os Asdingos –que tinham ocupado o território da actual Galiza, aos Suevos coube o Norte do actual Portugal– se deslocarem para a Bética e em seguida para a Africa (como consequência de os Visigodos terem aniquilados os Silingos e Alanos) os Suevos dominam todo o Noroeste e encontra-se em Braga, Porto é praça forte. Mas depois de 468, pouco depois da importante derrota contra os Visigodos, reina um silêncio absoluto que só será interrompido a partir dos anos 60 do século seguinte, em plena actividade de São Martinho de Dume e a poucos anos do fim do reino.
Desde 585 (e seguramente já alguns anos antes) até 711 a Gallaecia faz parte do Reino visigodo e é de notar, com José Mattoso, «o pouco interesse que até agora tem despertado a temática Godos ecia» (podia acrescentar-se Lusitania).
dimarts, 8 de gener del 2013
Galicia,Nacionalidade Histórica
-Estatuto Autonomia de Galicia-
ARTIGO 1
Galicia, nacionalidade histórica, constitúese en Comunidade Autónoma para acceder ó seu autogoberno, de conformidade coa Constitución Española e co presente Estatuto, que é a súa norma institucional básica.
A Comunidade Autónoma, a través de institucións democráticas, asume como tarefa principal a defensa da identidade de Galicia e dos seus intereses, e a promoción da solidariedade entre todos cantos integran o pobo galego.
Os poderes da Comunidade Autónoma de Galicia emanan da Constitución, do presente Estatuto e do Pobo.
ARTIGO 2
O territorio de Galicia é o abranguido polas actuais provincias da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra.
A organización territorial terá en conta a distribucion da poboación galega e as súas formas tradicionais de convivencia e asentamiento.
Unha lei do Parlamento regulará a organización territorial propia de Galicia de acordo co presente Estatuto.
ARTIGO 3
Para efectos do presente Estatuto, gozan da condición política de galegos os cidadáns españois que, de acordo coas leis xerais do Estado, teñan veciñanza administrativa en calquera dos municipios de Galicia.
Como galegos, gozan de dereitos políticos definidos neste Estatuto os cidadáns españois residentes no estranxeiro que tivesen a súa última veciñanza administrativa en Galicia, e acrediten esta condición no correspondente Consulado de España. Gozarán tamén destes dereitos os seus descendentes inscritos como españois, se así o solicitan na forma que determine a lei do Estado.
ARTIGO 4
Os dereitos, liberdades e deberes fundamentais dos galegos son os establecidos na Constitución.
Correspóndelles ós poderes públicos de Galicia promove-las condicións para que a liberdade e a igualdade do individuo e dos grupos en que se integran sexan reais e efectivas, remove-los atrancos que impidan ou dificulten a súa plenitude e facilita-la participación do tódolos galegos na vida política, económica, cultural e social.
Os poderes públicos da Comunidade Autónoma asumen, como un dos principios rectores da súa política social e económica, o dereito dos galegos a viviren e traballaren na propia terra.
ARTIGO 5
A lingua propia de Galicia é o galego.
Os idiomas galego e castelán son oficiais en Galicia e todos teñen o dereito de os coñecer e de os usar.
Os poderes públicos de Galicia garantirán o uso normal e oficial dos dous idiomas e potenciarán o emprego do galego en tódolos planos da vida pública, cultural e informativa, e disporán os medios necesarios para facilita-lo seu coñecemento.
Ninguén poderá ser discriminado por causa da lingua.
ARTIGO 6
A bandeira de Galicia é branca cunha banda diagonal de cor azul que a travesa desde o ángulo superior esquerdo ó inferior dereito.
Galicia ten himno e escudo de seu.
ARTIGO 7
As comunidades galegas asentadas fóra de Galicia poderán solicitar, como tales, o recoñecemento da súa galeguidade entendida como o dereito a colaboraren e compartiren a vida social e cultural do pobo galego. Unha lei do Parlamento regulará, sen prexuízo das competencias do Estado, o alcance e contido daquel recoñecemento ás ditas comunidades que en ningún caso implicará a concesión de dereitos políticos.
A Comunidade Autónoma poderá solicitar do Estado Español que, para facilita-lo disposto anteriormente, celebre os oportunos tratados ou convenios cos Estados onde existan tales comunidades.
ARTIGO 8
Unha lei de Galicia, que requirirá para súa aprobación o voto favorable dos dous tercios dos membros do seu Parlamento, fixará a sede das institucións autonómicas.
ARTIGO 1
Galicia, nacionalidade histórica, constitúese en Comunidade Autónoma para acceder ó seu autogoberno, de conformidade coa Constitución Española e co presente Estatuto, que é a súa norma institucional básica.
A Comunidade Autónoma, a través de institucións democráticas, asume como tarefa principal a defensa da identidade de Galicia e dos seus intereses, e a promoción da solidariedade entre todos cantos integran o pobo galego.
Os poderes da Comunidade Autónoma de Galicia emanan da Constitución, do presente Estatuto e do Pobo.
ARTIGO 2
O territorio de Galicia é o abranguido polas actuais provincias da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra.
A organización territorial terá en conta a distribucion da poboación galega e as súas formas tradicionais de convivencia e asentamiento.
Unha lei do Parlamento regulará a organización territorial propia de Galicia de acordo co presente Estatuto.
ARTIGO 3
Para efectos do presente Estatuto, gozan da condición política de galegos os cidadáns españois que, de acordo coas leis xerais do Estado, teñan veciñanza administrativa en calquera dos municipios de Galicia.
Como galegos, gozan de dereitos políticos definidos neste Estatuto os cidadáns españois residentes no estranxeiro que tivesen a súa última veciñanza administrativa en Galicia, e acrediten esta condición no correspondente Consulado de España. Gozarán tamén destes dereitos os seus descendentes inscritos como españois, se así o solicitan na forma que determine a lei do Estado.
ARTIGO 4
Os dereitos, liberdades e deberes fundamentais dos galegos son os establecidos na Constitución.
Correspóndelles ós poderes públicos de Galicia promove-las condicións para que a liberdade e a igualdade do individuo e dos grupos en que se integran sexan reais e efectivas, remove-los atrancos que impidan ou dificulten a súa plenitude e facilita-la participación do tódolos galegos na vida política, económica, cultural e social.
Os poderes públicos da Comunidade Autónoma asumen, como un dos principios rectores da súa política social e económica, o dereito dos galegos a viviren e traballaren na propia terra.
ARTIGO 5
A lingua propia de Galicia é o galego.
Os idiomas galego e castelán son oficiais en Galicia e todos teñen o dereito de os coñecer e de os usar.
Os poderes públicos de Galicia garantirán o uso normal e oficial dos dous idiomas e potenciarán o emprego do galego en tódolos planos da vida pública, cultural e informativa, e disporán os medios necesarios para facilita-lo seu coñecemento.
Ninguén poderá ser discriminado por causa da lingua.
ARTIGO 6
A bandeira de Galicia é branca cunha banda diagonal de cor azul que a travesa desde o ángulo superior esquerdo ó inferior dereito.
Galicia ten himno e escudo de seu.
ARTIGO 7
As comunidades galegas asentadas fóra de Galicia poderán solicitar, como tales, o recoñecemento da súa galeguidade entendida como o dereito a colaboraren e compartiren a vida social e cultural do pobo galego. Unha lei do Parlamento regulará, sen prexuízo das competencias do Estado, o alcance e contido daquel recoñecemento ás ditas comunidades que en ningún caso implicará a concesión de dereitos políticos.
A Comunidade Autónoma poderá solicitar do Estado Español que, para facilita-lo disposto anteriormente, celebre os oportunos tratados ou convenios cos Estados onde existan tales comunidades.
ARTIGO 8
Unha lei de Galicia, que requirirá para súa aprobación o voto favorable dos dous tercios dos membros do seu Parlamento, fixará a sede das institucións autonómicas.
dilluns, 7 de gener del 2013
A precariedade do Sistema Galeguista (2013)
A precariedade do sistema galeguista o sistema cultural galeguista funcionou em condiçons de extrema
precariedade durante muitos anos; ainda hoje nom podemos propri amente falar dum sistema cultural autónomo.
Na fase i nicial do regionalismo, década de 1 8 80, essa precari edade esten de-se a todas as pa rtes do siste m a ( u ten tes , mercado,i nstituiçons, repertório utili zado, etc .). Como refere A lonso Montero):
Resultaría pueril buscar en este período libros científicos,periódicos diarios, grandes tratados históricos o ensayos crític.
Hasta los más entusiastas redactaban sus cartas en castel lano" .O mercado é quase i nexistente; algumhas revistas e associaçons efémeras ou pouco actuantes som toda a sua i nstitucionalizaçom ; a língua própria da Galiza está fortemente castelhanizadas e ausente de qualquer ámbito público; os seus falantes, que nom pertencem aos sectores sociais que nutrem as magras fileiras do galeguismo, som n a maior parte analfabetos.
Era assim difíci l reconhecer umha comunidade lingüística com u m Portugal longínquo; além do mais: só em meados da década de oitenta, e muito lentamente, vai ser conhecido o presti giado patri mónio comum dos Cancioneiros medievais.
As tentativas de recuperaçom enfrentavam o auto-ódio dumha populaçom habituada a sentir o galego como um di alecto do espanhol ou como u m linguajar rústico e inútil, cuja reivindicaçom, ali ás, era crime lesa-progresso e contra a unidade pátria espanhola.
Mesquinha bagage, certamente das revistas literárias, Un iversidade de Santiago de Compostela, 3 vais., 1996, foc a pri ncipal mente o período 1 8 8 8 - 1907.
Apesar disso e da complexidade, nem sempre etimológica, da ortografia portuguesa,u ns e outros sentiam os seus códigos como pertencentes à mesma l íngua.
precariedade durante muitos anos; ainda hoje nom podemos propri amente falar dum sistema cultural autónomo.
Na fase i nicial do regionalismo, década de 1 8 80, essa precari edade esten de-se a todas as pa rtes do siste m a ( u ten tes , mercado,i nstituiçons, repertório utili zado, etc .). Como refere A lonso Montero):
Resultaría pueril buscar en este período libros científicos,periódicos diarios, grandes tratados históricos o ensayos crític.
Hasta los más entusiastas redactaban sus cartas en castel lano" .O mercado é quase i nexistente; algumhas revistas e associaçons efémeras ou pouco actuantes som toda a sua i nstitucionalizaçom ; a língua própria da Galiza está fortemente castelhanizadas e ausente de qualquer ámbito público; os seus falantes, que nom pertencem aos sectores sociais que nutrem as magras fileiras do galeguismo, som n a maior parte analfabetos.
Era assim difíci l reconhecer umha comunidade lingüística com u m Portugal longínquo; além do mais: só em meados da década de oitenta, e muito lentamente, vai ser conhecido o presti giado patri mónio comum dos Cancioneiros medievais.
As tentativas de recuperaçom enfrentavam o auto-ódio dumha populaçom habituada a sentir o galego como um di alecto do espanhol ou como u m linguajar rústico e inútil, cuja reivindicaçom, ali ás, era crime lesa-progresso e contra a unidade pátria espanhola.
Mesquinha bagage, certamente das revistas literárias, Un iversidade de Santiago de Compostela, 3 vais., 1996, foc a pri ncipal mente o período 1 8 8 8 - 1907.
Apesar disso e da complexidade, nem sempre etimológica, da ortografia portuguesa,u ns e outros sentiam os seus códigos como pertencentes à mesma l íngua.
diumenge, 6 de gener del 2013
A intervençao de Valentin Paz-Andrade na Cultura (2013)
A intervenção de Valentín Paz-Andrade(1898-1987) na cultura e na economiagalegas foi presidida por três eixosfundamentais: a tradição, a mediaçãoe a inovação.
Advogado, jornalista, especialista emeconomia pesqueira, poeta, ensaísta,os seus escritos e as suas atividades nosdiferentes campos de que participoudão-nos algumas das chavesfundamentais para entender a história daGalícia do século XX em termos políticos,culturais e econômicos.
Ativo na política galega e espanhola nosperíodos democráticos, como candidatoa deputado na década de 1930 e comosenador na de 70, durante as quasequatro décadas de ditadura franquistaempenha-se de forma especial nodesenvolvimento da economia do setorpesqueiro, como assessor da FAO edocente de seus cursos internacionais,e como promotor de uma das empresasgalegas de maior sucesso comercial,a Pescanova.
Dividido entre a tradição iluministagalega, o patrimônio lusófono comume a inovação e o empreendedorismoeconômico, Paz-Andrade viu, no Brasil,um "paraíso prometido", e, na Galícia,a chave para abrir mundos até entãofechados e que deviam ser centrais nodesenvolvimento econômico, sociale cultural.
Esta exposição percorre alguns dosmomentos-chave da trajetória dePaz-Andrade, desde seu recebimentoentusiasta da inauguração da ponteinternacional entre Galícia e Portugal atésua reivindicação de Guimarães Rosa eGuilherme de Almeida como autores quevalorizam a literatura galega.
Advogado, jornalista, especialista emeconomia pesqueira, poeta, ensaísta,os seus escritos e as suas atividades nosdiferentes campos de que participoudão-nos algumas das chavesfundamentais para entender a história daGalícia do século XX em termos políticos,culturais e econômicos.
Ativo na política galega e espanhola nosperíodos democráticos, como candidatoa deputado na década de 1930 e comosenador na de 70, durante as quasequatro décadas de ditadura franquistaempenha-se de forma especial nodesenvolvimento da economia do setorpesqueiro, como assessor da FAO edocente de seus cursos internacionais,e como promotor de uma das empresasgalegas de maior sucesso comercial,a Pescanova.
Dividido entre a tradição iluministagalega, o patrimônio lusófono comume a inovação e o empreendedorismoeconômico, Paz-Andrade viu, no Brasil,um "paraíso prometido", e, na Galícia,a chave para abrir mundos até entãofechados e que deviam ser centrais nodesenvolvimento econômico, sociale cultural.
Esta exposição percorre alguns dosmomentos-chave da trajetória dePaz-Andrade, desde seu recebimentoentusiasta da inauguração da ponteinternacional entre Galícia e Portugal atésua reivindicação de Guimarães Rosa eGuilherme de Almeida como autores quevalorizam a literatura galega.
divendres, 4 de gener del 2013
Valentin Paz-Andrade,home de conviccións galeguistas.
Valentín Paz-Andrade nace o 23 de abril de 1898 en Lérez (Pontevedra) e morre en Vigo, o 19 de maio de 1989. Home de profundas conviccións galeguistas espallou o seu pensamento nos ámbitos da avogacía, da empresa, do xornalismo, da política e da literatura.
Licenciouse en Dereito en Santiago de Compostela en 1921. Da man do seu tío, o poeta Xoán Bautista Andrade, coñece a Castelao e participa no 1919 na II Asemblea Nacionalista. Posteriormente, foi secretario do Partido Galeguista, candidato ás Cortes Constituíntes de 1931 e colaborador na redacción do Estatuto de Autonomía. Xa nos anos setenta, podemos velo vinculado a diversas organizacións como a Xunta Democrática. En 1977 foi elixido senador por Pontevedra pola Candidatura Democrática Gallega nas Cortes Constituíntes.
Dentro da literatura iníciase no eido da narrativa cunha obra que non chegou a publicar datada de 1921, Soldado da morte. Formou parte da Xeración poética de 1925 e deixounos títulos como Pranto Matricial (1954), Sementeira do Vento (1968) ou Cen chaves de Sombra (1979). Tamén escribiu ensaio literario, histórico e económico, así como obras relacionadas co mundo empresarial pesqueiro: Principios de economía pesquera (1954), Galicia como tarea (1959) ou La marginación de Galicia (1970), son algúns exemplos.
O xornalismo formou parte dende moi cedo das súas inquedanzas. Colaborou en diferentes revistas literarias como O Ensino, Grial e Outeiro. Dirixiu, entre 1922 e 1926, o xornal Galicia e tamén publicou artigos de carácter político e económico en El País, La Vanguardia ou Industrias Conserveras.
Traballador incansable, sempre tivo como norte o desenvolvemento económico de Galicia e formou parte de diferentes iniciativas emprendedoras. Cómpre destacar o seu labor como promotor e vicepresidente do grupo industrial Pescanova, así como o seu destacado papel como técnico da FAO.
Valentín Paz-Andrade, o poeta, o ensaísta, o político, o empresario é un exemplo de home polifacético que fixo da súa vida unha entrega á tarefa que el sempre considerou primordial: a modernización e o desenvolvemento de Galicia.
Licenciouse en Dereito en Santiago de Compostela en 1921. Da man do seu tío, o poeta Xoán Bautista Andrade, coñece a Castelao e participa no 1919 na II Asemblea Nacionalista. Posteriormente, foi secretario do Partido Galeguista, candidato ás Cortes Constituíntes de 1931 e colaborador na redacción do Estatuto de Autonomía. Xa nos anos setenta, podemos velo vinculado a diversas organizacións como a Xunta Democrática. En 1977 foi elixido senador por Pontevedra pola Candidatura Democrática Gallega nas Cortes Constituíntes.
Dentro da literatura iníciase no eido da narrativa cunha obra que non chegou a publicar datada de 1921, Soldado da morte. Formou parte da Xeración poética de 1925 e deixounos títulos como Pranto Matricial (1954), Sementeira do Vento (1968) ou Cen chaves de Sombra (1979). Tamén escribiu ensaio literario, histórico e económico, así como obras relacionadas co mundo empresarial pesqueiro: Principios de economía pesquera (1954), Galicia como tarea (1959) ou La marginación de Galicia (1970), son algúns exemplos.
O xornalismo formou parte dende moi cedo das súas inquedanzas. Colaborou en diferentes revistas literarias como O Ensino, Grial e Outeiro. Dirixiu, entre 1922 e 1926, o xornal Galicia e tamén publicou artigos de carácter político e económico en El País, La Vanguardia ou Industrias Conserveras.
Traballador incansable, sempre tivo como norte o desenvolvemento económico de Galicia e formou parte de diferentes iniciativas emprendedoras. Cómpre destacar o seu labor como promotor e vicepresidente do grupo industrial Pescanova, así como o seu destacado papel como técnico da FAO.
Valentín Paz-Andrade, o poeta, o ensaísta, o político, o empresario é un exemplo de home polifacético que fixo da súa vida unha entrega á tarefa que el sempre considerou primordial: a modernización e o desenvolvemento de Galicia.
dijous, 3 de gener del 2013
Dom Estevo Anes,Abbade do Monasterio de Santo Estevo.
En el annode MCCCCLXX, sesta feira, XII dias dagosto. Estando en Monforte de Lemos ante Johan Ares, alcalde da dita villa por o conde don Pedro, seendo o dito alcalde en abdiencia e julgando pleitos segundo que ha de huso e de costume, pares eu ante él dom Estevo Anes, abbade do moesteiro de Santo Estevo de Riva de Sil, et mostrou e fezo leer por min dito notario huacarta de noso sennor el rey dom Enrrique, que Deus mantena, a qual carta era escripta en papel e seellada con s,eu seello da poridade, da qual o tennor tal he:
Dom Enrrique, por la gracia de Dios rey de Castiella, de León, de Tolledo, de Galliza, de Sevylla, de Córdova, de Murcia, de Jaén, del Algabre, de Argezira, e sennor de Molina, a vos don Francisco Sarmiento, nuestro adelantrado mayor del regno de Galliza, e al merino o merinos que por nos andodieren agora o de aquí adelante en las merindades del dicho adelantramento, e otrosí a qualquer o qualesquer que cogen o recabdan o ayan de coger o recabdar en renta e en fialdade e en otra menera qualquer agora e de aquí adelante las nuestras yantar es que nos avemos de aver en el dicho reyno de Galliza e a qualesquer de vos que esta nuestra carta virdes, salut e grazia
8epades que el abbade e el convento del monasterio de Santo Estevan de Riba de Sil se nos enviaron querellar e dizen que el dicho monasterio que tien cartas e privilegios de los reyes onde nos venimos, sinaladamiente de el rey dom Enrique II nuestro abuelo, e confirmados del rey dom Juan nuestro padre que Dios perdone, en que se contién que el dicho monasterio som francos e quito s de non pagar yantares a nos nen al adelantrado mayor que fuer en Galliza nen a sus merinos nen a algunos dellos, e eso mismo pedido ninguno, e otrosí que la encomenda del dicho monasterio que la de el abbade a quien él quiser, e otrosí que los homes del ,coto del dicho monasterio que dan de cada anno al dicho abbade cosas ciertas segundo que más complidamiente en las dichas cartas e privilegio
Se contiene, e que las dichas cartas e privilegios que lles foro dadas en tempo de los dichos reyes ande nos venimos e del dicho nuesttro padre; e que agora que vos e algunos de vos que lles ydes e pasa contra las dichas cartas e privilegios et lles demandades que vos den Pedidos e otrosí yantares para nos e para vos los dichos adelantrados e merinos, porque los non queren pagar que los prendades et tomades sus bienes ello, por la qual razón dizen que an recibido grande dagno e agravea et enviaron nos pedir merced que mandásemos sobre ello lo que toco por bien.
Dom Enrrique, por la gracia de Dios rey de Castiella, de León, de Tolledo, de Galliza, de Sevylla, de Córdova, de Murcia, de Jaén, del Algabre, de Argezira, e sennor de Molina, a vos don Francisco Sarmiento, nuestro adelantrado mayor del regno de Galliza, e al merino o merinos que por nos andodieren agora o de aquí adelante en las merindades del dicho adelantramento, e otrosí a qualquer o qualesquer que cogen o recabdan o ayan de coger o recabdar en renta e en fialdade e en otra menera qualquer agora e de aquí adelante las nuestras yantar es que nos avemos de aver en el dicho reyno de Galliza e a qualesquer de vos que esta nuestra carta virdes, salut e grazia
8epades que el abbade e el convento del monasterio de Santo Estevan de Riba de Sil se nos enviaron querellar e dizen que el dicho monasterio que tien cartas e privilegios de los reyes onde nos venimos, sinaladamiente de el rey dom Enrique II nuestro abuelo, e confirmados del rey dom Juan nuestro padre que Dios perdone, en que se contién que el dicho monasterio som francos e quito s de non pagar yantares a nos nen al adelantrado mayor que fuer en Galliza nen a sus merinos nen a algunos dellos, e eso mismo pedido ninguno, e otrosí que la encomenda del dicho monasterio que la de el abbade a quien él quiser, e otrosí que los homes del ,coto del dicho monasterio que dan de cada anno al dicho abbade cosas ciertas segundo que más complidamiente en las dichas cartas e privilegio
Se contiene, e que las dichas cartas e privilegios que lles foro dadas en tempo de los dichos reyes ande nos venimos e del dicho nuesttro padre; e que agora que vos e algunos de vos que lles ydes e pasa contra las dichas cartas e privilegios et lles demandades que vos den Pedidos e otrosí yantares para nos e para vos los dichos adelantrados e merinos, porque los non queren pagar que los prendades et tomades sus bienes ello, por la qual razón dizen que an recibido grande dagno e agravea et enviaron nos pedir merced que mandásemos sobre ello lo que toco por bien.
dimarts, 1 de gener del 2013
Ponferrada amb un marcat caràcter gallec.
-Viatge a Ponferrada, al Bierzo-
Avui i ahir he estat de viatge de pràctiques amb la universitat al Bierzo, comarca pertanyent a Castella i Lleó però amb un marcat caràcter gallec. El que us interessarà (si és el cas) és si hi ha algun vestigi nacionalista.
L'únic que he vist ha estat una pintada d'un grup independentista gallec (suposo), que no me'n recordo com es deia, i un cartell on posava Orense i li havien afegit la u que manca. Després en un altre rètol havien posat País Lliones.
La resta doncs a més de no interessar-vos, ha estat absolutament penosa per a mi. En fi, perdoneu-me la rallada.
Avui i ahir he estat de viatge de pràctiques amb la universitat al Bierzo, comarca pertanyent a Castella i Lleó però amb un marcat caràcter gallec. El que us interessarà (si és el cas) és si hi ha algun vestigi nacionalista.
L'únic que he vist ha estat una pintada d'un grup independentista gallec (suposo), que no me'n recordo com es deia, i un cartell on posava Orense i li havien afegit la u que manca. Després en un altre rètol havien posat País Lliones.
La resta doncs a més de no interessar-vos, ha estat absolutament penosa per a mi. En fi, perdoneu-me la rallada.
Subscriure's a:
Missatges (Atom)
