La lacerante realidade:o drama de paro empeza a superar-se (2014)

La realidade é a que é: 2013 péchase con 200.000 postos de traballo destruídos e Rajoy pecha a primeira parte da lexislatura cun millón de empregos perdidos. Se o benestar das persoas é a medida da eficacia da acción dun goberno, verde e con asas. *Case 700.000 fogares carecen de calquera tipo de ingresos e 1,8 millóns teñen a todos os seus membros no paro. E esas son persoas con nomes e apelidos. Persoas a quen lles custa pór un prato de comida na mesa. Persoas para quen a calefacción é un luxo do pasado. Persoas para quen a recuperación pregoada é un sarcasmo ferinte. *Lanzan as campás ao voo e tratan de convencernos de que a Reforma Laboral está a funcionar moi ben e que as cousas van mellor e que no cuarto trimestre do ano baixou o número de parados en 8.400 persoas. O dato é certo, a interpretación non. En primeiro lugar, porque a poboación activa, por primeira vez na nosa historia, está a baixar. Exactamente, desde hai dous anos. *Xente que acudiu a España en época de bonanza e a que agora regresa ao seu país de orixe, si. Pero tamén xente, moita xente, nova, formada, con capacidade de crear, emprender e innovar e que aquí non pode facelo, pois se atopa pechadas as portas de acceso ao mercado laboral e ao crédito. As únicas portas que lles abriu a reforma laboral son as de saída de España. Afúndese o presente, foxe o futuro. *Esa é a realidade do noso país: sen emprego, sen consumo, sen crédito. Iso si, con crecente restrición de dereitos e liberdades, con máis precariedade, máis austeridade e unha segunda volta de porca da reforma laboral en perspectiva tal e como recomenda Rehn e aplaude o Goberno.