-Docentes con cátedra na USC triplica a das súas compañeiras-
*O 21% dos profesores acada o máximo nivel // Entre as mulleres só o consegue o 6,53% // Elas son maioría por debaixo dos 35 anos e minoría nos demais tramos de idade
*Hai xa máis dun cuarto de século que as mulleres son maioría nas aulas universitarias españolas. As mozas inician en maior proporción estudos superiores e acadan tamén maiores taxas de éxito, pero fan en menor medida teses de doutoramento.
*Pero a maior fenda dáse no máximo nivel académico: na Universidade de Santiago de Compostela (USC), o 21% dos seus profesores chegan a ser catedráticos, unha proporción que cae ao 6,53% entre as profesoras, segundo recolle a actualización do diagnóstico de igualdade da USC, realizado pola Oficina de Igualdade de Xénero da institución.
*Ou visto doutro xeito: mentres máis de 3 de cada 10 homes maiores de 51 anos (32,7%) ocupan unha cátedra, entre as mulleres da mesa idade só o conseguen o 14,46%.
dimarts, 30 d’abril del 2013
dimarts, 23 d’abril del 2013
Portugués do Portugal ou Portugués do Brasil
Língua galega é o nome oficial no Reino da Espanha, na União Europeia e na UNESCO do idioma natural da Comunidade Autónoma da Galiza1 2 3 4 5 . Esta língua é falada na Galiza, bem como em zonas de fronteira das comunidades autónomas das Astúrias e de Castela-Leão e nas comunidades de galegos emigrantes, como na Argentina, Cuba e no Uruguai, com mais de três milhões de emigrantes galegos nestes países.
Ha quem lhe chama, "de uma perspectiva estrutural, o português da Galiza ou o co-dialecto galego do português"6 , da mesma forma que se fala de "português de Portugal" ou "português do Brasil". Perceba que para casos antigos é provável que já haja uma discussão acontecendo na página de discussão de um dos artigos.
O galego-português formou-se a partir do século IX, na antiga província romana da Gallæcia,7 como resultado da assimilação do latim vulgar falado pelos conquistadores romanos a partir do século II d.C. Incorporou também léxico de origens pré-celta, celta, basca, germânica, provençal.
O galego esteve depois sujeito à influência do castelhano não somente léxico (incluindo arabismos, léxico ameríndia, e empréstimos linguísticos modernos), mas também certos traços fonéticos, assim como a ortografia oficial actual.
Escrevendo em galego, por exemplo, o rei castelhano Afonso X o Sábio, as suas "Cantigas de Santa Maria". A sua importância foi tal que se considera a segunda literatura durante a Idade Média só depois do Occitano.Recentemente foi achado o documento mais antigo escrito dentro da actual Comunidade Autónoma que se conserva, o qual data de 1228; trata-se do Foro do bõ burgo do Castro Caldelas outorgado por Afonso IX em Abril de dito ano ao município de Allariz (Galiza, Espanha).
Ha quem lhe chama, "de uma perspectiva estrutural, o português da Galiza ou o co-dialecto galego do português"6 , da mesma forma que se fala de "português de Portugal" ou "português do Brasil". Perceba que para casos antigos é provável que já haja uma discussão acontecendo na página de discussão de um dos artigos.
O galego-português formou-se a partir do século IX, na antiga província romana da Gallæcia,7 como resultado da assimilação do latim vulgar falado pelos conquistadores romanos a partir do século II d.C. Incorporou também léxico de origens pré-celta, celta, basca, germânica, provençal.
O galego esteve depois sujeito à influência do castelhano não somente léxico (incluindo arabismos, léxico ameríndia, e empréstimos linguísticos modernos), mas também certos traços fonéticos, assim como a ortografia oficial actual.
Escrevendo em galego, por exemplo, o rei castelhano Afonso X o Sábio, as suas "Cantigas de Santa Maria". A sua importância foi tal que se considera a segunda literatura durante a Idade Média só depois do Occitano.Recentemente foi achado o documento mais antigo escrito dentro da actual Comunidade Autónoma que se conserva, o qual data de 1228; trata-se do Foro do bõ burgo do Castro Caldelas outorgado por Afonso IX em Abril de dito ano ao município de Allariz (Galiza, Espanha).
diumenge, 21 d’abril del 2013
Les serps contra Sant Jordi.Identitat gallega a Catalunya (2013)
-Les serps contra sant Jordi. Identitat gallega a Catalunya-
*Els immigrants gallecs,malgrat la seva adaptació,experimenten profundes diferencies en relació amb els catalans; la funció de les institucions, catalanes i gallegues,a Catalunya pot ser vista com ambivalent perquè a possible la integració perb, a la vegada, possibilita una certa marginalitat en enfortir els elements amentals de la identitat de I'immigrant.
*El títol de l'article respon al fet que les serps són un dels simbols de I'autbcton gallec.Ikdduccih:Josep Martí Galician immigrants, despite their adaptation, experience profound differences from Catalans. The function of Catalan and Galician institutions in Catalonia may be seen as ambivalent,because they make
integration possible, but also encourage a certain marginality by strengthening the fundamental elements
of immigrant identity.
The article's title depends on the fact that snakes are one of the symbols of Galician autonomy.
*Una llegenda diu que les serps tractaren d'impedir l'tmtrada del cos de sant Jaume a Galicia quan el duien els seus deixebles; una altra diu que les serps es van oposar a l'entrada de Sant Jaume quan venia a predicar 1'Evangeli a Galicia;una tercera diu que quan els deixebles arribaren amb el cos de l'apbstol a la costa, entraren en un palau que era de la reina Lupa a qui varen demanar que els deixés dipositar-10.
* Ella els va manar que parlessin amb el sacerdot d'Ara Solis i amb el governador de Duyo o Dumio, Filotro qui els féu perseguir. A la persecució, els cristians van haver de travessar el pont d'Ons que,
rere el seu pas, s'esfondra, tot alliberant-10s de l'amenaca dels seus perseguidors.
*E1s seus bous salvatges que anaren mansament al jou, sota l'admiració dels criats del palau.PL no ser que algú les mati violentament, les serps a Galicia no es moren. Sant Jaume representa la invasió d'allb que és fora a Galicia; Sant Andreu és la tradició. Sant Jaume representa l'oficial
l'ortodbxia, i sant Andreu tot el que sobreviu amagat.
*Els immigrants gallecs,malgrat la seva adaptació,experimenten profundes diferencies en relació amb els catalans; la funció de les institucions, catalanes i gallegues,a Catalunya pot ser vista com ambivalent perquè a possible la integració perb, a la vegada, possibilita una certa marginalitat en enfortir els elements amentals de la identitat de I'immigrant.
*El títol de l'article respon al fet que les serps són un dels simbols de I'autbcton gallec.Ikdduccih:Josep Martí Galician immigrants, despite their adaptation, experience profound differences from Catalans. The function of Catalan and Galician institutions in Catalonia may be seen as ambivalent,because they make
integration possible, but also encourage a certain marginality by strengthening the fundamental elements
of immigrant identity.
The article's title depends on the fact that snakes are one of the symbols of Galician autonomy.
*Una llegenda diu que les serps tractaren d'impedir l'tmtrada del cos de sant Jaume a Galicia quan el duien els seus deixebles; una altra diu que les serps es van oposar a l'entrada de Sant Jaume quan venia a predicar 1'Evangeli a Galicia;una tercera diu que quan els deixebles arribaren amb el cos de l'apbstol a la costa, entraren en un palau que era de la reina Lupa a qui varen demanar que els deixés dipositar-10.
* Ella els va manar que parlessin amb el sacerdot d'Ara Solis i amb el governador de Duyo o Dumio, Filotro qui els féu perseguir. A la persecució, els cristians van haver de travessar el pont d'Ons que,
rere el seu pas, s'esfondra, tot alliberant-10s de l'amenaca dels seus perseguidors.
*E1s seus bous salvatges que anaren mansament al jou, sota l'admiració dels criats del palau.PL no ser que algú les mati violentament, les serps a Galicia no es moren. Sant Jaume representa la invasió d'allb que és fora a Galicia; Sant Andreu és la tradició. Sant Jaume representa l'oficial
l'ortodbxia, i sant Andreu tot el que sobreviu amagat.
diumenge, 14 d’abril del 2013
Gra en Lingua e Literatua Galegas (2013)
-Grao en Lingua e Literatura Galegas-
O Grao en Lingua e Literatura Galegas ten como obxectivo que os seus estudantes adquiran unha formación completa en lingua galega (coñecemento e descrición do sistema lingüístico, das súas variedades históricas, espaciais, sociais e contextuais e da súa situación sociolingüística) e en literatura galega (coñecemento dos movementos, autores e obras que a conforman).
O núcleo da titulación está constituído polo Maior en Lingua e Literatura Galegas, que está formado por 20 materias de 6 créditos agrupadas nos seguintes módulos:
Introdución ao estudo da lingua e a literatura galegas
Lingüística galega.Gramática galega.Variación, cambio lingüístico e metodoloxía.Literatura galega
Por outra parte, o Módulo de Formación Básica, ademais de homoxeneizar o nivel inicial de lingua galega e de proporcionar unha formación básica nunha segunda e nunha terceira lingua, está concibido para proporcionar os coñecementos e as ferramentas metodolóxicas necesarios para abordar, en xeral, o estudo das linguas e das literaturas.
Finalmente, a través dos Módulos Complementario e Optativo os estudantes poderán adquirir unha formación de nivel básico ou medio nunha segunda e mesmo nunha terceira lingua e a súa literatura, en Lingüística Xeral, en Teoría da Literatura ou en Filoloxía Románica, ou ben combinar a formación inicial nunha destas disciplinas coa profundización nos contidos estudados no Maior.
O Grao en Lingua e Literatura Galegas ten como obxectivo que os seus estudantes adquiran unha formación completa en lingua galega (coñecemento e descrición do sistema lingüístico, das súas variedades históricas, espaciais, sociais e contextuais e da súa situación sociolingüística) e en literatura galega (coñecemento dos movementos, autores e obras que a conforman).
O núcleo da titulación está constituído polo Maior en Lingua e Literatura Galegas, que está formado por 20 materias de 6 créditos agrupadas nos seguintes módulos:
Introdución ao estudo da lingua e a literatura galegas
Lingüística galega.Gramática galega.Variación, cambio lingüístico e metodoloxía.Literatura galega
Por outra parte, o Módulo de Formación Básica, ademais de homoxeneizar o nivel inicial de lingua galega e de proporcionar unha formación básica nunha segunda e nunha terceira lingua, está concibido para proporcionar os coñecementos e as ferramentas metodolóxicas necesarios para abordar, en xeral, o estudo das linguas e das literaturas.
Finalmente, a través dos Módulos Complementario e Optativo os estudantes poderán adquirir unha formación de nivel básico ou medio nunha segunda e mesmo nunha terceira lingua e a súa literatura, en Lingüística Xeral, en Teoría da Literatura ou en Filoloxía Románica, ou ben combinar a formación inicial nunha destas disciplinas coa profundización nos contidos estudados no Maior.
dissabte, 13 d’abril del 2013
"55 mentiras sobre a Lingua galega"
La Federación de Sociedades Gallegas y la Biblioteca Gallega de Buenos Aires, invitan a la presentación del libro “55 mentiras sobre a lingua galega”, el próximo viernes 5 de febrero, desde las 19, en la sede de la institución, ubicada en Chacabuco 955, de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires.
La publicación, coordinada por el profesor de la Universidad de Vigo, Xosé-Henrique Costas, miembro de la plataforma de defensa y promoción de la lengua gallega ProLingua (fundada por el escritor Xavier DoCampo), se presentará aquí y de manera simultánea en más de medio centenar de ciudades de Galicia, España y el resto del mundo.
En la oportunidad, participarán la reconocida escritora argentino-gallega María Rosa Lojo, y la compostelana María Rosa Iglesias, quién brindará su testimonio sobre como fue perseguido el galego bajo la dictadura franquista.
El acto, además de desarrollarse en las instalaciones de la Federación (entidad que siempre defendió y mantuvo inalterable su compromiso con el idioma), se cumplirá en ciudades gallegas como A Coruña, Celanova, O Grove, Padrón, Allariz, Cangas, Lugo, Ferrol, Pontevedra, Ribadeo, Verín, Vigo, Vilagarcía, entre otras.
También se hará lo propio a lo largo y ancho del Estado español (en Madrid, Barcelona, Ponferrada, Guipúzcoa y Extremadura), así como a nivel internacional, en ciudades tales como Bruselas, Lisboa, Londres, Copenhague, New York, París, Sarajevo, Buenos Aires, y otros destinos en donde haya un gallego que defienda su lengua.
Con esta publicación, ProLingua tiene por objetivo ofrecer un análisis de los prejuicios mas comunes que difunden los negacionistas del idioma, buscando desmontar por completo las principales falacias que con el correr de la historia se vienen vertiendo sobre la lengua gallega.
Por esa razón, indican que este texto aparece como una reacción organizada, limpia y contundente contra las múltiples difamaciones de aquellos que, por complejos, mezquindad o ambas cosas, solo buscan la destrucción de la lengua propia de Galicia, el gallego.
La publicación, coordinada por el profesor de la Universidad de Vigo, Xosé-Henrique Costas, miembro de la plataforma de defensa y promoción de la lengua gallega ProLingua (fundada por el escritor Xavier DoCampo), se presentará aquí y de manera simultánea en más de medio centenar de ciudades de Galicia, España y el resto del mundo.
En la oportunidad, participarán la reconocida escritora argentino-gallega María Rosa Lojo, y la compostelana María Rosa Iglesias, quién brindará su testimonio sobre como fue perseguido el galego bajo la dictadura franquista.
El acto, además de desarrollarse en las instalaciones de la Federación (entidad que siempre defendió y mantuvo inalterable su compromiso con el idioma), se cumplirá en ciudades gallegas como A Coruña, Celanova, O Grove, Padrón, Allariz, Cangas, Lugo, Ferrol, Pontevedra, Ribadeo, Verín, Vigo, Vilagarcía, entre otras.
También se hará lo propio a lo largo y ancho del Estado español (en Madrid, Barcelona, Ponferrada, Guipúzcoa y Extremadura), así como a nivel internacional, en ciudades tales como Bruselas, Lisboa, Londres, Copenhague, New York, París, Sarajevo, Buenos Aires, y otros destinos en donde haya un gallego que defienda su lengua.
Con esta publicación, ProLingua tiene por objetivo ofrecer un análisis de los prejuicios mas comunes que difunden los negacionistas del idioma, buscando desmontar por completo las principales falacias que con el correr de la historia se vienen vertiendo sobre la lengua gallega.
Por esa razón, indican que este texto aparece como una reacción organizada, limpia y contundente contra las múltiples difamaciones de aquellos que, por complejos, mezquindad o ambas cosas, solo buscan la destrucción de la lengua propia de Galicia, el gallego.
divendres, 12 d’abril del 2013
Súbditos,pao e cenoria
Súbditos, pao e cenoria
A primeira vítima dunha guerra é sempre a verdade, di o vello adagio. Sen pretendelo, atopámonos librando unha no bando liliputiense, parapetados trala trincheira asediada tódolos Venres a golpe de Real Decreto ou a base de inxeccións masivas de liquidez do erario público ao gran buraco negro-bancario que multiplica, polo momento e ¡ata por oito!, a partida dos orzamentos do goberno central reservada á Sanidade.
A primeira vítima dunha guerra é sempre a verdade, di o vello adagio. Sen pretendelo, atopámonos librando unha no bando liliputiense, parapetados trala trincheira asediada tódolos Venres a golpe de Real Decreto ou a base de inxeccións masivas de liquidez do erario público ao gran buraco negro-bancario que multiplica, polo momento e ¡ata por oito!, a partida dos orzamentos do goberno central reservada á Sanidade.
divendres, 5 d’abril del 2013
A Concelleira de Facenda e Orzamentos presentou a liquidación.
A concelleira de Facenda e Orzamentos, Cecilia Sierra, presentou a liquidación do orzamento de 2012, que deixa un remanente positivo de case 1,9 millóns de euros e un nivel de endebedamento que se sitúa en nun mínimo "histórico" de 60,5 millóns de euros. O exercicio pechouse un resultado orzamentario positivo de case 17,7 millóns de euros.
Cecilia Sierra salientou o dato do remanente positivo de 1.890.310 euros, fronte aos -1.401.112 euros de 2012, o que supón unha mellora de 3.291.422 euros. "Esta é unha cifra relevante porque nos indica que o Concello ten a liquidez adecuada ao longo de todo o ano", indicou. Ademais, permitirá ao Goberno municipal contemplar a posibilidade de modificar o Plan de Axuste para destinar este remanente positivo a investimentos. Esta posibilidade dependerá da aclaración da Lei de Estabilidade Orzamentaria do Estado, que inicialmente prevía que este remanente se destinara a amortizar débeda.
Esta mellora no remanente atribuíuna a edil á provisión realista de ingresos e gastos realizada nos orzamentos, á diminución da cifra pendente de cobro (de 49.168.068 euros de 2011 a 35.768.995 euros en 2012), á redución da débeda comercial con acredores e provedores (de 23.957.295 a 12.734.000 euros) e ao aumento dos fondos líquidos a 31 de decembro de 2012 (de 10.565.704 a 15.875.098 euros).
O incremento do remanente tradúcese no aumento da liquidez inmediata das arcas municipais. Neste sentido, Cecilia Sierra referiuse ao "récord histórico" que supón pasar dun ratio de liquidez inmediata de 0,34 do exercicio precedente a 0,91 e do indicador de solvencia a curto prazo do 1,73 ao 2,95. "Estes datos son satisfactorios porque nos permiten afrontar exercicios futuros con máis tranquilidade e cumprir os obxectivos de estabilidade", apuntou.
Respecto ao resultado orzamentario, este foi positivo en 17.663.174 euros, fronte aos 6.013.631 euros de 2011, o que supón un incremento de 11.649.543 euros. Este dato favorable deriva, fundamentalmente, de que os dereitos recoñecidos superaron as previsións iniciais de ingresos. A concelleira recordou que nos orzamentos de 2012 se aplicara un criterio de "prudencia", non orzamentando os dereitos sobre os que non se tivera a seguridade do cobro. "Esta posición prudente viuse logo reforzada por unha mellora da xestión de ingresos e gastos e por unha xestión política de consecución de subvencións e ingresos extra", explicou.
De "histórico" cualificou tamén a edil a redución do nivel de endebedamento analizando os últimos exercicios dende 2007. Así, a 31 de decembro de 2012, a cifra de endebedamento quedou nos 60.535.557 euros, fronte aos 63.866.288 euros do exercicio 2011. Lembrou que esta redución se produce malia a ter recorrido ao crédito ICO para o pago a provedores.
Esta cifra tradúcese tamén na diminución do volume de endebedamento por habitante ata os 632,75 euros. A nivel comparativo, explicou que este volume era de 670,82 euros en 2011, de 723,12 euros en 2007 e de 697,58 euros en 2010. Destacou a propósito da débeda que, ata febreiro, o actual Goberno municipal amortizou 15.166.868 euros.
Cecilia Sierra ofreceu tamén outros indicadores da liquidación do orzamento de 2012, como o grao de execución de gastos, que pasou do 68,51% do exercicio anterior ao 72,15%, cunha mellora do 3,64%. En canto á realización dos pagos, pasouse do 74,77% ao 85,30%. Tamén a propósito dos pagos, resaltou que o período medio de pago a provedores pasou dos 142,77 en 2011 aos 73,84 días.
Finalmente, a concelleira referiuse á estabilidade orzamentaria, que quedou en 16.253.780 euros. Sobre esta cuestión, destacou fundamentalmente a tendencia ao mantemento deste parámetro positivo, resolvendo a tendencia de "dentes de serra" rexistrada nos últimos exercicios. Esta melloría tamén se reflicte na autonomía fiscal.
Cecilia Sierra salientou o dato do remanente positivo de 1.890.310 euros, fronte aos -1.401.112 euros de 2012, o que supón unha mellora de 3.291.422 euros. "Esta é unha cifra relevante porque nos indica que o Concello ten a liquidez adecuada ao longo de todo o ano", indicou. Ademais, permitirá ao Goberno municipal contemplar a posibilidade de modificar o Plan de Axuste para destinar este remanente positivo a investimentos. Esta posibilidade dependerá da aclaración da Lei de Estabilidade Orzamentaria do Estado, que inicialmente prevía que este remanente se destinara a amortizar débeda.
Esta mellora no remanente atribuíuna a edil á provisión realista de ingresos e gastos realizada nos orzamentos, á diminución da cifra pendente de cobro (de 49.168.068 euros de 2011 a 35.768.995 euros en 2012), á redución da débeda comercial con acredores e provedores (de 23.957.295 a 12.734.000 euros) e ao aumento dos fondos líquidos a 31 de decembro de 2012 (de 10.565.704 a 15.875.098 euros).
O incremento do remanente tradúcese no aumento da liquidez inmediata das arcas municipais. Neste sentido, Cecilia Sierra referiuse ao "récord histórico" que supón pasar dun ratio de liquidez inmediata de 0,34 do exercicio precedente a 0,91 e do indicador de solvencia a curto prazo do 1,73 ao 2,95. "Estes datos son satisfactorios porque nos permiten afrontar exercicios futuros con máis tranquilidade e cumprir os obxectivos de estabilidade", apuntou.
Respecto ao resultado orzamentario, este foi positivo en 17.663.174 euros, fronte aos 6.013.631 euros de 2011, o que supón un incremento de 11.649.543 euros. Este dato favorable deriva, fundamentalmente, de que os dereitos recoñecidos superaron as previsións iniciais de ingresos. A concelleira recordou que nos orzamentos de 2012 se aplicara un criterio de "prudencia", non orzamentando os dereitos sobre os que non se tivera a seguridade do cobro. "Esta posición prudente viuse logo reforzada por unha mellora da xestión de ingresos e gastos e por unha xestión política de consecución de subvencións e ingresos extra", explicou.
De "histórico" cualificou tamén a edil a redución do nivel de endebedamento analizando os últimos exercicios dende 2007. Así, a 31 de decembro de 2012, a cifra de endebedamento quedou nos 60.535.557 euros, fronte aos 63.866.288 euros do exercicio 2011. Lembrou que esta redución se produce malia a ter recorrido ao crédito ICO para o pago a provedores.
Esta cifra tradúcese tamén na diminución do volume de endebedamento por habitante ata os 632,75 euros. A nivel comparativo, explicou que este volume era de 670,82 euros en 2011, de 723,12 euros en 2007 e de 697,58 euros en 2010. Destacou a propósito da débeda que, ata febreiro, o actual Goberno municipal amortizou 15.166.868 euros.
Cecilia Sierra ofreceu tamén outros indicadores da liquidación do orzamento de 2012, como o grao de execución de gastos, que pasou do 68,51% do exercicio anterior ao 72,15%, cunha mellora do 3,64%. En canto á realización dos pagos, pasouse do 74,77% ao 85,30%. Tamén a propósito dos pagos, resaltou que o período medio de pago a provedores pasou dos 142,77 en 2011 aos 73,84 días.
Finalmente, a concelleira referiuse á estabilidade orzamentaria, que quedou en 16.253.780 euros. Sobre esta cuestión, destacou fundamentalmente a tendencia ao mantemento deste parámetro positivo, resolvendo a tendencia de "dentes de serra" rexistrada nos últimos exercicios. Esta melloría tamén se reflicte na autonomía fiscal.
dilluns, 1 d’abril del 2013
Galicia estremeira ou Galicia irredenta
Galicia estremeira ou Galiza irredenta é a denominación que reciben todos aqueles territorios galegofalantes, que na actualidade se atopan fóra das fronteiras de Galicia, baixo a administración de Castela e León e Asturias.
Vencellados lingüística, cultural e tradicionalmente a Galicia, existe neles e arredor deles, a reivindicación histórica de pertenza á cultura galega e nalgúns casos de incorporación ou reincorporación na propia Galicia[.
Concepto e termo. Xeografía.Terra Eo-Navia.As Portelas e Calabor.O Bierzo
Historia. O Bierzo (1486).As Portelas e Calabor (1789).Eo-Navia (século XII).
Linguagalega:Peculiaridades,Autores en galegos na Faixa leste,Reivindicación,Controversia
Ligazóns externas
O concepto e termo O termo irredenta, que é o máis amplamente estendido, fai referencia, segundo o dicionario da Real Academia Galega, a aquilo que está sen redimir, aplicado en particular ao territorio que, por razóns étnicas ou históricas unha nación quere anexionar.
De xeito máis minoritario, este territorio tamén recibe o nome de Faixa oriental, Faixa Leste, Galiza exterior, Galiza oriental, Galiza Leste ou Galiza non autonómica.
Xeografía: Mapa do dominio lingüistico galego ou galego-portugués nos 19 concellos da Terra Eo-Navia. Ibias (1), Degaña (2), Allande (3), Grandas de Salime (4), Pezós (5), San Martín de Ozcos (6), Santalla de Ozcos (7), Eilao (8), Vilanova de Ozcos (9), Taramundi (10), Santiso de Abres (11), A Veiga (12), Boal (13), Villaión (14), Navia (15), Coaña (16), El Franco (17), Tapia (18) e Castropol (19).
A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao río Navia). A pesar das diferenzas administrativas entre as diversas zonas desta longa franxa, todas teñen en común unha lingua e por tanto en boa parte unha cultura que comparten aínda hoxe coa Galicia autonómica.
Tradicionalmente vénse dividindo ou agrupando estes territorios en tres partes: Eo-Navia, Bierzo e Portelas / Seabra. Se ben, recentemente apareceu unha nova proposta de comarcalización destes territorios por parte dunha organización política[ que divide estes territorios en cinco comarcas: Terra do Navia-Eo, Val do Ibias, o Bierzo, A Cabreira e a Seabra. Analizamos aquí as diferentes comarcas atendendo á primeira división por ser a máis estendida e coñecida
Vencellados lingüística, cultural e tradicionalmente a Galicia, existe neles e arredor deles, a reivindicación histórica de pertenza á cultura galega e nalgúns casos de incorporación ou reincorporación na propia Galicia[.
Concepto e termo. Xeografía.Terra Eo-Navia.As Portelas e Calabor.O Bierzo
Historia. O Bierzo (1486).As Portelas e Calabor (1789).Eo-Navia (século XII).
Linguagalega:Peculiaridades,Autores en galegos na Faixa leste,Reivindicación,Controversia
Ligazóns externas
O concepto e termo O termo irredenta, que é o máis amplamente estendido, fai referencia, segundo o dicionario da Real Academia Galega, a aquilo que está sen redimir, aplicado en particular ao territorio que, por razóns étnicas ou históricas unha nación quere anexionar.
De xeito máis minoritario, este territorio tamén recibe o nome de Faixa oriental, Faixa Leste, Galiza exterior, Galiza oriental, Galiza Leste ou Galiza non autonómica.
Xeografía: Mapa do dominio lingüistico galego ou galego-portugués nos 19 concellos da Terra Eo-Navia. Ibias (1), Degaña (2), Allande (3), Grandas de Salime (4), Pezós (5), San Martín de Ozcos (6), Santalla de Ozcos (7), Eilao (8), Vilanova de Ozcos (9), Taramundi (10), Santiso de Abres (11), A Veiga (12), Boal (13), Villaión (14), Navia (15), Coaña (16), El Franco (17), Tapia (18) e Castropol (19).
A Galicia estremeira ou irredenta é un territorio en forma de franxa, de aproximadamente 175 quilómetros de longo e de 15 a 30 de anchura, situada polas terras máis occidentais das actuais provincias de León e Zamora, na Comunidade autónoma de Castela e León, así como os concellos máis occidentais do Principado de Asturias, situados entre a ría de Ribadeo e o río Frexulfe (próximo ao río Navia). A pesar das diferenzas administrativas entre as diversas zonas desta longa franxa, todas teñen en común unha lingua e por tanto en boa parte unha cultura que comparten aínda hoxe coa Galicia autonómica.
Tradicionalmente vénse dividindo ou agrupando estes territorios en tres partes: Eo-Navia, Bierzo e Portelas / Seabra. Se ben, recentemente apareceu unha nova proposta de comarcalización destes territorios por parte dunha organización política[ que divide estes territorios en cinco comarcas: Terra do Navia-Eo, Val do Ibias, o Bierzo, A Cabreira e a Seabra. Analizamos aquí as diferentes comarcas atendendo á primeira división por ser a máis estendida e coñecida
Subscriure's a:
Missatges (Atom)
