Alén Nós propone a Ernestina Otero Sestelo (2014)

Alén Nós propone a Ernestina Otero para dedicar el año a su memoria redacción. La Asociación Cultural Alén Nós ha propuesto al gobierno redondelano la candidatura de Ernestina Otero Sestelo como personaje destacado de la localidad para rendirle homenajea a lo largo del año, al igual que se hizo el pasado con la figura del ilustre médico, intelectual, político y empresario Alejandro Otero. Ernestina Otero (Redondela, 1890-Pontevedra, 1956), fue maestra y pedagoga. En su etapa profesional dirigió la Escola de Maxisterio y presidió el Consello Provincial de Primeiro Ensino de Pontevedra. También colaboró activamente con el Seminario de Estudos Galegos y otras iniciativas como la Escola Rural Galega. En 1933 firmó el manifiesto de los intelectuales gallegos a favor del Estatuto de Autonomía. Alén Nós ya hizo el pasado año esta misma propuesta, que también fue respaldada por otros colectivos como Lua Meiga y Asociación Cultural de O Viso.

Unha das estratexies que primeiro é a do pesimismo (2014)

Unha das estratexias que primeiro haberá que revisar é a do pesimismo. A discusión verbo da saúde da lingua galega adoita ir envolta nun dramatismo moitas veces excesivo,que se volve contra a lingua mesma e que, en calquera caso, non se pode tomar como base de partida dunha correcta planificación lingüística. *O galego é unha lingua que sobreviviu durante séculos no eido familiar e coloquial, que chegou sendo maioritaria ao novo milenio e que neste momento, como un David fronte a Goliat, debe superar as difi cultades e ser,para todos os efectos, unha lingua máis na sociedade da información e do coñecemento. *Obviamente, tamaña pretensión produce derrotas parciais que temos que converter en provisionais.Así, por exemplo, é certo que hai en xogo forzas novas e poderosas contra o galego,e que, de feito, estanlle a disputar o mundo infantil e xuvenil (pola moi preocupante ruptura da transmisión familiar e a imparable irrupción dos medios de comunicación) ou o cambio demográfi co (pola baixa natalidade e a chegada de inmigrantes), que ameazan o carácter de lingua maioritaria nun par de xeracións, pero tamén é certo que se produciron vitorias inesperadas pola facilidade con que se viñeron abaixo muros multiseculares, que parecían inexpugnables. *Eses perigos fan que algunhas persoas queiran aplicar ao caso galego previsións de morte da lingua, feitas desde organismos internacionais para numerosas linguas do planeta.Cómpre dicir que esas previsións se refi ren a linguas en situación moi diferente da que vive a lingua galega. Se tomamos como referencia os datos de www.ethnologue.com, podemos dicir que, das moitas linguas que se falan en Filipinas, aínda hai 48 que teñen menos de 10.000 falantes e algunhas coma o arta contan unicamente con 17 falantes; que no Nepal hai, polo menos, 53 linguas con menos de 10.000 falantes e o lingkhim tiña en 1991 un único falante; que no Brasil, despois da desaparición dunhas 40 linguas, perviven 190 e, entre elas, aínda resisten o anambé con 7 falantes.

Non,o galego non está en poxa (2014)

Non, o galego non está en poxa, mais semella ás veces, moitas, que segue a ser tratado como unha mercadoría de segunda man. Dende logo, polas administracións. Un exemplo. É imposíbel encontrar en Facenda en galego moitos dos impresos fiscais, malia existir a demanda. Nin sequera podes gozar dese masoquismo de declarar trabucos en galego! Vense de coñecer outro dato: o que recibe da Xunta cada ano a fundación Cela é 44 veces superior a todo o apoio para o labor, inxente, da Asociación de Escritores en Lingua Galega. Mais tamén hai xente que privatiza a lingua non como unha propiedade senón como un problema. Esa xente que profesa nos foros ou que se pon a predicar na radio ou no medio do bar cunha pregunta por bandeira: “Pero, para que serve o galego?”. Hai mesmo un personaxe ben curioso, que adoita ser dos primeiros en espetar esta pregunta, e é o tipo que só fala galego e un pésimo castelán: “Pero, para que carallo serve o galego?”. Que unha pregunta así a faga unha persoa que leva boa parte da vida valéndose desa lingua éche un misterio do Pentecoste. Home, ao mellor é un infeliz e bótalle a culpa á lingua. Mais as linguas son xenerosas. Queren a calquera boca. O único que ten que facer a boca é chamar por unha palabra, por unha frase, por unha taco, por unha canción, e aló van, contentes á boca, como dicía o Don Quixote: “Este libro é feliz pois vai buscarvos”.

Morriña d'un antepasado emigrante ou desexos gallegs (2014)

Curiosidades intelectuais, morriña dun antepasado emigrante ou desexos de traballar en Galicia son algunhas das motivacións de alumnos como Eliana, Paolo, Eliska ou Giorgo para pasar catro semanas na Coruña en compañía doutros once estudantes para realizar o curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros que organiza a Universidade. Horas lectivas na facultade de Filoloxía, seminarios e visitas a lugares como A Costa da Morte ou Santiago de Compostela romperán todo tipo de prexuízos sobre o uso do galego A CORUÑA Unha quincena de alumnos procedentes de países como Italia, Bosnia, República Checa, Cuba, Reino Unido ou Croacia darán vida aos corredores da facultade de Filoloxía da Coruña durante as próximas catro semanas ao tempo que se familiarizan coa cultura, as xentes e a terra galega. A terceira edición do curso de Lingua e Cultura Galega para estranxeiros compaxinará as horas lectivas nas aulas con seminarios, actividades complementarias e viaxes culturais con destinos como Santiago de Compostela ou A Costa da Morte co obxectivo de mesturar o coñecemento básico do galego cun xeito de radiografía "de como somos e como vivimos os galegos", apuntou a directora de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña, Goretti Sanmartín Rei. "Cando paseedes pola cidade igual vos parece que o galego non existe nas rúas, pero non é certo; non vos deixedes levar por primeiras impresións, porque nos barrios segue vivo", asegurou Sanmartín aos que se converterán en embaixadores da lingua unha vez volten aos seus lugares de orixe.

L'Associació Prolingua Galega (2014)

l'Associació ProLingua, i que ha publicat recentment EdiciónsLaiovento de Santiago de Compostel·la. El llibre l'he trobat al, per a mi, interessantíssim establiment Sargadelos de Barcelona, on, a més de la magnífica ceràmica que hi podeu trobar, hi ha una petita llibreria especialitzada en llibres en gallec (i portuguès). Però què hi trobareu en aquest llibre, escrit en gallec (és un exercici molt interessant llegir en altres llengües romàniques davant de tant unidireccionisme anglosaxó!)? Doncs senzillament 55 arguments per desarmar amb la força de les paraules tots aquells qui a Galícia, al País Basc, als Països Catalans i, sobretot, a Espanya s'entossudeixen a fer-nos creure que l'espanyol és una llengua "natural" en els territoris on hi ha una altra llengua -la gent la va optar, pel que sembla, lliurement- i que la defensa de les llengües pròpies va en contra dels drets de les persones... L'equip que coordina Costas ens dóna, d'una forma molt documentada, argumentacions que permeten desmuntar totes aquelles fal·làcies que, malauradament, no paren de propagar alguns polítics i alguns mitjans de comunicació. Malauradament, els intents del Govern del PSdeG-PSOE i del BNG de fer una política favorable a la llengua va ser un dels grans arguments en contra que van fer servir el PP (i UPyD, el partit de Rosa Díaz) durant la campanya electoral i que han fet retornar al poder el PP, el qual ha endegat una política lingüística que vol tornar a la situació del passat.

Lo BNG vòl que Galicia intre dins dels Païses de lenga portuguesa.

Lo BNG vòl que Galícia intre dins la Comunautat dels Païses de Lenga Portuguesa *Lo pòrtavotz de la politica lingüistica del Blòc Nacionalista Galèc (BNG), Bieito Lobeira, presentèt al parlament de Galícia, diluns passat, 20 d’agost, una ‘proposicion non de lei’ demandant al govèrn galèc d’adoptar las mesuras necessàrias per fin de sollicitar l’admission de Galícia dins la Comunautat dels Païses de Lenga Portuguesa (CPLP). *Dins la presentacion de l’iniciativa, lo parlamentari assegurèt que s’aquela adesion se produsís, “Galícia aurà una oportunitat de sortir de la crisi economica” mercés als tractats e acòrdis en divèrses sectors e mercés a la participacion a las conferéncias dels caps d’Estat, dels govèrns e dels conselhs dels ministres. “240 milions parlan galèc” Lo parlamentari insistiguèt sul besonh de formalizar aquela revendicacion al Parlament de Galícia per rasons de caractèr “economic, social e comercial”. “Consideram que se desprofiècha las enòrmas potencialitats qu’aquela realitat lingüistica dobrís per Galícia” amb totes los païses lusofòns, mai que mai amb un país emergent coma Brasil. *Pel deputat, la lenga galègoportuguesa, en mai d’èsser un element de comunicacion intèrne, o es tanben d’un biais internacional, “240 milions de personas parlan lo galèc, es lenga oficiala dins fòrça estats e jòga un ròtle predominant en diferentas estructuras e estats”. De representants del govèrn galèc se fan tradusir de l’espanhòl al portugués Lo parlamentari del BNG critiquèt dos representants del Govèrn galèc —Alberto Núñez Feijóo, president del Govèrn autonomic, e Alfonso Rueda, conselhièr de la presidéncia—perque avián mostrat l’“actitud desnaturalizada e madridizada” del Partit Popular de Galícia: dins un recent viatge al nòrd de Portugal, Rueda empleguèt un interprèt per èsser tradusit de l’espanhòl al portugués; o faguèt atanben Núñez Feijóo en Brasil; aquel d’aquí “semblava puslèu un enviat de la Deputacion de Múrcia que non pas lo president d’un país amb la meteissa lenga que la que se parla en Brasil”, çò apondèt Lobeira.

O mercado é quase i nexistente a Galiza (2014)

O mercado é quase i nexistente; algumhas revistas e associ açons efémeras ou pouco actuantes som toda a sua i nstitucionalizaçom ; a língua própria da Galiza está fortemente castelhanizadas e ausente de qualquer ámbito público; os seus falantes, que nom pertencem aos sectores sociais que nutrem as magras fileiras do galeguismo, som n a maior parte analfabetos. Era assim di fíci l reconhecer umha comunidade lingüística com u m Portugal longínquo; além do mais: só em meados da década de oitenta, e muito lentamente, vai ser conhecido o presti giado patri mónio comum dos Cancioneiros medievais. As tentativas de recuperaçom en- frentavam o auto-ódio dumha populaçom habituada a sentir o galego como u m di alecto do espanhol ou como u m linguajar rústico e inútil, cuja reivindicaçom, ali ás, era crime lesa-progresso e contra a unidade pátria espanhol a. Mesquinha bagage, certamente.

GALEUZCA:Galicia,Euskadi,Catalunya a (Tarragona 2014)

*És una ocasió que de cap manera podria desaprofitar, aquesta de saludar els membres de Galeuzca aplegats en aquesta meravellosa ciutat de Tarragona, de la qual solament te’n pots absentar físicament. *Tarragona és un marc extraordinari per a una trobada també excepcional. Aquest clima oníric de Tàrraco escau perfectament per al llarg somni de solidaritat, el gran pacte d’entesa entre tres nacions ben definides, i que anomenem Galeuzca. *Aquesta Galeuzca nostra ara acaba de complir setanta anys. Ha estat un llarg període en què, també com en els somnis recurrents, hi ha hagut una pila d’alts i baixos. *En un clima oníric on hi podien mancar les llargues pauses d’ofec –sempre provocat per un mateix adversari– alternades amb els moments, fins ara massa breus, de l’esplendor somniada. *Galeuzca és, doncs, una formidable entesa entre tres pobles diferents,agermanats per unes idèntiques vehemències morals. Aquí, a Tarragona, a partir d'ara escrivim unes noves pàgines d’aquesta història inacabable, que és la dels nostres països Galícia, Euskadi i Catalunya, units en el nom simbòlic que ens concentra i aglutina: Galeuzca